tag:blogger.com,1999:blog-85127584086218979922010-09-06T03:16:10.830+06:30မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁)http://www.blogger.com/profile/02489098413941944608moonthetpan@gmail.comBlogger192125tag:blogger.com,1999:blog-8512758408621897992.post-63980771102235220012010-08-14T17:23:00.004+06:302010-08-14T17:53:43.176+06:30က်မမြန္းသက္ပန္ရဲ့ က်န္းမာေရးအေျခအေနတစ္ခုေၾကာင့္ ေႏွးေကြးလြန္းလွတဲ့ က်မဘေလာ့ဂ္ကေလးမွာ စာေတြတင္တာ ပိုေနွးမွာမို႔ အားလံုးကိုအေၾကာင္းၾကားခ်င္ပါတယ္။ <br />အီးေမးလ္မ်ားနဲ႔ က်န္းမာေရးအေၾကာင္း သိခ်င္တာမ်ား ေမးေလ့ရွိတဲ့ က်မသူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႔ စာဖတ္သူမ်ားကိုလည္း ဒီလပိုင္းေတြမွာ စာျပန္နိုင္ဖို႔ မေသခ်ာတာမို႔ ဒီေနရာကေနဘဲ ေတာင္းပန္ခ်င္ပါတယ္။ <br /><br /><br /><span id="fullpost">သန္းေခါင္ထက္ မနက္နိုင္ေတာ့တဲ့ အခ်ိန္<br />ငတ္မြတ္ျခင္းေတြနဲ႔ ခရီးထြက္ခဲ့ျပီ<br />ႏြမ္းႏြမ္းလ်လ် လြမ္းတယ္ <br />အဲဒီေနရာက အရင္လိုေမွာင္ပိန္းေနေပမယ့္ <br />လင္းလက္တဲ့ အေမ့ေမတၱာေတြထြန္းလင္းဆဲတဲ့ <br />ခမ္းနားတဲ့ အေဖ့ၾသဇာေတြ လႊမ္းမိုးဆဲတဲ့ <br /><br />ေက်းဇူးတင္လွ်က္<br />မြန္းသက္ပန္ (ေဆး ၁)<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8512758408621897992-6398077110223522001?l=www.moonthetpan.com' alt='' /></div>မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁)http://www.blogger.com/profile/02489098413941944608moonthetpan@gmail.com4tag:blogger.com,1999:blog-8512758408621897992.post-82443215001111800052010-07-18T20:57:00.001+06:302010-07-18T21:05:20.776+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/TEMQ9rTfHOI/AAAAAAAAAj0/JsiWjw90PQg/s1600/index.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 132px; height: 88px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/TEMQ9rTfHOI/AAAAAAAAAj0/JsiWjw90PQg/s320/index.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5495254622104657122" border="0" /></a><br />တနလၤာေန႔မို႔ ေဆးရံုမွာအေတာ္ေလး အလုပ္ရႈပ္ေနတဲ့က်မကို ကုတင္နံပတ္ ၁၃ က ကင္ဆာေရာဂါနဲ႔ ေနာက္ဆံုးေန႔ကို ေစာင့္ေနတဲ့ အဖိုးအိုက သူ႔ဆီမွာ တနယ္တေက်းမွာ ေက်ာင္းဆရာမေလးအျဖစ္ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ သမီးတစ္ေယာက္ရွိေၾကာင္းနဲ႔ တစ္ခုေသာမနက္ဖန္မွာ သူ႔ဆီကို လာမွာျဖစ္ေၾကာင္း က်မကို ၀႔ံ၀႕ံၾကြားၾကြား ေျပာလာခဲ့ပါတယ္။<br />ပိန္လွီခ်ဳံးက်ေနတဲ့ အဖိုးအိုလက္ကို ဆုပ္ကိုင္ရင္း<br /><span id="fullpost"><br />ကၽြန္မဆီမွာလည္း ကၽြန္မကို နားလည္တတ္တဲ့ အေဖတေယာက္ရွိေၾကာင္း ျပန္ေျပာရင္း ဘယ္သူမွ ေစာင့္ေမွ်ာ္မေနတဲ့ အိမ္ကေလးဆီကို ျပန္လာျဖစ္ေတာ့ ညဥ္႔ကအေတာ္ေလး ေမွာင္ခဲပါ့ျပီ။ ျမဴေတြဆိုင္းေနတဲ့ ေတာနယ္တေနရာက ကၽြန္မဖုန္းကေလးကိုစစ္ၾကည့္ျပန္ေတာ့ Only emergency call ဆိိုတဲ့ စာသားကေလးေတြကဘဲ က်မအတြက္အေဖာ္ျဖစ္ခဲ့တယ္မဟုတ္လား။ အဲဒီေန႔က ေဖေဖ့ေမြးေန႔ေလ။<br /><br />အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ ပိုစ့္မတင္နိုင္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဇြန္လ ၂၈ရက္ေန႔ ကၽြန္မေဖေဖရဲ့ ေမြးေန႔ေလး အမွတ္တရပါ။<br />မြန္းသက္ပန္ (ေဆး ၁)<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8512758408621897992-8244321500111180005?l=www.moonthetpan.com' alt='' /></div>မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁)http://www.blogger.com/profile/02489098413941944608moonthetpan@gmail.com2tag:blogger.com,1999:blog-8512758408621897992.post-27736187829969348562010-07-11T17:46:00.003+06:302010-07-11T17:57:47.442+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/TDmqKwwJPZI/AAAAAAAAAjs/sWmhtov_LHo/s1600/food-collection.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 200px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/TDmqKwwJPZI/AAAAAAAAAjs/sWmhtov_LHo/s200/food-collection.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5492608322417278354" border="0" /></a><br />ဘာရယ္ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး ။ တစ္ခါတစ္ခါ ကၽြန္မတို႔ အမွတ္မထင္မိတာေလးေတြက ကၽြန္မတို႔ရဲ့ ပံုမွန္လည္ပတ္ေနတဲ့ တစ္ေန႔တာေေတြကို ပ်က္ျပားေစတတ္လို႔ပါ။<br /><br />ရင္ပူျခင္း ရင္ေခါင္းေအာင့္ျခင္း စတာေတြဟာ အစာအိမ္ေယာင္ျခင္း၊<br />အစာအိမ္နာနဲ႔ အစာမ်ဳိျပြန္မွ ၾကြက္သားမ်ား မလံုမႈေၾကာင့္ အက္ဆစ္မ်ား<br />အေပၚသို႔ျပန္တက္လာတဲ့ ေရာဂါမ်ဳိးမွာ ခံစားတဲ့ေ၀ဒနာတစ္ခုပါဘဲ။<br />လူတိုင္းျဖစ္နုိင္တယ္လို႔ မေျပာလိုေပမယ့္ နဂိုက အစာအိမ္ေရာဂါ အခံရွိသူ ေတြမွာ အစားအစာ မဆင္ခ်င္မိတဲ့အခါ ျဖစ္တတ္တာေတြမို႔ အမွတ္တရ ရွိေစခ်င္ရုံသေဘာမ်ဳိးပါ။<br /><br />သင့္မွာ အစာအိမ္နဲ႔ပတ္သတ္ျပီး ေရာဂါအခံရွိခဲ့မယ္ဆိုရင္ သင့္အစာအိမ္ကို<br />သက္သက္သာသာ အလုပ္လုပ္ခိုင္းတာဟာ အေကာင္းဆံုး နည္းလမ္းျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့...<br /><span id="fullpost">၁။ သင့္ကိုယ္သင္ ကေလးလို႔ သေဘာထားပါ။<br /><br />စားေသာက္ဆိုင္အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ကေလးေတြအတြက္ စီမံထားတဲ့ စားပဲြအရြယ္အစား ရွိတာမို႔ သင့္အေနနဲ႔အလြယ္တကူ မွာယူ စားေသာက္နိုင္ မွာပါ။ ကေလးစာ ဆိုေပမယ့္ လူအေတာ္မ်ားမ်ားအတြက္ လံုေလာက္တဲ့ အစားအစာပါလို႔ ေဒါက္တာ Agrawl က ဆိုထားပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ေသာ သူေတြမွာ အစားအစာပမာဏကို ေလွ်ာ့ခ်ျခင္းအားျဖင့္<br />ရင္ပူေစတဲ့ ေ၀ဒနာမွ ကင္းေ၀းနိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />၂။ ေလာဘမၾကီးပါနဲ႔။<br /><br />အားနာစာနဲ႔ႏွေမ်ာစာ ေရွာင္ပါလို႔ ဆိုတဲ့အတိုင္း ၾကိဳက္လို႔၊ နွေမ်ာလို႔<br />စသည္ျဖင့္ စားမိတဲ့အခါ သင့္ရင္ကိုပူေလာင္ေစမွာ အမွန္ပါဘဲ။ အစားအစာကို တစ္ၾကိမ္တည္း အမ်ားအျပားစားမိတဲ့အခါ ေနာင္မွာ အစာအိမ္အခ်ဥ္ဓာတ္ တက္လာတတ္တာမို႔ ေကာင္းတဲ့အက်င့္ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ သင္သတိထားမိဖို႔ပါပဲ။ မစားနိုင္ေတာ့ နွေမ်ာစရာမို႔ ဘာလုပ္မလဲလို႔ သင့္ကိုယ္သင္ ေစာဒကတက္တဲ့အခါ ဘယ္လိုစဥ္းစားမလဲ။ သင့္ရဲ့ ေနာက္တစ္နပ္စာအတြက္ ခ်န္ထားမယ္လို႔ သေဘာထားျပီး<br />အိမ္ကိုသယ္သြားလို္က္ပါေလ။ ပုပ္သိုး သြားနိုင္ေပမယ့္ သင့္မွာ<br />ရင္ပူျခင္းကင္းေ၀းနိုင္မွာအမွန္ပါ။<br /><br />၃။ ေရွာင္သင့္တာေလးေတြ<br /><br />စားေသာက္ဆိုင္ေရြးခ်ယ္တဲ့အခါ အသင့္ျပင္ထားတဲ ့အစားအစာေတြ ခ်ည္းမဟုတ္ဘဲ သင္ၾကိဳက္တဲ့အစားအစာေတြကို စိတ္ၾကိဳက္ေရြးခ်ယ္နိုင္တဲ့ ဆိုင္ကို သြားဖို႔ အေရးၾကီးျပန္ပါတယ္။ သင့္ရင္ကို ပူေစမယ့္ အဓိကအစားအစာႏွစ္မ်ဳိးကေတာ့ ၾကက္သြန္နဲ႔ အခ်ဥ္ရည္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ရင္ပူတဲ့ေ၀ဒနာမွ ကင္းေ၀းေစခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဒါေလးေတြ ေရွာင္ေစခ်င္တာေပါ့ေလ။<br /><br />၄။ ျပင္ဆင္ပံုျပင္ဆင္နည္း<br /><br />အဆီမ်ားမ်ား ပါတဲ့ အစားအစာေတြကိုေရွာင္နိုင္တာက သင့္ရင္ကိုပူေလာင္ျခင္းမွ ကင္းေ၀းေစမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ French fries ၊ ၾကက္ေၾကာ္၊ ငါးေၾကာ္ စတဲ့အေၾကာ္ေတြကို ေလ်ာ့စားျပီး အဆီနည္းနည္းျဖင့္ စက္ျဖင့္ ကင္တဲ့ အသားမ်ားကို စားသံုးျခင္းဟာ သင့္ရင္ကိုပူေလာင္မႈ ေလ်ာ့က်ေစမွ ာပါ။ ဒီေနရာမွာ မီးေသြးနဲ႔ကင္တဲ့အကင္ေတြမွာ လူကိုဒုကၡေပးေစတာကိုလည္း သတိထားမိေစခ်င္ပါတယ္။<br /><br />၅။ အသီးအရြက္<br /><br />စားေသာက္ဆိုင္အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အသီးအရြက္သုပ္မ်ား ရနိုင္တာမို႔ အခ်ဥ္ဓာတ္၊ အဆီ နဲ႔အစပ္လြန္ကဲတဲ့ အသီးအရြက္သုပ္ေတြမျဖစ္ေစဖို႔<br />သင္တေစ့တေစာင္းၾကည့္ျပီးတဲ့အခါ စားသံုးနိုု္င္မွာျဖစ္ပါတယ္။<br />ဒီေနရာမွာေတာ့ ကာလံေဒသံအလိုက္ ခ်င့္ခ်ိန္ဖို႔ လိုတယ္လို႔ ျဖည့္စြက္ ေျပာခ်င္ပါတယ္။<br /><br />ဒါေၾကာင့္ ဘာရယ္ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ ရင္ပူေလာင္တဲ့ ေ၀ဒနာ ခံစားေနရတဲ့ သူေတြအတြက္ ေန႔စဥ္လုပ္ေနက် အက်င့္ေလးေတြျဖစ္ေပမယ့္<br />ေမ့ေလ်ာ့မိတဲ့အခါ မခံခ်ိမခံသာ ျဖစ္ေစမဲ့ အေၾကာင္းခံေလးေတြမို႔ပါ။<br /><br /><br />မြန္းသက္ပန္ (ေဆး -၁)<br />ေလာကအလွ အြန္လိုင္း မဂၢဇင္း<br />၂၀၁၀ ခုနွစ္ ဇြန္လ ၁၃ ရက္<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8512758408621897992-2773618782996934856?l=www.moonthetpan.com' alt='' /></div>မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁)http://www.blogger.com/profile/02489098413941944608moonthetpan@gmail.com3tag:blogger.com,1999:blog-8512758408621897992.post-47194371118804151102010-06-14T00:48:00.003+06:302010-06-14T01:22:26.980+06:30<span style="color: rgb(51, 51, 255);">၂၀၁၀ခုနွစ္ ဇြန္လထုတ္ စရဏမဂၢဇင္းမွာ ေဖာ္ျပျခင္းခံရတဲ့ မြန္းသက္ပန္ရဲ့ ၀တၳဳတို တစ္ပုဒ္ပါ။</span><br /><br />ႏွင္းမႈန္ျဖဴျဖဴေတြနွင့္ ေဆာင္းမနက္ခင္းတစ္္ခုကို သူမရဲ့ အိပ္မေပ်ာ္တဲ့ ညနဲ႔အတူ ထို္င္ေစာင့္ ေနေတာ့ ေၾကာက္စိတ္ကေလး ကလ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/TBUnQdvsT5I/AAAAAAAAAjk/3baE1OBXCgA/s1600/moon+thet+pan_Page_1.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 228px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/TBUnQdvsT5I/AAAAAAAAAjk/3baE1OBXCgA/s320/moon+thet+pan_Page_1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5482331285209501586" border="0" /></a>ည္း အခန္းေထာင့္ တေနရာမွာ သူမတို႔ႏွင့္အတူ မခဲြမခြာ ရွိေနေပးဆဲ။ ဟုတ္ပါတယ္။ အဲဒီ ဒီဇင္ဘာရဲ့ ေဆာင္းည ေအးေအးေတြကို သူမေၾကာက္တယ္။ အထူးသျဖင့္ နွစ္သစ္ကူးခါနီး တစ္ရက္အလိုေလာက္က ျမဴးျမဴးၾကြၾကြ ညေတြကိုေပါ့…။<br />သက္ျပင္းမ်ဥ္းမ်ဥ္းခ်ကာ ပါးစပ္မွ အာေငြ႕မ်ားကို မႈတ္ထုတ္လိုက္ေတာ့ … “အဲဒီကေလးဆန္ဆန္အမူအရာ တခ်ဳိ႕ကို သေဘာက်ခ့ဲတာ” ဟု ေဆာင္းမနက္တစ္ခုမွာ ေျပာခဲ့သူတစ္ေယာက္ကို သတိရမိျပန္သည္။ စူးကနဲနာက်င္လာသည့္ ရင္၀ဆီသို႔ လက္မနွင့္ လွမ္းေထာက္ထားရင္း သူမရဲ့ တစ္ခုတည္းေသာ ဆင္ေျခကိုသာ ရြတ္ဆိုမိျပန္သည္။<br />“ညီမေလးက ဘယ္တုန္းကမ်ား လူၾကီးဆန္ခဲ့လို႔လဲ ကိုရယ္...။”<br /><span id="fullpost"><br />သူမ တျမတ္တနိုးေခၚခဲ့ဖူးသည့္ နာမ္စားတခ်ဳိ႕ကို သတိရမိျပန္ေတာ့ အတိတ္ကအရိပ္ေတြက သူမ မေခၚပဲ ေရာက္လာၾကျပန္သည္။ တကယ္ဆို အတိတ္အခ်ိန္ေတြထဲမွာ ကာလအတန္ၾကာ စကားမ်ား ျပတ္ဆဲခဲ့ၾကတုန္းက သူမကိုယ္တိုင္ကလည္း ဘာလို႔မ်ား သူ႕ကို အဆက္အသြယ္မလုပ္ဘဲ စာေတြသာတြင္တြင္ ဖတ္ေနခဲ့မိပါလိမ့္ လို႔ ေတြးမိျပန္သည္။<br />အဲဒီအက်င့္ေတြကပဲ သူမကို ဆရာ၀န္ တစ္ေယာက္ျဖစ္ေအာင္ စြမ္းေဆာင္နိုင္ခဲ့သလို အဲဒီအက်င့္ ကေလးေတြကဘဲ အထီးက်န္ မာနၾကီးသူ တစ္ေယာက္အျဖစ္ နံမည္တြင္ ေစခဲ့ေရာ့သလား။<br />ကိုယ္ပိုင္လူမႈေရး ကိစၥေတြကို ေမ့ေပ်ာက္ထားျပီး လူနာေတြၾကားမွာ အခ်ိန္အေတာ္မ်ားမ်ားကို နစ္ျမႈပ္ေစခဲ့ျခင္းဟာ လူတစ္ေယာက္ကို ခဏတာေမ့ေလ်ာ့ေစဖို႔ အေကာင္းဆံုး ဆဲြေဆာင္ခ်က္လား ဒါမွမဟုတ္ ေစတနာ ဆရာမေလးအျဖစ္ ရပ္တည္နိုင္ဖို႔ လမ္းစေတြ မ်ားလား။ အဲဒါေတြကပဲ သူမကို အထီးက်န္က်န္ ဆန္ေစေရာသလား။<br />သူမ ကိုယ္တိုင္မသိနိုင္ခဲ့တဲ့ ေမးခြန္းေတြနဲ႔ သူမဘ၀ နစ္ျမႈပ္ေစခဲ့တာ ၾကာခဲ့ျပီထင္ပါရဲ့။<br />ဒါဆိုလည္း အဲဒီ ျပတ္ေတာင္းမႈေတြကို ဘာလို႔မ်ား သူမ ထိန္းမထားခဲ့မိပါလိမ့္။ ခံျပင္းခ်က္တစ္ခ်ဳိ႕ႏွင့္ သူမကိုယ္သူမ အျပစ္တင္မိျပန္ေတာ့ ခပ္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ တိုးထြက္လာတဲ့ သူမနွလံုးသားမွ အသံတစ္ခ်ဳိ႕က လဲြလို႔ တျခားမရွိခဲ့ျဖစ္ပါ။<br />“ခ်စ္လို႔ေပါ့ … ရွင္ရယ္။ ”<br />ျပတ္ေတာက္ျခင္းေတြေနာက္မွ သတိတရ ဖုန္းဆက္ျခင္းက သူမကို မွားယြင္းမႈတစ္ခု ေပးေစတယ္ဆိုတာ သူမ ဘာလို႔မ်ား မသိခဲ့ပါလိမ့္…။<br />“+13x0x0x0x0x….”<br />ဖုန္းနံပါတ္ကေလး တစ္ခုကို ႏႈတ္ကရြတ္မိေတာ့ သူမႏွင့္ သူစကားေျပာျဖစ္ခဲ့ၾကတဲ့ အျဖစ္ေတြ က မေန႔တေန႔ကလုိလို။ အလုပ္ ကိစၥကလဲြလို႔ အျပင္ဖုန္းေတြ သိပ္ဆက္ေလ့ ဆက္ထမရွိတဲ့ သူမအဖို႔ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာနဲ႔ ဆိုင္တဲ့ ဖုန္းနံပတ္တစ္ခုကို သတိတရရွိျဖစ္ေနတာ သိပ္ေတာ့ မထူးဆန္းခဲ့ဘူးဆိုေပမယ့္ သူမအိမ္ကို ဖုန္းဆက္ျပီးတိုင္း အဲဒီဖုန္းနံပတ္ကေလးကိုပါ နွိပ္ခ်င္ခဲ့တဲ့ ဆႏၵေတြအေၾကာင္း သူမရဲ့ တိုးတိုးေဖာ္ သူငယ္ခ်င္းမ ကိုရင္ဖြင့္ျဖစ္ေတာ့ သူမကို အျဖစ္သည္းလြန္းတယ္လို႕ ဆိုခံခဲ့ရဖူးတယ္မဟုတ္လား။ ထိုဆႏၵတို႔ႏွင့္ ဆန္႔က်င္စြာ ဖုန္းေခၚဖို႕ ေနွာင့္ေနွးခဲ့တာ မဟုတ္ေပမယ့္ ဖုန္းနံပတ္ႏွိပ္ျပီး ျပန္ခ်ျဖစ္ခဲ့သည့္ အၾကိမ္ေပါင္းမ်ား စြာေတြကိုေတာ့ သူမရဲ့ အားငယ္ျခင္း ပင္ကိုယ္စိတ္ခံ တစ္ခ်ဳိ႕ႏွင့္ အတူလွ်ဳိ႕၀ွက္ထား ခ်င္မိခဲ့ပါသည္။<br />ဆိတ္ျငိမ္တဲ့ တိတ္ဆိတ္ျခင္းတိုင္းရဲ့ ေနာက္ကြယ္မွာ ေျပာင္းလဲမႈေတြ ရွိတယ္ဆိုတာ သူမ သိခဲ့ေပမယ့္ သူမႏွလံုးသားကို သူမ မေျပာင္းလဲနိုင္ခဲ့ဘူးဆိုတာ ေမ့ေနခဲ့တဲ့အခါ သူမႏွလံုးသားကို သူမကိုယ္တိုင္ မွားယြင္းစြာ က်ဴးလြန္ခဲ့မိတာလည္း အဲဒီ ေဆာင္းရက္ေတြမွာပဲ မဟုတ္လား။ တကယ္ဆို… တကယ္ခ်စ္ၾကတယ္ ဆိုတာကိုသာ ေစာေစာက နားလည္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ သူမကုိယ္တိုင္လည္း ဆက္သြယ္ သင့္သလို အခုအခ်ိန္ ဆိုလည္း သူမဘ၀ေလး မိသားစုတစ္ခုအျဖစ္ ေပ်ာ္ေနနိုင္မွာ ေသခ်ာနိုင္ပါရဲ့။<br />ဒါေပမယ့္ သူမကိုယ္သူမ ျပန္မေတာင္းပန္ ခ်င္ပါဘူး။<br />အဲဒီလုိပဲ ေနာင္တလည္း သူမ မရခ်င္ဘူး။<br />မွတ္မိသေလာက္ မညာတမ္း၀န္ခံရရင္ ပထမဆံုးအၾကိမ္ သူ႕ဆီကို ျပန္ဖုန္းဆက္ခဲ့စဥ္က သူမ ႏႈတ္ခမ္းသားမို႔မို႔ေတြ တဆတ္ဆတ္ တုန္္ေနခဲ့သလို သူမရဲ့ သြယ္လွ်လွ် လက္ကေလးေတြလည္း တုန္ယင္ေနခဲ့တာဘဲေလ။<br />ေအးစက္တဲ့ ေလသံတစ္ခုနဲ႔ ေနာင္မွ ျပန္ဆက္မယ္လို႔ ဆိုလာတဲ့အခါ သူမ ေတာင္းပန္တိုးလွ်ဳိးျဖစ္ခဲ့ရင္း ေနာင္ရက္ေတြမွာ ဖုန္းဆက္ဖို႔ အားတုန္႔အားနာမႈတစ္ခုနဲ႔ ဖုန္းသံေတြပဲ ရက္ဆက္ေမွ်ာ္ေနခဲ့မိတာကမ်ား သူမသိပ္ကို ေခတ္ေနာက္က်ေနေရာ့သလား၊ ဒါမွမဟုတ္ အျပဳသေဘာ ဆန္လြန္းေနေရာ့သလား။ ခြဲခန္းတစ္ေနရာက စိတ္ဖိစီးတဲ့ ရုန္းကန္မႈေတြနဲ႔ ႏြမ္းႏြမ္းလွ်လွ်အိမ္ျပန္ခဲ့တဲ့ သူမဟာ ဖုန္းသံတိတ္ေနသူကို သမရိုးက် အလုပ္ရႈပ္ေနသူလို႔ ထင္မိခဲ့တာကေရာ…။<br />တဘက္သတ္ဆန္ဆန္ အေတြးေတြ ၀င္လာျပန္ေတာ့ သူမေခါငး္ကို တြင္တြင္ခါမိျပန္သည္။ သူနွင့္ ပတ္သတ္လာလွ်င္ သူ႕အခက္အခဲမ်ားကို မသိစိတ္မွ တိတ္တဆိတ္ နားေထာင္ခ်င္ခဲ့ျခင္းကို မရပ္တန္႔နိုင္တာ လက္ရွိအခ်ိန္ ထိတိုင္ပဲ ျဖစ္မည္ထင္သည္။ တကယ္မခ်စ္ခဲ့ဘူး ဟုဆိုေသာ စကားလံုးေတြကို လက္မခံနိုင္ေသးသ၍ သူမကေတာ့ ျပန္မဆံုခ်င္သည့္တိုင္ သူ႕အား နားလည္ခ်င္ေနမိသည္။<br />ေဆာင္းည ေလေအးက သူမရပ္ေနရာ ျပတင္းနားမွ ျဖတ္တိုက္သြားျပန္ေတာ့ ၀တ္ထားသည့္ အေပၚျခံဳ အက်ီခပ္ပြပြကို ကိုယ္ေရွ႕ပိုင္းသို႔ ဆဲြယူလိုက္ကာ အခန္းထဲမွ မီးဖိုေရွ႕ကိုေျပာင္းထိုင္ရင္း အလင္းေရာင္လာမည့္ ေတာင္ေစာင္းတေနရာကို ေငးၾကည့္ေနျဖစ္လိုက္သည္။<br />စားပဲြေပၚက သူမဟန္းဖုန္း အနက္ကေလးကို ျမင္လိုက္မိေတာ့ အတိတ္ကာလမွ ဖုန္းသံခပ္လြင္လြင္က သူမႏွလံုးသားကို နာနာက်င္က်င္ ရိုက္ခတ္လာျပန္သည္။<br />“က်န္းမာေရး ဂရုစိုက္ေနာ္ ညီမေလး၊ ကုိ… ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ ဆရာ၀န္ေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေအာင္ လည္းၾကိဳးစား၊ ဟုတ္လား ”<br />ဖုန္းထဲမွ အဲဒီအသံ ခပ္ၾသၾသရွရွတို႕က သူမအခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာ ငတ္မြတ္ေနခဲ့သည့္ သူမခ်စ္ခဲ့ဖူးသူ တေယာက္၏ ထံုးစံအတိုင္း သူမအား ညိႈ႔ငင္အားေကာင္းစြာ ဆဲြေဆာင္ခဲ့တာေတာ့ အမွန္။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းကေတာ့ “ဟုတ္ကဲ့ ကုိ ” ဆိုသည္႔ စကားကလဲြလို႔ သူမ ဘာမွျပန္မေျပာနိုင္ခဲ့ေအာင္ သူမႏႈတ္ဆံြ႕ ခဲ့ရသည္ေလ။ အကယ္၍မ်ား ပထမဦးဆံုးအၾကိမ္ သူျပန္ဆက္သြယ္ခဲ့တဲ့ အဲဒီညေနက သူ႕ရဲ့ မဂၤလာပဲြအတြက္ အလုပ္ရႈပ္ေနခဲ့သည့္ ညေနခင္းေတြထဲက တစ္ခုဆိုတာ သူမ သိခဲ့ပါလွ်င္ အဲဒီဖုန္းကေလးကို သူမ ကိုင္ခဲ့ပါမည္လား။<br />“ဟင့္အင္း ။ ”<br />ျငင္းဆိုခ်က္မဟုတ္တဲ့ မသိျခင္းေတြက သူမေခါင္းတစ္ခုလံုးကို မူးေ၀ေစေတာ့ သူမမ်က္နွာငံု႕ဟာ ခပ္အုပ္အုပ္ ငိုရိႈက္လိုက္မိသည္။ ကေလးတစ္ေယာက္လို ငိုခ်င္ေနမိတဲ့ သူမကို ဆရာ၀န္မၾကီးျဖစ္ေနေပမယ့္ ကေလးဆန္ခ်င္တုန္းလို႔ သူ ဆုိခ်င္ဦးမွာလား ။<br />ဒါဆိုလည္း ညီမေလးက ဘယ္တုန္းကမ်ား လူၾကီးဆန္ခဲ့လို႔လဲ ... လို႔ သူမေျပာခဲ့ဖူးေသာ စကားမ်ားကိုသာ ထပ္ခါတလဲလဲ ရြတ္ခ်င္ခဲ့ပါသည္။ တကယ္တမ္းသာ သူမ ကေလးဆန္တယ္ဆိုရင္ တစိမ္းေတြရဲ့ အလည္မွာ သူမကို ဘာလို႔မ်ား စိတ္ခ်လက္ခ် အေဆြးေတြ တျပံဳတမနွင့္ သူထားရက္ခဲ့ပါလိမ့္။<br />……………………………………………………………<br />မမ…<br />အခန္း၀ဆီမွ ေခၚသံႏွင့္အတူ သူနာျပဳဆရာမေလး ေအမီေရာက္လာတာမို႔ ဟန္ကိုယ့္ကာ နားစြင့္ရင္း။။။<br />မမ…<br />ခဲြခန္းအသင့္ျဖစ္ပါျပီ။ ေမ့ေဆးဆရာ၀န္က မမ ကို အေၾကာင္းၾကားခိုင္းပါတယ္ရွင္။<br />“ေအာ္… ေအး ။ စလို႔ရျပီ္ ေျပာေပးပါ ေအမီရယ္။ ”<br />သူမမ်က္ရည္စတို႔ ကို ခပ္သြက္သြက္သိမ္းကာ လက္ေဆးခန္းဆီသို႔ ဦးတည္ရင္း စိတ္အစဥ္တို႔ကို ျပန္လည္ စုစည္းေနလိုက္သည္။ ေဆာင္းည တို႔ကို သူမၾကံဳရေလတုိုင္း မက်က္နုိင္သည့္ ဒဏ္ရာေတြကို သူမဘယ္လိုမ်ားကုရမလဲ ဆိုတာ သူမ မသိနိုင္ေသးသ၍ ေတာ့ သူမရဲ့ ေဆာင္းည ဒဏ္ရာေတြက ရင္းေနဦးမွာပဲ မဟုတ္လား ။<br />“ဟင္း…”<br />ေဆြးေျမ႕စရာ အတိတ္ေတြကို ခဲြခန္း၀မွာ ခ်ိတ္ထားခဲ့ရင္း သူမ ခဲြခန္းကေလးဆီသို႔ ေျခလွမ္းသြက္သြက္ ျဖင့္၀င္ခဲ့လိုက္ေတာ့ ေစာေစာက ငိုရႈိက္ေနသူလို႔ မထင္ရေလာက္ေအာင္ သူမက ခဲြစိတ္ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္၏ မာန္အျပည့္ႏွင့္။<br />စြန္႕လႊတ္ခံရျခင္းရဲ့ ေနာက္ဆက္တဲြအျဖစ္ သူမပိုင္ဆိုင္ခဲ့ရတာေတြ ထဲမွာ ဒါဏ္ရာေတြ ဗရပြနဲ႔ လွပေနနိုင္ခဲ့သည့္ သူမရဲ့ နွလံုးသားေလးနဲ႔အတူ သူမ လူနာေတြအတြက္ ေမတၱာေတြ ေပးဖို႕ အခ်ိန္ ပိုနိုင္ခဲ့သည္ဟု ဆိုလာခဲ့ပါလွ်င္ အဲဒီျဖစ္တည္မႈအတြက္ သူမကို ဒါဏ္ရာေပးခဲ့သူကိုသာ တိတ္တဆိတ္ ေက်းဇူးတင္ခ်င္မိပါသည္။<br />မြန္းသက္ပန္ (ေဆး ၁)<br /><br /><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8512758408621897992-4719437111880415110?l=www.moonthetpan.com' alt='' /></div>မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁)http://www.blogger.com/profile/02489098413941944608moonthetpan@gmail.com4tag:blogger.com,1999:blog-8512758408621897992.post-33247753570684970152010-06-05T19:58:00.005+06:302010-06-08T00:35:51.851+06:30စုတ္ခ်ာေသာ သူမဘ၀သည္ ကိန္းဂဏန္းမ်ားနွင့္တူခဲ့ပါလွ်င္ ဘ၀အစျဖစ္ေသာ “တစ္”ေပါင္းမ်ားစြာကို မညည္းမညဴ စိတ္မေလွ်ာ့တမ္းေရးသားနိုင္ရန္ အားေပးခဲ့ေသာ သူမေဖေဖႏွင့္ သူမမိသားစုအား ေက်းဇူးတင္မိသလို ၊ ထို “တစ္” ေပါင္းမ်ားစြာ၏ ေနာက္မွ “သုည”မ်ားကို ျဖည့္စြက္ေပးခဲ့ေသာ စာဖတ္ပရိတ္သတ္မ်ားအားလည္း အထူးေက်းဇူးတင္လွ်က္ <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/TApUaFETiFI/AAAAAAAAAjc/-dBRqjjVQyQ/s1600/222.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 141px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/TApUaFETiFI/AAAAAAAAAjc/-dBRqjjVQyQ/s320/222.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5479284703663196242" border="0" /></a>…<span id="fullpost">သံုးမိုးတဲ့လား<br />အေဖာ္မပါတဲ့လမ္းမွာ<br />သူတကာလို ပင္မျမင့္ခဲ့ေပမယ့္<br />အေျခမွာ ျဖန္႔ခင္းမဲ့ျမက္ပင္မ်ားလို<br />၀န္းက်င္ကို စိမ္းစိုစမ္းခ်င္စိတ္နဲ႔<br />စမိတဲ့ အနုပညာလမ္းမွာ<br />ျဖန္းပက္မဲ့ အားအင္မိုးစက္မ်ားနဲ႔အတူ<br />ဆက္ေလွ်ာက္စမ္းခ်င္လုိ႔<br />ေဖးကူမယ္မဟုတ္လား<br /><br />“ေဖေဖေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ေသာ” ဆိုတဲ့ ဒီေနရာ ကေလး ၃ႏွစ္ျပည့္ အမွတ္တရ…<br /><br />မြန္းသက္ပန္ (ေဆး -၁)<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8512758408621897992-3324775357068497015?l=www.moonthetpan.com' alt='' /></div>မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁)http://www.blogger.com/profile/02489098413941944608moonthetpan@gmail.com5tag:blogger.com,1999:blog-8512758408621897992.post-83541432734998186102010-05-26T17:26:00.003+06:302010-05-26T17:38:00.178+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S_0AC9jyT5I/AAAAAAAAAjU/WX3BI9rSYqA/s1600/images.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 130px; height: 87px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S_0AC9jyT5I/AAAAAAAAAjU/WX3BI9rSYqA/s200/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5475532772836790162" border="0" /></a><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘာရယ္မဟုတ္ ေဆးရံုက အျပန္ အြန္လိုင္းတက္ျဖစ္တဲ့အခိုက္ ေဖေဖ ေဆးရံု တင္ထားရတယ္ဆိုတဲ့ offline message တခ်ဳိ႕က chat history ကိုတုိး၀င္လာတဲ့အခါ က်မတကယ္ကို တုန္လႈပ္မိတာ ပါဘဲ။ <o:p></o:p></span> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">မိုးအကုန္ ေပမယ့္ ေဆာင္းအ၀င္မို႔ ျမဴေတြဆိုင္းေနတဲ့ ဒီျမိဳ႕ကေလးမွာ ဖုန္းလိုင္း ဆက္သြယ္မႈေတြ မေကာင္းလွတာေၾကာင့္ အိမ္နဲ႔အဆက္အသြယ္ မရနုိင္တဲ့က်မမွာ ဆုေတာင္းရံုကလဲြလို႔ ဘာမ်ားတတ္နိုင္မွာလဲေလ။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">လူမႈေရးဆန္လွတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြ ေပမယ့္ ေဖေဖ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႔ လႊမ္းမိုးေနတဲ့ က်မ မြန္းသက္ပန္ရဲ့ ဘေလာ့ဂ္ကေလးမွာလည္း ေဖေဖ့အေၾကာင္းေတာ့ တင္ခြင့္ရွိတယ္မဟုတ္လား။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ခပ္စုတ္စုတ္ ဖုန္းကေလးကို အၾကိမ္ၾကိမ္ႏွိပ္ေနခဲ့ေပမယ့္ မရနိုင္ေသးတဲ့ ဆက္သြယ္မႈက က်မရဲ့ စိုးရိမ္စိတ္ေတြကိုသာ ရွင္သန္ၾကီးထြားေစခဲ့ဆဲပါ…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8512758408621897992-8354143273499818610?l=www.moonthetpan.com' alt='' /></div>မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁)http://www.blogger.com/profile/02489098413941944608moonthetpan@gmail.com9tag:blogger.com,1999:blog-8512758408621897992.post-65914653132702759562010-05-21T01:06:00.005+06:302010-05-21T01:39:29.919+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S_WCBml2rRI/AAAAAAAAAjM/tdE8kR57MSg/s1600/moon_tp_cover.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 200px; height: 117px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S_WCBml2rRI/AAAAAAAAAjM/tdE8kR57MSg/s200/moon_tp_cover.