Monday, April 06, 2009

မေခၚဘဲ လာတဲ့ဧည့္သည္

ရင္ထဲမွာ ဗလာက်င္းခဲ့တဲ့ေန႔က
မနက္ခင္း ဆဲဆိုသံေတြ ရပ္စဲခံခဲ့ရတဲ့တစ္ေန႕…။
ငါ့ႏွလံုးသား တစ္ခုလံုးက
မုဆိုးမတစ္ေယာက္ရဲ့ အိမ္ျခံ၀င္းလို
သန႔္ရွင္းေပမယ့္ အထီးက်န္ေနဆဲ… ။


လြမ္းတယ္…
သံေယာဇဥ္ ျမင္းရိုင္းကိုမွ
သူ႕ေဒါသနဲ႔ ခရီးနွင္ခြင့္ျပဳတဲ့
ဆန႔္က်င္ဘက္ေတြ ေပါင္းစပ္ေနတဲ့ အဲဒီလူကို
ငါ့ႏွလံုးသားထဲက လြမ္းတယ္
နာနာက်င္က်င္ပါပဲ …။



အရာအားလံုးျဖဴစင္ခဲ့ပါတယ္
ေမာင္နွမၾကားသံေယာဇဥ္ မွ်င္တန္းေတြ
ယံုမွားစရာရွိခဲ့လို႔လား
မေခၚဘဲလာတဲ့ ဧည့္သည္ရယ္
အေ၀းမွာ တိတ္တိိတ္ေနမယ္ ဆိုရင္ေတာင္
ငါတို႔အတြက္ သံေယာဇဥ္နဲ႔ဆိုတာ ….။

အျပံဳးေတြနဲ႔က်င့္သား ရေနေပမယ့္
ငါဆိုတ့ဲ ငါ့ရဲ့ဘ၀မွာ
ေခတ္သစ္ မဂၤလာေဆာင္တခုလို
အျပံဳးတုေတြ မလိုဘူး
အားအား တိုင္း ေျပာတတ္တဲ့ လူေတြဆီက
အမုန္းေတြလည္း မေရွာင္လိုဘူး
ငါလိုခ်င္တာ ပြင့္လင္းတဲ့ခင္မင္မႈ တစ္ခု…။

မြန္းသက္ပန္ (ေဆး၁)
ေလာကအလွ အြန္လိုင္းမဂၢဇင္း
၂၀၀၉ ခုနွစ္ ဧျပီလ ၄ ရက္

Print this post

2 comments:

ကိုၿဖိဳး said...

ကၽြန္ေတာ္လည္း လြမ္းတယ္ ...
လြမ္းစရာေတြဘာမ်ားက်န္ေနေသးလဲ
႐ွာ႐ွာၿပီးလြမ္းတယ္
လြမ္းၿပီးရင္ေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ေတာ့မယ္ဗ်ာ ...

Ko Ko said...

မမြန္းသက္ပန္ခင္ဗ်ား ကၽြန္ေတာ္တန္ခူးပါ..။
အစ္မရဲ့ကဗ်ာေလးေတြကို၀င္ခံစားသြားပါတယ္..။

ေဖေဖက က်မကို ေနတစ္စင္းျဖစ္ေစခ်င္ခဲ့ေပမယ့္ က်မကေတာ့ ေဖေဖ့ေၾကာင့္လင္းတဲ့ လတစ္စင္းပဲဲ ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တယ္။

 

© 2007 IngridGrey By Arephyz