ေတာင္ေပၚျမိဳ႕ မိုးရာသီ

ေတာင္ေပၚျမိဳ႕ကေလးရဲ့ မိုးရာသီက က်မကို မတုန္လႈပ္ေစေပမယ့္ က်မရဲ့ကြန္ျပဴတာေလးကို အင္အားေပးေနတဲ့ ၾကိဳးကေလးကိုေတာ့ ၀ါးျမိဳသြားခဲ့ပါတယ္။

တကယ္ကို လွ်ပ္တပ်က္ပါပဲ။ ခ်က္တင္၀င္ ရတာကို ၀ါသနာမပါေပမယ့္ စိတ္ကူးရရင္ ရသလို စာေရးခ်င္တဲ့ က်မမြန္းသက္ပန္ အဖို႕ေတာ့ ေျခလက္ေတြ ရိုက္ခ်ဳိးခံလိုက္ရသလိုျဖစ္တာမို႔ အေတာ္ေလး အေနရခက္ေနဆဲပါဘဲ။ နွစ္ပတ္တာ လုပ္အားေပးအျဖစ္ ေရာက္ေနခဲ့တဲ့ နယ္ေဆးရံုကေလးမွာ ဆရာ၀န္နဲ႔ က်န္းမာေရးလုပ္သား ရွားပါးလွတာကေၾကာင့္ က်မရဲ့ အဓိကတာ၀န္ျဖစ္တဲ့ ကိုယ္ခံအားက်ဆင္းမႈေရာဂါနဲ႔ အသက္ရွင္ ေနရသူေတြကို ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ရတဲ့ ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ အျဖစ္ သာမက၊ ေဆးရံု ward round နဲ႔ ဓါတ္ခန္းခဲြေလးမွာပါ ကူညီဖို႔ တာ၀န္ပိုအျဖစ္ယူျဖစ္တာမို႔ ေန႔ဘက္ေတြမွာ က်မကြန္ျပဴတာေလးကို လြမ္းဖို႕အခြင့္ သိပ္မရခဲ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ခုလိုညဘက္ေရာက္ခါမွ ေဆးရံု ကြန္ျပဴတာဌာနမွ ငွားေပးတဲ့ adaptor cable ေလးနဲ႔ က်မမြန္းသက္ပန္တေယာက္ report ေတြေရး၊ ဘေလာ့ေတြ လည္ပတ္ရင္း က်မရဲ့ ၾကိဳးအေဟာင္းေလးကို နွေမ်ာတသမိေနမိေတာ့ တာပါပဲ။

ဒါေၾကာင့္ ဒီရက္ေတြမွာ ကြန္မန္႔ေတြကို မတုန္႔ျပန္နိုင္ခဲ့ဘူးဆိုရင္ က်မမြန္းသက္ပန္ကို နားလည္ေပးနိုင္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ၾကိဳးအသစ္တစ္ေခ်ာင္း ေရာက္လာတဲ့အထိ ဒီေဆးရံုကေလးကေန က်မေမွ်ာ္ေနယံုကလဲြလို႔ တျခားလမ္းမရွိနိုင္တဲ့ အေျခအေနမို႔လို႔ပဲ ေျပာရမယ္ထင္ပါရဲ့ …

ေလးစားလွ်က္

မြန္းသက္ပန္ ( ေဆး-၁)

Print this post