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5473423886189505810" border="0" /></a><br />စေနေန႔ ေန႔လည္။<br /><br />“ဟူးးးးး”<br /><br />ေန႔တ၀က္ အလုပ္ပိတ္တာမို႔ ေဆးခန္းအျပန္လမ္းရွိ တစ္ပတ္ေစ်းကေလးမွ ၀ယ္လာသည့္ ဟင္းခ်က္စရာမ်ားကို ျပင္ဆင္ရင္း ေတာင့္တင္းေနေသာ သူမေျခေခ်ာင္းမ်ားကို စိတ္လြတ္လက္လြတ္ ဆန္႔ခ်ထားလိုက္သည္။ လကုန္ပိုင္းမို႔ ပိုက္ဆံ သိပ္မက်န္ေတာ့တာေၾကာင့္ ျဖစ္သလိုစီစဥ္ရမည့္ သူမညေနစာက ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းထမင္းနွင့္ အာဖရိကမွ ပဲတစ္မ်ဳိးအျပင္ အေထြအထူးမရွိလွ။ ဒီလိုရက္ေတြမွာ လြမ္းစရာအေကာင္းဆံုးက ငယ္ငယ္က အဆင္သင့္စားခဲ့ဖူးသည့္ အေမ့အိမ္က ထမင္း၀ိုင္းကေလးပဲ ျဖစ္မည္ထင္သည္။<br />“ဆရာမ ရွိပါသလား ။ ဆရာ၀န္လာပင့္တာပါ ”<br /><span id="fullpost"><br /><br /><br /><br />အိမ္ေရွ႕ဘက္ဆီမွ ေခၚသံတစ္ခုေၾကာင့္ တခါးေပါက္ဆီသို႔ လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ အသက္ေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္ ကပၸလီ အေမအို တစ္ေယာက္။ ရိုးရာ ခ်ည္ထည္ ခပ္ႏြမ္းႏြမ္းကိုျခံဳထားျပီး ေတာင္ေ၀ွးရွည္ကိုအားျပဳကာရပ္ေနသည့္ အေမအို၏ပံုစံက ေဒသခံနတ္ဆရာမ်ားပံုစံအတိုင္းမို႔ သူမေျခလွမ္းတို႔ ေနာက္တြန္႔ကာ ေတြေ၀ေနမိေသးသည္။ ဒီရြာကေလးမွာ ေနသားက်စျဖစ္ေနတာမို႔ အရင္လို သည္းသည္းလႈပ္ ေၾကာက္တာမဟုတ္ေပမယ့္ ေမွာင္ရီတေရာ ညေနေစာင္းက သူမကို ေျခာက္ျခားေစတာေတာ့ အမွန္။<br /><br />“karibu mama… … ”အေမအိုကို ဧည့္၀တ္ေက်စကားဆိုရင္း အက်ဳိးအေၾကာင္း ေမးျမန္းေနေပမယ့္ ဒီလိုပိတ္ရက္မ်ဳိးမွာ လူနာအိမ္သို႔ မလိုက္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ ေန႔စဥ္ ေဆးခန္းသို႔ တစ္နာရီခဲြ အသြားအျပန္ေလွ်ာက္ရေသာခရီးုက သူမကို အျပီးအပိုင္ ပင္ပန္းေစခဲ့ျပီေလ။ သိပ္မေ၀းပါဘူးလို႔ ဆိုလာေပမယ့္ သူတို႔ဆီက မေ၀းတဲ့ခရီးက မႏၱေလး တစ္ျပထက္ဆိုးတာေၾကာင့္ မယံုခ်င္လွေပမယ့္ အမယ္အိုတစ္ေယာက္တည္း တကူးတကလာရတဲ့ခရီးမို႔ ေစာတကတက္မေနေတာ့ဘဲ ေဆးလြယ္အိတ္ကိုျပင္ျပီး အမယ္အိုေနာက္သို႔ ခပ္သုတ္သုတ္လိုက္ခဲ့လိုက္သည္။<br /><br />“ ေလကလည္း ေအးလိုက္တာေနာ္ ”<br /><br />တကိုယ္တည္း ညည္းညဴရင္း အေႏြးထည္အေဟာင္းကေလးကို ဆုပ္ကိုင္ကာ သူမေျခလွမ္းတို႔ကို ခပ္ျမန္ျမန္ခ်ျဖစ္လိုက္သည္။ ေဆာင္းညေနေစာင္း ခ်မ္းေအးလွသည့္ေလက ေတာင္တန္းမ်ားကိုျဖတ္ကာ တိုက္ခတ္သြားျပန္ေတာ့ သူမကိုယ္ကေလးက ေလထဲမွာ လြင့္ခနဲခံစားရသလို ေတာင္တက္ေတာင္ဆင္း ခပ္မတ္မတ္လမ္းမ်ားမို႔ တခ်က္တခ်က္တြင္ လူတစ္ေယာက္ေလွ်ာက္စာ ေတာင္ေစာင္းလမ္းမ်ားက သူမကိုေခ်ာက္တြင္းသို႔ တြန္းပို႔ေနသလိုလို။ အေ၀းေတာင္စြန္းကေလးေပၚမွ လက္ညိဳးသာသာ အရိပ္မွ်သာ ျမင္ရေတာ့ေသာ သူမေနသည့္ တိုက္အိမ္ျပာျပာကေလးဆီသို႔ ေနမ၀င္ခင္ ျပန္ေရာက္ပါ့မလားလို႔ အေတြးပိုရင္း ေျခတစ္ခ်စာ လမ္းမ်ားကိုသာ အျမန္ကုန္ဆံုးခ်င္လွသည္။<br /><br />နာရီ၀က္ခန္႔လမ္းေလွ်ာက္အျပီးမွာ သူမတို႔ဦးတည္ရာ ရႊ႕ံျဖင့္ျပဳလုပ္ထားေသာ တဲတန္းကေလးက ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနတာေတြ႕ရတာမို႔ အနည္းငယ္ေပ်ာ္မိေပမယ့္ ဆယ္ေပခန္႔ ေျမခန္းကေလး၏ ေမွာင္ျပျပအလင္းေအာက္မွာ လူတစ္ေယာက္ သူမအားေစာင့္ေမွ်ာ္ေနပံုက ရင္ကိုု ဆုတ္ဆဲြလိုက္သလို နာနာက်င္က်င္ ခံစား ရျပန္သည္။<br /><br />ေတြ႕ေတြ႕ခ်င္းပင္ ၀ူး၀ူး၀ါး၀ါးအသံမ်ားျဖင့္ ျပံဳးျပႏႈတ္ဆက္ေသာသူက လြန္ခဲ့သည့္သံုးနွစ္ကတည္းက ကိုယ္တစ္ပိုင္းေသကာ အိပ္ရာထဲလဲေနသူ ကပၸလီ အဖိုးအို တစ္ဦး။ အဲဒီတုန္းက ဒီနယ္မွာရွိသည့္ တစ္ခုတည္းေသာေဆးရံုသို႔ သူ႔ကို သယ္ေဆာင္သြားေပမယ့္ ေက်းလက္ေဒသ၏ မျပည့္စံုေသာကုသမႈမ်ားေအာက္မွာ ေလာကဓံကို ၾကံ႕ၾကံ႕ခံသူတစ္ဦး။<br /><br />သူမတို႔ ျမန္မာျပည္လို ဓနိမိုးထရံကာမဟုတ္ပဲ ဓနိမိုးေျမကာ ေျမမႈန္႔ၾကမ္းခင္းေပၚက ျမက္ေမြ႕ရာခပ္ပါးပါးမွာ ၃ႏွစ္တိုင္ လဲေလ်ာင္းေနခဲ့သူ ထိုေတာင္သူၾကီးကိုျမင္ေတာ့ သူမအလုပ္လုပ္ခဲ့သည့္ ျမိဳ႕ၾကီးျပၾကီးမွ ဆရာ၀န္မ်ား ေတာင္လိုပံုေနသည့္ၾကားမွာ ေငြကိုလမ္းခင္းကာ ေဆးကုသမႈကိုခံယူေနေသာ အခ်ဳိ႕ေသာလူနာမ်ားကို သတိရမိျပန္သည္။ ဒီလိုေက်းလက္ေဒသမွာေတာ့ ေဒသခံေတာင္သူမ်ားက ေဆးဖိုးမတတ္နိုင္သည့္အျပင္ ဆရာ၀န္ဆိုတာကလည္း မူးလို႔ေတာင္ရႈစရာ ရွိတာမဟုတ္။<br /><br />ျမိဳ႕ၾကီးျပၾကီးဆရာ၀န္ဘ၀မွာ ေဆးရံုအသြားအျပန္ ကားကေလးေမာင္းကာ ေက်ာ့ေက်ာ့ေလးေနခဲ့သူ သူမက ခုေတာ့ အနီးအနား ရြာႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ေပါင္းကာမွ တစ္ဦးတည္းသာရွိေသာ ဆရာ၀န္မို႔ သူနာျပဳအလုပ္ေသာ ဘာေကာ ခဲြျခားမေနနိုင္ဘဲ အေရးၾကီးရင္ လူနာရွိရာအရပ္သို႔ လိုက္ပါရသည္က သူမ၏ ေန႔စဥ္ဘ၀ေတြထဲက တစ္ခုပဲျဖစ္သည္။<br />ထိုသို႔ေသာလူနာမ်ား၏ ထံုးစံအတိုင္း ကိုယ္အေလးခ်ိန္ဖိမိသည့္ေနရာတြင္ အနာေပါက္သည္ဟူေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ သူမကို အိမ္ပင့္ခဲ့ေပမယ့္ ဒီေျမတဲကေလးရဲ့ လက္ရွိပတ္၀န္းက်င္မွာေတာ့ ထိုထက္မကေသာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနွင့္ ျပည့္ေနသည္ ဆိုတာကိုေတာ့ သူမဘယ္လိုမွ ျငင္းဆန္လို႔ မရနိုင္ပါေလ။<br /><br />ကာလရွည္စြာ ဆရာ၀န္နွင့္မေတြ႕ရသည့္ သူတို႔ဘ၀က အရာအားလံုးကို ဆရာ၀န္ဆိုေသာ လူထူးလူဆန္းဆီမွ ေတာင့္တခ်င္ေနသလိုလို။ နတ္သၾကားမဟုတ္ေသာ ဆရာ၀န္ေပါက္စတစ္ေယာက္ျဖစ္သူ သူမက အရာအားလံုးကို မစြမ္းသာသလို လူနာမ်ားကိုလည္း မျဖစ္နိုင္ေသာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ား ျဖင့္ မရွင္သန္ေစလိုပါ။ ထို႔အတူ ျပင္းထန္ေသာ စကားလံုးမ်ားျဖင့္လည္း သူတို႔၏ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္သစ္ပင္မ်ားကို မရိုက္ခ်ဳိးခ်င္။<br />“ဟင္းးးးးးးးး”<br /><br />သက္ျပင္းမ်ဥ္းမ်ဥ္းခိုးခ်ရင္း သူမလုပ္စရာရွိသည္မ်ားကိုသာ ဆက္လုပ္ေနလိုက္သည္။ တခုတည္းေသာ တံခါးေပါက္ဆီမွ ပိန္လွီလွီ ေျမးငယ္ေလး ႏွစ္ေယာက္၏ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်က္လံုးမ်ားက ညိဳေမွာင္ေသာ အသားေရာင္ၾကားမွာ ပိုလို႔ အေရာင္ေတာက္ပေနသည္ဟု ထင္မိေသးသည္။<br /><br />“ +++ ---+++”<br /><br />လူနာ ေန႔စဥ္ျပဳစုနည္းနွင့္ ေဆာင္ရန္ေရွာင္ရန္မ်ားကို သူတို႔ဘာသာစကား မေတာက္တေခါက္ျဖင့္ ရွင္းျပေတာ့ ေ၀ဒနာရွင္ထိုုလူၾကီးက ၀မ္းသာအားရျဖင့္ ၀ူး၀ူး၀ါး၀ါးမပီေသာ စကားမ်ားေျပာကာ တုန္႔ျပန္ျပန္သည္။<br /><br />အခ်ိန္အေတာ္ၾကာစကားေျပာျပီးေနာက္ အဖိုးအိုကို ႏႈတ္ဆက္ကာ ထြက္လာလုိက္ေတာ့ ေျမတဲကေလးက ညသန္းေခါင္ယံလို တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ သြားျပန္သည္။<br /><br />“ေနာက္အပတ္ စေနေန႔ညေနလည္း ဆရာမ ဦးေလးကို တစ္ေခါက္လာၾကည့္ပါဦးမယ္ရွင္ … ”<br /><br />ေမွာင္ရီသန္းေနေသာ ေဆာင္းညေနရႈခင္းကို သူမတစ္ခ်က္လွမ္းၾကည့္လိုက္ျပီး ထိုလူၾကီးအား အရိုအေသေပးကာ သူမကိုကမ္းလွမ္းလာသည့္ ကေလးငယ္နွစ္ေယာက္၏ လက္ကိုဆဲြကိုင္ရင္း ေျမနီလမ္းကေလးအတိုင္း ထြက္ခြာလာခဲ့လုိက္သည္။ ဒီလိုမျပည့္စံုတဲ့ ေဒသကေလးမွာ သူမ တတ္နိုင္တဲ့ ေဆးပညာ၊ ေဆး၀ါးမ်ားကို ေပးျပီးသည့္အဆံုးမွာ ေပးခ်င္ဆံုးအရာက သူမရင္ထဲမွာ အျမဲတမ္းရွင္သန္ေနသည့္ ေမတၱာေတြသာ ျဖစ္တာမို႔ ေ၀းလွသည့္ခရီးအတြက္ သူမကိုယ္သူမလည္း ေစာဒက မတက္ခ်င္ေတာ့ပါ။<br /><br />“သားတို႔… အဖိုးကို ေစာင့္ၾကည့္ေနဦး အဖြားဆရာမေလးကို အိမ္ျပန္ပို႔လိုက္ဦးမယ္ ”<br /><br />အမယ္အိုက အသံနွင့္အတူ သူမေနာက္မွ ကပ္ပါလာရင္း<br /><br />“ဆရာမေလး ကၽြန္မကို ခဏေစာင့္ပါဦးေနာ္ ”<br /><br />“ဟုတ္ကဲ့ပါရွင္ ရပါတယ္။ ”<br /><br />ေျပာေျပာဆိုဆုိနွင့္ အမယ္အိုက ေျမတဲပုပုကေလးသို႔ျပန္၀င္သြားျပီး ျခင္းေတာင္းအစုတ္ကေလးနွင့္ အတူျပန္ထြက္လာကာ<br /><br />“ဆရာမကေလးကို အိမ္ပင့္ခ်င္လို႔ ကၽြန္မ မနက္အေစာၾကီးကတည္းက ဖုတ္ထားတဲ့ေပါင္မုန္႔ပါ။ ဆရာမေလးအိမ္ကို အေရာက္ပို႔ေပးမယ္ေနာ္…”<br /><br />“အာ မဟုတ္တာ အေမရယ္ ေနပါေစ။ ဦးေလးစားဖို႔ယူထားလိုက္ပါ ”<br /><br />“အဘယ္… (ေဒသခံစကား ျဖင့္ ရွင္ ဟူေသာ အာေမတိတ္ ျဖစ္သည္) မဟုတ္တာ။ ဆရာမ ဦးေလးကလည္း ဆရာမေလးကိုေပးဖို႔ ေသခ်ာစီစဥ္ခိုင္းတာ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္မဒီေန႔ ေစ်းေတာင္မထြက္ဘူးေလ။ ”<br /><br />“ေၾသာ္ .. ”<br /><br />ဟုတ္ပါရဲ့။ မနက္က ေစ်းသြားေတာ့ သူတို႔ေရာင္းသည့္ ဟင္းရြက္ခင္းကေလးေနရာမွာ လစ္ဟာေနတာကို သူမအမွတ္တမဲ့သတိထားခဲ့မိေသးသည္မဟုတ္လား။<br /><br />“ယူပါဆရာမေလးရယ္.. ဒါက ကၽြန္မတို႔ေဒသ ဓေလ့တစ္ခုမို႔ပါ။ ေနာက္ ဒီအိမ္ကို ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ လာျပီးၾကည့္ေပးတာလည္း အေမတို႔တစ္သက္မွာ ဒါပထမဆံုးအၾကိမ္ပဲေလ။ ”<br /><br />အမယ္အိုက ေတာင္းပန္စကားဆိုလာေတာ့ အလိုလိုမ်က္ရည္၀ဲမိေသာ သူမမွာ ျငင္းရခက္ျပန္ေခ်သည္။ တစ္နယ္သားဆရာ၀န္မို႔ ၾကီးက်ယ္သည္ဆိုသည့္ အထင္မ်ဳိးကိုလည္း နယ္ခံလူမ်ား စိတ္မွာ မရွိေစခ်င္တာမို႔ အျပံဳးတစ္ခုျဖင့္လက္ခံရင္း …<br /><br />“ေနာက္တခါ ကၽြန္မဦးေလးကို လာၾကည့္ရင္ေတာ့ ဘာမွ မေပးေစခ်င္ဘူးအေမ။ ဒါေလးေတာ့ ကၽြန္မကို ကတိေပးေစခ်င္တယ္ ”<br /><br />အေမအို၏ ေခါင္းတစ္ညိတ္အဆံုးမွာ သူမတို႔နွစ္ေယာက္သား အိမ္ျပန္လမ္းကေလးအတိုင္း ေလွ်ာက္လာခဲ့လိုက္သည္။ ေန၀င္ရာဘက္ဆီသို႔ သူမေရွ႕မွဦးေဆာင္ကာ ေလွ်ာက္ေနေသာ အေမအို၏အသြင္က အရြယ္နွင့္မလိုက္ေအာင္ကို သန္မာေနေသးသည္။<br /><br />ေလာကဓံက သူတို႔အား ဘယ္မွ်တိုက္စားခဲ့သည္မသိနိုင္ေပမယ့္ ျမိဳ႕ၾကီးျပၾကီးေတြဆီမွ ဆရာ၀န္မ်ားစုျပံဳေနသည့္ ပတ္၀န္းက်င္၊ ဆရာ၀န္မ်ားအား အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ တရားစဲြျပီး စီးပြားရွာလိုသည့္ အခ်ဳိ႕ေသာ လူထူးလူဆန္းလူတန္းစားတစ္ခ်ဳိ႕... ေနာက္ လူနာမ်ားအား ေဆးစစ္ခ်က္မ်ားျဖင့္သာ ကုသတတ္ျပီး သားသမီးမ်ား ေက်ာင္းစရိတ္အတြက္ ၾကိဳးပန္းေနမည့္ ဆရာ၀န္တခ်ဳိ႕ စသည့္ ဘ၀ ဘ၀မ်ားစြာကို သူမျပန္ေတြးေနလိုက္မိသည္။ www.thanlwin.comသူမ အိမ္ကေလးကို ျပန္ေရာက္ေတာ့ အမယ္အိုအား အိမ္တြင္းသို႔ဖိတ္ေခၚရင္း ခဏေစာင့္ခိုင္းေစျပီး ရခဲ့သည့္ ေပါင္မုန္႔အညိဳကေလးကို တ၀က္ျခမ္းေနေတာ့ သူမကို နားမလည္စြာ ၾကည့္ရင္း စိတ္ျငိ္မ္စြာ ရပ္ေနေသးသည္။<br /><br />“ဒါက ဦးေလးအတြက္ ဆရာမက လက္ေဆာင္ေပးတာပါ ”<br /><br />“အဘယ္… မဟုတ္တာ ဆရာမရယ္.. ကၽြန္မတို႔မွာ ေပါင္မုန္႔ ေနာက္တစ္လံုးရွိပါေသးတယ္ ”<br /><br />“ယူပါအေမရယ္.. ဒါကလည္း ဆရာမတို႔ဓေလ့ထံုးစံလို႔ သေဘာထားျပီး ဦးေလးအတြက္ ယူသြားလိုက္ပါ”<br /><br />သူမစကားအဆုးံမွာ ကာလရွည္ၾကာ ေနေလာင္ခံခဲ့ရသည့္ မ်က္၀န္းမိႈင္းမိႈင္းမွ အရည္လည္ေသာ မ်က္လံုးအစံုျဖင့္ အေမအိုက သူတို႔ထံုးစံအတိုင္း ဒူးတစ္ဖက္ေကြး ႏႈတ္ဆက္ကာ ေပါင္မုန္႔ညိဳညိဳ တစ္ျခမ္းကိုကိုင္ရင္း ေတာင္ခ်ဳိးလမ္းကေလးအတိုင္း ျပန္လည္ထြက္ခြာသြားခဲ့သည္။<br />……………………………………………………………………………………….<br /><br />အခ်ိန္အေတာ္ေလးေႏွာင္းသျဖင့္ ထမင္းမခ်က္နိုင္ေတာ့တာေၾကာင့္ သူမ ညေနစာက အာဖရိကမွ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေပါင္မုန္႔ညိဳတစ္ျခမ္းနွင့္ မနက္က လက္ဘက္ရည္အက်န္တစ္ခ်ဳိ႕သာ ျဖစ္ေပမယ့္ အမယ္အို တတြတ္တြတ္ ရြတ္ဆိုသြားေသာ Asente… Asente sana, Doktari. ဆုိသည့္ ေက်းဇူးတင္စကားမ်ားကို ၾကားေယာင္မိေတာ့ အေမ့အိမ္က ညေနစာလို သူမကို တမ်ဳိးတဖံု ျပည့္စံုေစျပန္သည္ မဟုတ္လား။<br /><br />မြန္းသက္ပန္ (ေဆး ၁)<br /></span><span id="fullpost">သံလြင္အိပ္မက္ အင္တာနက္မဂၢဇင္း<br />အတဲြ (၄) အမွတ္ (၁) ၂၀၁၀ ဧျပီလ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8512758408621897992-6591465313270275956?l=www.moonthetpan.com' alt='' /></div>မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁)http://www.blogger.com/profile/02489098413941944608moonthetpan@gmail.com4tag:blogger.com,1999:blog-8512758408621897992.post-47602413464019575582010-05-15T01:25:00.005+06:302010-05-15T03:01:29.475+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S-2exI-JUzI/AAAAAAAAAjE/fkDkP8w8VSg/s1600/tears.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 235px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S-2exI-JUzI/AAAAAAAAAjE/fkDkP8w8VSg/s320/tears.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5471203689383940914" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span id="fullpost">အလွပဆံုး ျပံဳးခ်င္သူကို<br />မဲ့ျဖစ္ေအာင္ ျပဳစားရက္တယ္<br />ေလာကဓံရယ္<br />ျမင္စမ္းေစခ်င္တယ္<br />အဲဒီတိတ္ဆိတ္ျခင္းရဲ့ ေနာက္ကြယ္က<br />ေရစီးသန္တဲ့ ပါးျပင္ကျမစ္မ်ားရဲ့ ရာဇ၀င္ကို… </span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8512758408621897992-4760241346401957558?l=www.moonthetpan.com' alt='' /></div>မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁)http://www.blogger.com/profile/02489098413941944608moonthetpan@gmail.com3tag:blogger.com,1999:blog-8512758408621897992.post-32052940157374162262010-05-04T02:48:00.002+06:302010-05-04T03:06:02.670+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S98yszioZ4I/AAAAAAAAAi8/F53hVXUfE6Y/s1600/the+pyay+thae.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 199px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S98yszioZ4I/AAAAAAAAAi8/F53hVXUfE6Y/s200/the+pyay+thae.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5467144217982166914" /></a><br />“ကမာၻမေၾက ျမန္မာျပည္ တို႔ဘိုးဘြားအေမြအနွစ္မို႔ ခ်စ္ျမတ္နိုးေပ။ ျပည္ေထာင္စုကို အသက္ေပးလို႔ တို႔ကာကြယ္မေလ ဒါတို႔ျပည္ ဒါတို႔ေျမတို႔ တို႔ပိုင္တဲ့ေျမ .. ဟာေဟ့ေကာင္ ”<br />ငါ့လြယ္အိတ္အျမီးကို မင္းေျခေထာက္ကရႊံ႕ေတြနဲ႔ တက္မနင္းနဲ႔ေလ။ ”<br />“ငါမသိလို႔နင္းမိတာကြ … ”<br />“ေျဗာင္း ေျဗာင္း… ”<br />“ကေလးေတြ နိုင္ငံေတာ္ သီခ်င္းဆိုေနတုန္း စကားမေျပာရဘူးေလ။” <br />စားပဲြခုံကို ရိုက္ေသာ ၾကိမ္သံခပ္ၾကမ္းၾကမ္းနွင့္ စကား သံခပ္မာမာ တခုေၾကာင့္ ရန္ျဖစ္သံမ်ား ခဏတိတ္သြားခဲ့ျပန္သည္။ <br /><span id="fullpost"><br />“တို႔ျပည္တို႔ေျမ အက်ဳိးကို ညီညာစြာတို႔တေတြ ထမ္းေဆာင္ပါစို႔ေလ … သိမယ္… မင္းနဲ႔ငါ မုန္႔စားေက်ာင္းဆင္းမွ စာရင္းရွင္းမယ္။ ”<br />…………………………………<br />(၂)<br />ပဲကူရြာမွ မူလတန္းေက်ာင္းကေလး၏ မုန႔္စားဆင္းခ်ိန္။ <br />ကေလးမ်ား ေမ်ာက္ရံႈးေအာင္ ကစားၾကသည့္ ကစားကြင္းဟုသတ္မွတ္ထားေသာ ေျမကြက္လပ္ တစ္ေနရာမွ ရႊံ႕ေတြထဲမွာေတာ့ လႈပ္လႈပ္ရွားရွား စိမ္ေခၚနပန္းလံုးမႈတစ္ခု။ ထိုနွစ္ေယာက္ကေတာ့ ေက်ာင္းရဲ့ နံမည္ၾကီး တာေတေလး နွစ္ေယာက္ျဖစ္သည့္ ဖိုးကိုနွင့္ သန္းထယ္။<br />“ေဟ့ေကာင္ေတြ … ဆရာမေလး က ဒုတ္ေကာက္ျပီး စာသင္ခန္းထဲကို အခုလာခဲ့ၾကတဲ့”<br />အတန္းေခါင္းေဆာင္ အေျပးကေလးလာကာ ၀ိုင္းအံုေနသူမ်ားၾကားမွ တိုးေ၀ွ႔ကာ တားမွ မရပ္ခ်င္ရပ္ခ်င္နွင့္ ရန္ပဲြကရပ္စဲသြားသည္။ <br />“နင္တို႔လည္း အတန္းထဲ၀င္ေတာ့ သူမ်ားရန္ျဖစ္တာကို မတားပဲ ရပ္ၾကည့္ေနၾကတယ္။ ေကာင္မစုတ္ကေလးေတြ ” <br />“…………………………”<br />………………………………………………………………………………………………………….<br />(၃)<br />မူလတန္းေက်ာင္းမွ စာသင္ခန္းကေလးက အပ္က်သံကို ၾကားရေလာက္ေအာင္ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္လွ်က္ …<br />“စည္းစည္းလံုးလံုးေနပါ ရန္မျဖစ္ပါနဲ႔လို႔ ေျပာထားတဲ့ၾကားက ရန္ျဖစ္တဲ့ မင္းတို႔နွစ္ေယာက္ မွာ အျပစ္ရွိသလား မရွိဘူးလား ”<br />ဆရာမေလး အသံနွင့္အတူ လက္စဲြေတာ္ၾကိမ္ကို ေလထဲတြင္ တ၀ွီး၀ွီးလုပ္ကာ ဆိုေတာ့ ထိုတာေတေလး နွစ္ေယာက္က မ်က္ႏွာငယ္ကေလးေတြနွင့္ <br />“ဟဲ့ ေမးေနတယ္ ေျဖၾကေလ”<br />“ရွိပါတယ္ဆရာမ ”<br />“ဒါဆို …”<br />…<br />…………………………………………………………………………<br />(၄)<br />ေနာက္တစ္ေန႔ ေက်ာင္းတက္ခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ မေန႔က ရန္ျဖစ္ခဲ့သည့္ ထိုႏွစ္ေယာက္က ေက်ာင္းလမ္းတေလွ်ာက္ ေဂၚလီရိုက္္မပ်က္။ <br />“ေဟ့ေကာင္ ဖိုးကို မင္းမ်က္နွာက ဒါဏ္ရာ ဘယ္နွယ့္ေနစ။” <br />“သိပ္မနာပါဘူး သန္းထယ္ရာ ။ ဆရာမေလး ရိုက္တာနဲ႔ ငါ့အမ… ” ဖိုးကုိတေယာက္ ေျပာလက္စ စကားကိုရပ္ရင္း ေက်ာင္းကေလးရွိရာကို လွမ္းၾကည့္ရင္း… <br /><br />“ေဟ့ ေက်ာင္းေရွ႕က ဟိုလူၾကီးက ဘယ္သူတုန္းကြ။ အနားမွာလည္း လူမိုက္လိုလုိ ဘာလိုလိုေတြနဲ႕။ ”<br />“အဲဒါ ဟိုဘက္ရြာက သူေဌးသားေလ ငါတို႔ဆရာမေလးကို လာပိုးေနတာ ထင္တယ္”<br />“ဘာ.. ငါတို႔ဆရာမေလးကိုမ်ား သူက ရာရာစစ ။ ရြာက သူၾကီးသား ဦးသန္းတင္နဲ႔ေတာင္ သေဘာမတူတဲ့ကိစၥကို။ ”<br />သန္းထယ္ တစ္ေယာက္ ေက်ာင္းေရွ႕မွ လူတစ္စုကို ေငးၾကည့္ရင္း သူတို႔ရြာနွင့္ ဆရာမေလး အေၾကာင္းကို စဥ္းစားေနမိေတာ့သည္။ သည္ရြာကေလးမွာ ဆရာဆရာမ ရွားပါးလွသည္က ဟိုးအရင္ကတည္းကဟု အဘ (ေဒသအေခၚ အေဖ ကိုေျပာျခင္းျဖစ္သည္) က ေျပာဖူးသည္။ ရြာခံ လုပ္အားေပး ဆရာမ ကေလးမ်ားရွိသည့္တိုင္ တနယ္တေက်းမွ လာေရာက္ စာသင္ေပးေသာ ဆရာဆရာမ တစ္ေယာက္ရဖို႔ကား အေတာ္ေလးကို ရွားပါးလွသည့္ အခြင့္အေရး။ <br />ရြာဦးကေစတီႏွင့္ ဆရာေတာ္ေက်ာင္း မီးစက္အလင္းမွလဲြ၍ လွ်ပ္စစ္မီးမရွိသည့္ ရြာ။ လက္ယက္တြင္းမွေရကို မနည္း လုခပ္ရသည့္ ေရရွားပါးျပီး အလြန္ပူျပင္းလွသည့္ အညာေဒသေလးမို႔ တနယ္တေက်းမွ ဆရာ၊ ဆရာမေလးမ်ားမလာခ်င္တာကို ေတာ့ အျပစ္ေတာ့ မဆိုသာသည့္ ရြာ။ စစ္ကိုင္းတိုင္း ျမင္းမူျမိဳ႕မွ သံုးတိုင္ခန္႔ (ေဒသခံအေခၚ ေျခာက္မိုင္ကို ဆိုလိုျခင္းျဖစ္သည္) ေ၀းသည့္ လွည္းလမ္း ခရီးသာေပါက္သည့္ သူတို႔ တျမတ္တနိုးခ်စ္ခင္ၾကသည့္ ပဲကူရြာ။ <br />“မင္းတို႔ ဆရာမေလးကို ဒီရြာမွာ ေပ်ာ္ေအာင္ ထားၾကေဟ့၊ ဒီတခါ ဆရာမေလးမေပ်ာ္လို႔ ျမိဳ႕ျပန္ရင္ ေနာင္ဆရာမတစ္ေယာက္ရဖို႔ က အခြင့္ သိပ္မရွိလွဘူး ငါ့လူတို႔ရ ” <br />ဆရာမေလး ရြာသို႔စေရာက္ သည့္ေန႔က သူၾကီးဖိုးစိန္ ေျပာေသာ စကားမ်ားကို ၾကားေယာင္မိေတာ့ သူ႔ရင္တို႔ တျဖတ္ျဖတ္တုန္မိေတာ့သည္။<br /><br />“ဟေကာင္ရ ဒီေန႔ဆို အဲလူၾကီး ေက်ာင္း၀င္းထဲေတာင္ ၀င္လာျပီ။ မေန႔ က ေက်ာင္းအျပန္ ဆရာမေလးကို ငါအိမ္ျပန္ပို႔ေတာ့ သူတို႔ကဆရာမေလးကို လိုက္စကား ေျပာၾကေသးတယ္။ ”<br />“မင္းက ဘာမွမလုပ္ဘူးလား ဖိုးကို ငတံုးရ”<br />“ဟ …။ ငါက ဘာလုပ္လို႔ရမွာတုန္း သူတို႔က ဓားေျမာင္တကားကားနဲ႔ ထန္းရည္ေလးကလည္း မူးလာေသးတယ္။ ငါနဲ႔ ဆရာမေလးလည္း ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္လက္ တေယာက္ဆဲြျပီး သုတ္ေခ်တင္ရတာေပါ့။ ”<br />“ကလင္ ကေလာင္ ကလင္…”<br />ေက်ာင္းတက္ေခါင္းေလာင္း ထိုးသံေၾကာင့္ သူတို႔ နွစ္ေယာက္ ေက်ာင္းေဆာင္ထဲသို႔ အလွ်င္အျမန္ ေျပး၀င္လိုက္ၾကသည္။ ဟိုဘက္ရြာက သူေဌးသားဆုိသူနွင့္ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ကေတာ့ ေက်ာင္းအ၀င္အ၀ သစ္ပင္ရိပ္မွာ နားေနရင္း ဆရာမေလးရွိရာ စာသင္ခန္းဆီသို႔ အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္နွင့္ ။ <br />…………………………………………………………<br />(၅)<br />ရက္ေတြ ၾကာလာေပမယ့္ သစ္ပင္ရိပ္မွ ထိုလူစိမ္းတခ်ဳိ႕က ဇဲြေကာင္းလွ်က္။ မနက္ပိုင္းလာတတ္လွ်င္ မုန္႔စားေက်ာငး္ဆင္းျပန္တက္မွ ျပန္သြားတတ္ၾကသလို။ ေန႕လည္ပိုင္းလာလွ်င္လည္း ဆရာမေလး အိမ္ျပန္လမ္းမွာ ေႏွာင့္ယွက္တတ္ေသးသျဖင့္ ဆရာမေလးမွာ စာသင္လွ်င္လည္း အေနရခက္ ေက်ာင္းဆင္းလွ်င္လည္း က်ီးလန္႔စာစား ဘ၀လို ေၾကာက္ေၾကာက္လန္႔လန္႕ ျဖစ္လို႔ လာေခ်သည္။ <br />မခံနိုင္သည့္အဆံုး ေက်ာင္းသားအခ်ဳိ႕နွင့္ ဆရာမေလးတို႔ သူၾကီးထံသို႔သြားကာ အက်ဳိးအေၾကာင္းေျပာျပကာ ေျဖရွင္းျပန္ေတာ့လည္း တစ္ပတ္ေလာက္သာ ျငိမ္သြားျပီးေနာက္ ထုိလူတစ္စုက လာျမဲအတိုင္း လာဆဲ။ <br />ဆရာမေလးကို ခ်စ္ေသာ ဖိုးကိုတို႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္စုက ေတာ့ ထုိလူစုကို အမႈန္႔ၾကိတ္ပစ္ခ်င္ ေလာက္ေအာင္ မုန္းတီးၾကေပမယ့္ ၉နွစ္မရွိတရွိ အရြယ္ကေလးေတြနွင့္ ကာလသားတို႔၏ အင္အားက မမွ်ေလေသာေၾကာင့္ ဆရာမေလး ကိုအိမ္အေရာက္ ျပန္ပို႕ယံုကလဲြလို႔ မတတ္သာျပန္။ အရင္ လိုရႊင္ရႊင္ျပျပမရွိေတာ့ေသာ သူတို႔ဆရာမေလးကို သာ ေငးၾကည့္ရင္း မူလတန္းေက်ာင္းသားတို႔ အေတြးမ်ားက ဟိုဟိုဒီဒီ…<br />…………………………………………… <br />……………………………………………<br />……………………………………………<br />Xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx<br />(၆)<br />မုန္႔စားဆင္းခ်ိန္ မိုးရြာေနတာမို႔ ကေလးမ်ားအခန္းတြင္း၌ပင္ ေဗ်ာင္းဆန္ေအာင္ ကစားေနၾကသည္။ <br />“ေဒါက္”<br />“အြန္႕”<br />ဟိုဘက္ရြာမွ သူေဌးသား၏ အာေမတိတ္သံနွင့္အတူ ထိုလူတစ္စု တရံုးရံုးျဖစ္လို႔လာသည္။ ေခါင္းကို ပြတ္ရင္း ေဒါသတၾကီးျဖင့္ လက္တစ္ဖက္ကလည္း ကေလးစီး ဖိနပ္တစ္ဖက္ကို ကိုင္ကာ ေက်ာင္းထဲသို႔၀င္လာေသာ သူေဌးသား ။ ဆီမ်ားရဲႊေနေအာင္လိမ္းထားေသာ ထိုသူ၏ေခါင္းတြင္ ရႊ႕ံေတြဗရပြႏွင့္ျဖစ္ကာ မ်က္နွာမွာလည္း ရႊ႕ံစက္တခ်ိဳ႕။ သူ႕ေနာက္တြင္ေတာ့ ဓါးကိုင္လူမိုက္မ်ားက အစီအရီ။ လူမိုက္မ်ားကို ေၾကာက္ၾကသျဖင့္ ကေလးမ်ားအားလံုး မ်က္လံုးျပဴးေလးမ်ားျဖင့္ အတန္းေထာင့္တြင္ ကပ္ကာ ျငိမ္ေနၾကသည္။ <br />“မင္းတို႔ထဲက ဘယ္ေကာင္လဲ ငါ့ကို ဖိနပ္နဲ႔ေပါက္တာ”<br />“.........................”<br />“သတိၱရွိတဲ့ေကာင္ထြက္ခဲ့ေလကြာ လူေလးေတြက နွပ္ေခ်းတဲြေလာင္းေတြရွိေသးတယ္။ ငါတို႔ကို ရန္လာစေနေသးတယ္ ”<br />“........................”<br />“ငါ့xxxx ေတြ ဖိနပ္နဲ႔ေပါက္တဲ့သူထြက္ခဲ့လို႔ ငါေျပာေနတယ္ေနာ္၊ မဟုတ္ရင္ မင္းတို႔တတန္းလံုး ငါ့လက္ခ်က္မိမယ္ ”<br />“…………………………”<br />ရုတ္ရုတ္ရုတ္ရုတ္အသံမ်ားေၾကာင့္ နားေနခန္းတြင္ ထမင္းစားေနေသာ ဆရာမေလး အေမာတေကာ ေရာက္လာသည္။ <br />“ဟဲ့… ဟဲ့… အို… ဘယ္လိုျဖစ္ေနၾကတာလဲ ။ ရွင္တို႔ကေရာ ဘာကိစၥ အတန္းထဲ၀င္ျပီး ကၽြန္မကေလးေတြကို အနိုင္က်င့္ေနရတာလဲ ”<br />“ဗ်ာ… ဟိုဟို မဟုတ္ပါဘူးဆရာမ က်ဴပ္တို႔ အျပင္မွာ ေအးေအးေဆးေဆ းထိုင္ေနတာပါ ၊ ဒီ ကေလးေတြထဲက တစ္ေယာက္က က်ဳပ္ေခါင္းကို ဖိနပ္နဲ႔ေပါက္လို႔ လာေမးရံု ေမးတာပါ။ ကၽြန္ေတာ့ေခါင္းကိုလည္း ၾကည့္ပါဦးဗ်ာ ေကာင္းေသးရဲ့လားလို႔ ”<br />ထိုသူက ျပာျပာသလဲႏွင့္ သူ႕ေခါင္းမွ ရႊံ႕မ်ားကို လက္ညိဳးထိုးျပေတာ့ ဆရာမေလးက ေက်ာင္းသားမ်ားကို စိုးရိမ္ပူပန္ေနသည့္ၾကားမွ ျပံဳးစိစိျဖစ္သြားေပမယ့္ မ်က္နွာပိုးသတ္လိုက္သည္။ <br />“ဟာဗ်ာဆရာကလဲ ဘာမွရွင္းျပမေနနဲ႔ ဒီေလာက္ေတာင္ရိုင္းတဲ့ ေကာင္ေလးေတြ အားလံုးကို ရိုက္ျပီးစစ္လိုက္ရင္ ဘယ္သူလုပ္တာလဲ ေပၚလာမွာပဲ ”<br />“ဒီမယ္ ဒီမယ္ ရွင္တို႔လုပ္ခ်င္တိုင္းလုပ္ရမလား။ ဒါက ကၽြန္မရဲ့စာသင္ခန္းရွင့္ ကၽြန္မသေဘာမတူပဲ ရွင္တို႔ ဘာမွမလုပ္ရဘူးမွတ္ပါ ၊ျဖစ္တာကေတာ့ ကစားေနရင္းန႔ဲ အမွတ္တမဲ့လည္း ျဖစ္တတ္ပါတယ္ေလ ကၽြန္မေက်ာင္းသားေတြကို ဖာသာ ေမးပါ့မယ္”<br />“အင္းေလ ဆရာမေျဖရွင္းေပးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ တမ်ဳိးေပါ့ ။ က်ဳပ္ကေတာ့ ဒီဖိနပ္တစ္ဖက္ကို ယူထားဦးမယ္။ ေက်ာင္းဆင္းလုိ႔ ဖိနပ္တစ္ဖက္တည္းနဲ႔ျပန္သြားတဲ့ ေကာင္ကေတာ့ မလြယ္ဘူးသာေအာင့္ေမ့”<br />ထိုလူအုပ္ မေက်မနပ္ျဖင့္ ေက်ာင္းခန္းထဲမွ ထြက္သြားေတာ့ ဆရာမေလးက အသံအုပ္အုပ္ျဖင့္ ဆူသည္။ <br />“ကဲ အားလံုး ခုန္ေပၚတက္ျပီး မတ္တပ္ရပ္။ တတန္းလံုး အျပစ္ေပးတာမခံခ်င္ရင္ ကိုယ့္အျပစ္ကို ကိုယ္သိတယ္ဆိုရင္ ေစာေစာစီးစီး ၀န္ခံ”<br /> အတန္းသားမ်ား ခုံေပၚတြင္ရပ္ရင္း တေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ၾကည့္ေနၾကသည္။ ဖိုးကိုတစ္ေယာက္ သူမ်ားထက္ထူးစြာ ဂဏာမျငိမ္ျဖစ္ေနေတာ့ စာအေတာ္ဆံုး ေက်ာင္းသူျဖစ္သူ မခ်စ္လွက ေခါင္းခါကာ တားျမစ္ျပန္သျဖင့္ ျပန္ျငိမ္သြားျပန္သည္။ <br />လကုန္ခါနီးမို႔ ေက်ာင္းေခၚခ်ိန္စာရင္းမ်ားနွင့္ အလုပ္ရႈပ္ေနေသာ ဆရာမေလးက သူတို႔ကို အတန္းတြင္ခံုေပၚတြင္ ရပ္ေစျပီး သူမအခန္းသို႔ခဏျပန္သြားေသာအခါ အတန္း၏ ဥာဏ္ၾကီးရွင္မ်ားျဖစ္ၾကေသာ ေလာက္စာ၊ ေက်ာ္ျငိမ္း ၊ေနာ္စာတို႔မွ ဦးေဆာင္ကာ ေခါင္းခ်င္းဆိုင္ အစည္းအေ၀း လုပ္လိုက္ၾကျပီး အားလံုးသေဘာတူလိုက္ၾကသည္။ <br />………………………………………………………………………………………………………<br />(၇)<br />ပဲကူရြာကေလး၏ ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္မိုးက အခါတိုင္းထက္ကို ပိုသည္းလို႔ေနျပန္သည္။ ေက်ာင္း၀င္းအျပင္ဘက္မွ သူေဌးသားႏွင့္ အေပါင္းအပါတို႔ကလည္း ဇြဲၾကီးစြာျဖင့္ ထိုအခိ်န္ကို ေမွ်ာ္တလင့္လင့္ ။<br />မိုးေရထဲမွာ ဆရာမေလးကို ျခံရံလို႔ ေက်ာင္းသားတစ္စုလံုး အျပံဳလိုက္ ထြက္လာေတာ့ ထိုလူရမ္းကားတစ္စု က ဂဏာမျငိမ္စြာ ကေလး တစ္ေယာက္ခ်င္းစီကို လုိက္ၾကည့္ေနၾကသည္။ မိုးေရထဲမွာ လမ္းေလွ်ာက္လာၾကသည့္ မူလတန္း ေက်ာင္းသားေလးေတြက ျပိဳင္တူကဗ်ာရြတ္ဆိုရင္း ထိုလူအုပ္ၾကီးနွင့္ ေ၀းရာဆီသို႔ ခပ္ျမန္ျမန္ဦးတည္လွ်က္ရွိသည္။ <br /><br />“၀ါဆို၀ါေခါင္ ေရေတြၾကီးလို႔<br />သေၿပသီးမွည္႔ ေကာက္စို႔ကြယ္<br />ခရာဆူးခ်ံဳ ဟိုအထဲက<br />ေမွ်ာ႔နက္မည္းၾကီး တြယ္တတ္တယ္<br />ေမွ်ာ႔နက္ဆိုတာ ခ်ိဳနဲ႕လားကြဲ႕ ေၿမြနဂါးေတာင္ ေၾကာက္ဖူးကြယ္<br />တို႔လည္းေၾကာက္ေပါင္ အတူသြားစို႔<br />အုန္းလက္ႏြားေလး ထားခဲ႔မယ္<br />သြားကြယ္ သြားကြယ္...”<br /><br />ခပ္ညစ္ညစ္ ရႊ႕ံႏြံထူထပ္ေသာ ေတာလမ္းကေလးတေလွ်ာက္ကို ျဖတ္ေက်ာ္သြားသည့္ သူတို႔ ေျခေထာက္ေလးေတြအားလံုးမွာ ေတာ့ ဖိနပ္ဗလာနွင့္…<br /><br />ခ်စ္ခင္ေလးစားလွ်က္ <br />မြန္းသက္ပန္ <br />ေလာကအလွအြန္လိုင္းမဂၢဇင္း <br />၂၀၁၀ ခုနွစ္ ေမလ ၃ ရက္ <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8512758408621897992-3205294015737416226?l=www.moonthetpan.com' alt='' /></div>မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁)http://www.blogger.com/profile/02489098413941944608moonthetpan@gmail.com5tag:blogger.com,1999:blog-8512758408621897992.post-28837421626717865532010-04-03T20:51:00.014+06:302010-04-05T18:30:11.134+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S7eiKJ0KQ7I/AAAAAAAAAiQ/h-OQ0lh7NLw/s1600/tsese+fly+3.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 150px; height: 100px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S7eiKJ0KQ7I/AAAAAAAAAiQ/h-OQ0lh7NLw/s200/tsese+fly+3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5456007768899732402" border="0" /></a><br />ယင္ေကာင္ဆိုတဲ့ အသံၾကားလိုက္တာနဲ႔ ကၽြန္မတို႔ကို အနည္းနဲ႔အမ်ား စိတ္ညစ္ညဴးေစတဲ့ အေကာင္ဆိုတာ ျငင္းဆန္လို႔ရမယ္မထင္ပါဘူး။ ယင္ေကာင္အေၾကာင္းေျပာတဲ့အခါမွာ လူေသြးစုပ္တဲ့ ယင္ေကာင္နဲ႔ လူေသြးမစုပ္တဲ့ယင္ေကာင္ဆိုျပီး ခဲြျခားေျပာလို႔ရပါတယ္။ ဒီေဆာင္းပါးမွာ ေတာ့ ေသြးစုပ္တတ္တဲ့ ယင္ေကာင္အေၾကာင္းကို အသားေပး ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ကၽြန္မပထမဆံုး ေျပာျပခ်င္တဲ့ယင္ေကာင္က ေတာ့ အာဖရိက တိုက္အခ်ဳိ႕ေသာ ေနရာေတြမွာ African Tryptosomiasis ဒါမွမဟုတ္ sleeping sickness လို႔ေခၚတဲ့ ေရာဂါကိုသယ္ေဆာင္နိုင္တဲ့ Tsetse fly လို႔ ေခၚတဲ့ ယင္ေကာင္တစ္မ်ဳိး အေၾကာင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။<br /><span id="fullpost"><br />ေရာဂါပိုးသယ္ေဆာင္ထားတဲ့ Tsetse fly အကိုက္ခံ ရတဲ့ သူေတြထဲကမွ နွစ္စဥ္ လူေပါင္း ၂၅၀ ၀၀၀မွ ၃၀၀ ၀၀၀ အတြင္းအသက္ဆံုးရႈံးရတာမို႔ ခရီးသြား၀ါသနာထံုသူမ်ား အေနနဲ႔သိထားသင့္တဲ့ ယင္ေကာင္ တစ္မ်ဳိးလည္းျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ေၾကာက္စရာ ေကာင္းလွတဲ့ေရာဂါကို သယ္ေဆာင္နိုင္တဲ့ ယင္ေကာင္တစ္မ်ဳိးမို႔ tsetse fly ဟာ သုေတသနျပဳတဲ့သူေတြၾကားမွာ ထင္ရွားခဲ့တဲ့ ယင္ေကာင္တမ်ဳိးလည္းျဖစ္ပါတယ္။ နွစ္စဥ္ ပ်မ္းမွ်အားျဖင့္ ေလးၾကိမ္ခန္႔မ်ဳိးပြားနိုင္တဲ့ အဲဒီယင္ေကာင္ဟာ သူ႕သက္တမ္းတေလွ်ာက္မွာ ၃၁ ၾကိမ္ခန္႔မ်ဳိးပြားနိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ Tsetse fly ဟာ မ်ဳိးစိတ္ေပါင္းမ်ားစြာရွိျပီး ယင္ေကာင္တို႔ရဲ့ထံုးစံအတိုင္း အရည္ဒါမွမဟုတ္ ေသြးစုပ္ယူဖို႔ နႈတ္သီး(propbosis) ကေလးပါမွာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီႏႈတ္သီးကလည္း ေျဖာင့္တန္းေနမွာျဖစ္ပါတယ္။ အင္တီနာ မွာ အဆစ္သံုးဆစ္ပါမွာျဖစ္ျပီး ေနာက္ဆံုး အဆစ္ရဲ့အေပၚမ်က္နွာျပင္မွာေတာ့ အေမြးတစ္ခ်ဳိ႕ကိုေတြ႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္။<br />သူ႔ရဲ့အေတာင္ပံေတြကေတာ့ အသားခုတ္ဓါးပံုစံျဖစ္ေနတာကို ေတြ႕နိုင္ပါတယ္။ Tsetses ဟာ အၾကမ္းအားျဖင့္ အိမ္ေတြမွာ ေတြ႕ရတတ္တဲ့ ယင္ေကာင္မ်ားနဲ႔ ဆင္တူေပမယ့္လည္း သူရဲ့ထူးျခားတဲ့ သြင္ျပင္အမူအရာေတြေၾကာင့္ အျခား ယင္ေကာင္ေတြနဲ႔ခဲြျခား မွတ္သားနိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ Tsetse fly ဟာ နားေနတဲ့အခါ မွာ ေတာင္ပံတခုနဲ႔တစ္ခု ကို တစ္ထပ္တည္းက်ေအာင္ ထပ္ျပီးနားတတ္တာမို႔ သူ႔ရဲ့ကိုယ္ေပၚမွာ ေတာင္ပံနွစ္ခုစလံုး တစ္ထပ္တည္း ရွိေနတာကို ေတြ႕ရပါမယ္။ ပံုမွာျပထားတဲ့အတိုင္း Tsetse fly ရဲ့ပုံပန္းသ႑ာန္ကို ေလ့လာျပီး စာဖတ္သူတို႔ ခရီးသြားတဲ့အခါ ေရွာင္နိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S7el-ccu0mI/AAAAAAAAAiw/1paKpSTcS6Q/s1600/teses+fly+.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 173px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S7el-ccu0mI/AAAAAAAAAiw/1paKpSTcS6Q/s320/teses+fly+.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5456011965789819490" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S7ekXi8949I/AAAAAAAAAig/Fg6NcTzl5qE/s1600/Tsetse+fly+%282%29.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 266px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S7ekXi8949I/AAAAAAAAAig/Fg6NcTzl5qE/s320/Tsetse+fly+%282%29.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5456010198009111506" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S7ek5d3cj5I/AAAAAAAAAio/qL9ZORhBg6U/s1600/tsese+fly.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 125px; height: 82px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S7ek5d3cj5I/AAAAAAAAAio/qL9ZORhBg6U/s320/tsese+fly.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5456010780759330706" border="0" /></a><br />အထီးေရာ အမပါ ေသြး စုပ္ တတ္ၾကျပီး ေန႔ပိုင္းမွာ ေသြးစုပ္္တတ္တဲ့အက်င့္ရွိၾကပါတယ္။ Tsetse fly က်က္စားတတ္တဲ့ေနရာ ကေတာ့ အာဖရိက တိုက္အခ်ဳိ႕ေသာ ေနရာေတြျဖစ္ျပီး ပံုမွာျပထားတဲ့အတိုင္း ေတြ႕နိုင္ပါတယ္။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S7eiykXq2mI/AAAAAAAAAiY/lFXhKGciYu4/s1600/Tsetse_distribution.png"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 320px; height: 148px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S7eiykXq2mI/AAAAAAAAAiY/lFXhKGciYu4/s320/Tsetse_distribution.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5456008463222757986" border="0" /></a><br />Tsetse fly ဟာ အာဖရိကတိုက္ရဲ့ ေနရာ ေဒသေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ျပန္႔နွံ႔ေနျပီး အျပီးတိုင္ဖယ္ရွားဖိ႔ုရာခက္ခဲေနေသးတာမို႔ Tsetse fly ရွိတဲ့ေနရာတိုင္းမွာ African Tryptosomiasis မျဖစ္နို္င္ေပမယ့္ အဲဒီေနရာေတြကို သြားတဲ့အခါ လံုျခံဳစိတ္ခ်ရတဲ့ အ၀တ္ အစား၀တ္ဆင္ျခင္းဟာ အေကာင္းဆံုး ကာကြယ္နိုင္တဲ့ နည္းလမ္းပဲျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ဒီေရာဂါအေၾကာင္း အေသးစိတ္ေရးထားတာကိုေတာ့<a href="http://www.moonthetpan.com/2010/03/blog-post_14.html"> ဒီပို႔စ္မွာ </a>ဖတ္ရႈနိုင္ပါတယ္ရွင္...။<br /><br /> မြန္းသက္ပန္ (ေဆး ‐ ၁)<br />ေလာကအလွအြန္လိုင္း မဂၢဇင္း<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8512758408621897992-2883742162671786553?l=www.moonthetpan.com' alt='' /></div>မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁)http://www.blogger.com/profile/02489098413941944608moonthetpan@gmail.com3tag:blogger.com,1999:blog-8512758408621897992.post-56374120872091054292010-04-02T17:41:00.001+06:302010-04-02T17:49:19.520+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S7XSMwT23eI/AAAAAAAAAhI/NU58upl81I0/s1600/moon.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 242px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S7XSMwT23eI/AAAAAAAAAhI/NU58upl81I0/s320/moon.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5455497640197676514" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">အေတြးမ်ားလည္း ေတြးရင္းရင့္မွည့္ကုန္ေပါ့<br /><br /><p></p><span id="fullpost">အလြမ္းသာ ကေလးေတြ တသီၾကီးရ</span><span id="fullpost"><br />ေမွာင္ျပျပ ေတာင္ေစာင္းရိပ္က ျခေသၤ႔ငိုသံနဲ႔အတူ<br />ေတာေမွာက္ဖူးတဲ့ မုဆိုးတေယာက္လို<br />လမ္းေတြလည္း ေပ်ာက္ခဲ့ျပန္ခ်ိန္<br />ကြယ္… ခက္ပါရဲ့<br />ေတြးရင္းနဲ႔ပဲ ဘ၀ကေန၀င္ေတာ့မယ္<br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8512758408621897992-5637412087209105429?l=www.moonthetpan.com' alt='' /></div>မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁)http://www.blogger.com/profile/02489098413941944608moonthetpan@gmail.com4tag:blogger.com,1999:blog-8512758408621897992.post-2150397466943370682010-03-28T03:26:00.004+06:302010-03-28T03:36:04.123+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S65yLDcB64I/AAAAAAAAAhA/US8Co02Q8QM/s1600/cancer.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 200px; height: 134px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S65yLDcB64I/AAAAAAAAAhA/US8Co02Q8QM/s200/cancer.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5453421733019249538" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">က်မမြန္းသက္ပန္ မအားလပ္ေသးတဲ့အခ်ိန္မွာ သံလြင္အိပ္မက္ အတဲြ ၃ အမွတ္ ၃ မွာ ေဖာ္ျပျခင္းခံရတဲ့ ဆရာကိုရဲ၀င့္ဦးရဲ့ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ကို တင္ေပးထားခ်င္ပါတယ္။ ခြင့္ျပဳတဲ့ ဆရာကိုရဲ့၀င့္ဦးကိုလည္း အထူးပဲေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ </span><br />ကင္ဆာေရာဂါလို႔ ဆိုလိုက္တာနဲ႔ ၀မ္းနည္းဖြယ္ရာ နိဂံုးအေတာ္မ်ားမ်ား ရွိေနတဲ့ လူတိုင္းလိုလို သတ္မွတ္ထားတဲ႔ ေရာဂါျဖစ္ပါတယ္။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံမွာ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွာ ကင္ဆာေရာဂါျဖစ္ပြားသူ ၁.၅ သန္း ရွိမယ္လို႔ ခန္႔မွန္းၾကပါတယ္။ ထို႔ျပင္ ကင္ဆာေရာဂါနဲ႔ ေသဆံုုးသူေတြဟာ တစ္ရက္ကို အေယာက္ ၁၅၀၀ ခန္႕ ရွိပါေနတယ္။ တနည္းအားၿဖင့္ ဆိုရင္ေတာ့ ေသဆံုးသူ ေလးေယာက္မွာ တစ္ေယာက္ဟာ ကင္ဆာ ေရာဂါေႀကာင့္လို႕ ဆိုရပါလိမ္႔မယ္္။<br /><br />ဒါဆို အဲဒီလို ဆိုးရြားတဲ့ ကင္ဆာေရာဂါဆိုးႀကီးကို တိတိက်က်မသိရွိဘဲနဲ႔ မွန္းျပီး ေၾကာက္ေနရမွာလား ဆိုတာ ေမးစရာ ရွိလာပါတယ္။ ကင္ဆာေရာဂါ အမ်ားစုမွာ သက္ဆိုင္ရာ ေနရာကိုလိုက္ျပီး ျဖစ္ေပၚတတ္တဲ့ လကၡဏာ တခ်ဳိ႕ရွိပါတယ္။ ဒီအခ်က္ေလးေတြကို သတိထားျခင္းျဖင့္ ကိုယ့္မွာ ကင္ဆာေရာဂါရွိေနမလား ဆိုတာကို သတိထားႏိုင္ျပီး အခ်ိန္မေႏွာင္းခင္မွာ ကၽြမ္းက်င္တဲ့ ေဆးပညာရွင္မ်ားနဲ႔ ျပသေဆြးေႏြးၿပီးေတာ့ လိုအပ္တဲ့ ကုသမႈေတြကို ခံယူဖို႕လိုအပ္ၿပီလို႕ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။<br /><span id="fullpost"><br />ကင္ဆာေရာဂါမွာ ေတြ႕ရတတ္တဲ့ အခ်ဳိ႕ေသာ အခ်က္ေတြဟာ တျခားေရာဂါေတြမွာလည္း ေတြ႕ႏိုင္တာမို႔ ဒီလကၡဏာရွိတဲ့သူတိုင္းကို ကင္ဆာေရာဂ ါျဖစ္ေနပါျပီလို႔ ေျပာလို႔မရပါဘူး။ သို႕ေသာ္ ဒီအခ်က္ေတြကို ေတြ႕တဲ့သူေတြဟာ ကင္ဆာျဖစ္ဖို႔ အလားအလားရွိတဲ့ အုပ္စုမွာ ဆိုရင္ေတာ့ ပိုမိုသတိထားသင့္တဲ့ အခ်က္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာ ဆိုရရင္ေတာ့ ေဆးလိပ္ေသာက္သံုးသူ၊ ေဟာ္မုန္းေဆးမ်ား ေသာက္သံုးသူ၊ ဓာတ္ေရာင္ၿခည္မ်ားႏွင့္ အလုပ္လုပ္ရသူ၊ စက္ရံုအလုပ္ရံုမ်ားမွာ အလုပ္လုပ္သူ၊ ဓာတုေဗဒပစၥည္းမ်ားကို အစဥ္မျပတ္ကိုင္တြယ္ သံုးစြဲေနရသူ၊ ကင္ဆာမ်ိဳးရိုးဗီဇရွိသူႏွင့္ အသက္အရြယ္ႀကီးရင္႔သူ စသည္ျဖင့္ေပါ့။<br /><br />သတိထားမိသင့္တယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ေလးေတြကေတာ့…<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">၁။ ခၽြဲသလိပ္မ်ားေၾကာင့္ အသက္ရႈာၾကပ္ၿခင္း သို႕မဟုတ္ အသက္ရႈရပ္ျခင္း။</span><br />ဒီလကၡဏာကို သာမန္ အဆုတ္ေရာဂါမ်ားမွာလည္း ေတ႔ြႏိုင္ပါတယ္။ထို႔အျပင္ အဆုတ္ကင္ဆာေရာဂါရဲ႕ လကၡဏာမ်ားထဲက တစ္ခုအေနနဲ႔လည္း ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ ကာလၾကာရွည္စြာ ေခ်ာင္းဆိုးျခင္း နဲ႕ ရင္ဘတ္ေအာင့္ျခင္း၊ ေသြးကင္ဆာ၊ အဆုတ္ကင္ဆာသမားေတြမွာ ဆိုရင္ေတာ့ ေခ်ာင္းကို ဆိုးဆိုး႐ြား႐ြား ဆိုးတာမ်ိဳးေတြ ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">၂။ မၾကာခဏ ဖ်ားနာျခင္းႏွင္႔ ေရာဂါပိုး၀င္လြယ္ျခင္း။</span><br />ဖ်ားနာျခင္းဟာ ေယဘုယ် လကၡဏာ တစ္ခုျဖစ္သလို ဒါဟာ ေသြးကင္ဆာရဲ႕ လကၡဏာ တစ္ခုျဖစ္ေနႏိုင္ပါတယ္။ ဘာလို႔လည္းဆုိေတာ့ ေသြးကင္ဆာ ျဖစ္ပြားသူေတြမွာ ရိုးတြင္းျခင္ဆီကေန ထုတ္လုပ္တဲ့ ေသြးျဖဴဥေတြကို ပံုစံပ်က္ေစပါတယ္။ ခုခံအားစနစ္မွာ ပံုစံမမွန္တဲ့ ေသြးျဖဴဥေတြေၾကာင့္ ခုခံအားစနစ္ကို ထိခုိက္ေစပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေသြးကင္ဆာရွိသူေတြမွာ မၾကာခဏ ဖ်ားနာတတ္တာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">၃။ အစားအေသာက္မ်ား မ်ိဳခ်ရာတြင္ အခက္အခဲျဖစ္ျခင္း။</span><br />အစာအိမ္နဲ႔ အူလမ္းေၾကာင္္းမွာ ျဖစ္တတ္တဲ့ ကင္ဆာတခ်ိဳ႕နဲ႕ လည္ပင္း ကင္ဆာေတြမွာ အစားေသာက္ မ်ိဳခ်ရတာ ခက္ခဲတတ္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">၄။ သနံ အႀကိတ္ေလးမ်ား ေရာင္ရမ္းျခင္း (သို႕မဟုတ္) လည္ပင္းေပါင္ၿခံ တို႔မွအဖုအႀကိတ္မ်ား။</span><br />သနံႀကိတ္ေလးမ်ား ေရာင္ရမ္းျခင္းဟာ သနံအဖြဲ႔အစည္းရဲ့ အလုပ္လုပ္ေဆာင္မႈ မမွန္ကန္ျခင္းကို ေဖာျ္ပပါတယ္။ ဒါဟာ ကင္ဆာတစ္မ်ိဳးမ်ိဳးရဲ့ ေရွ႕ေျပး လကၡဏာ ျဖစ္ေနႏိုင္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">၅။ အတြင္းေၾကအနာ ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါးျဖစ္ျခင္း (သို႕မဟုတ္) ေသြးတိတ္ရန္ၾကာျမင့္ျခင္း။</span><br />ေသြးကင္ဆာျဖစ္တဲ့သူေတြမွာ ဒီလိုလကၡဏာေတြကို ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လည္း ဆိုေတာ့ ေသြးျဖဴဥနဲ႕ ေသြးဥမႊားေတြမွာ ျပႆနာရွိျခင္းေၾကာင့္လို႔ပဲ အၾကမ္းဖ်င္းေျပာႏိုင္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">၆။ အလိုလို အားနည္းေနျခင္းႏွင္႔ ေမာပန္းလြယ္ျခင္း။</span><br />ဒါကေတာ့ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ကင္ဆာေတြမွာ ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ အေၾကာင္းျပခ်က္မရွိဘဲ ေမာပမ္းလြယ္ေနမယ္၊ အားနည္းေနမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ဆရာ၀န္နဲ႕ တိုင္ပင္သင့္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">၇။ အစားအေသာက္ပ်က္ျခင္း။</span><br />“ငါ ဆာလဲ မစားဘူး။ စားလဲ မစားႏိုင္ဘူး” ဆိုတဲ့ စကားသံမ်ားကို တခါတေလ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ၾကားရတတ္ပါတယ္။ ဒီလကၡဏာကို သားအိမ္ကင္ဆာသမားေတြမွာ ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">၈။ တင္ပါးႏွင့္ ၀မ္းဗိုက္တစ္၀ိုက္တြင္ နာက်င္ျခင္း။</span><br />ေလပြျခင္းႏွင့္ တြဲၿပီး ၀မ္းဗိုက္ႏွင့္ တင္ပါးတ၀ိုက္တြင္ နာက်င္ကိုက္ခဲပါက သားအိမ္ကင္ဆာကို ထည့္ၿပီး စဥ္းစားသင့္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ၀မ္းဗိုက္တ၀ိုက္ နာက်င္ျခင္းဟာ ဆိုရင္ျဖင့္ ေသြးကင္ဆာေၾကာင့္ ထိခိုက္ခံရတဲ့ သရက္ရြက္ေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">၉။ စအိုမွ ေသြးက်ျခင္းႏွင့္ ၀မ္းသြားရာမွာေသြးပါျခင္း။</span><br />လိပ္ေခါင္းနဲ႔ စအိုကဲြနာေတြမွာ ၀မ္းသြားလွ်င္ ေသြးပါတတ္သလို အူမႀကီး နဲ႕ စအိုကင္ဆာေတြမွာ ေတြ႕တတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဆရာ၀န္ေတြက အိမ္သာမွာ ေသြးေတြ႔ၿပီဆိုတာနဲ႔ ေဆးခန္းျပသင့္ေၾကာင္းနဲ႕ လိုအပ္ပါက ၀မ္းစစ္ေဆးျခင္း၊ အစာအိမ္နဲ႕ အူလမ္းေၾကာင္းကို မွန္ေျပာင္းျဖင့္ ၾကည့္ရႈျခင္းမ်ားကုိ လိုအပ္သလို လုပ္သင္႔ေႀကာင္း အၾကံျပဳထားပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">၁၀။ အေၾကာင္းအရင္း ခိုင္ခိုင္မာမာမေတြ႕ရွိဘဲ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ရုတ္တရက္္က်ျခင္း။</span><br />အူမႀကီး၊ အစာအိမ္နဲ႕ အူလမ္းေႀကာင္း ကင္ဆာတခ်ိဳ႕မွာ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ က်တတ္ပါတယ္။ အသည္းကို ပ်ံ႕ႏွံ႔သြားတတ္တဲ့ ကင္ဆာမ်ိဳးေတြမွာလည္း စားခ်င္စိတ္ကို ေလ်ာ႔နည္းေစတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">၁၁။ အစာအိမ္မွာ မသက္မသာခံစားရျခင္း။</span><br />အစာအိမ္နာျခင္း နဲ႕ ဗိုက္ေအာင့္တတ္ျခင္းေတြကိုလည္း အူမႀကီးကင္ဆာမွာ ေတြ႕ရတတ္ပါေသးတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">၁၂။ သားျမတ္ နီရဲ ေရာင္ရမ္း နာက်င္ျခင္း။</span><br />သားျမတ္ကင္ဆာသမားေတြမွာ ဒီလိုလကၡဏာေတြကို ေတြ႔ရတဲ့အတြက္ အဲဒီလို အေျခအေနကို ႀကံဳလာခဲ့ၿပီဆိုရင္ေတာ့ တတ္ကၽြမ္းတဲ့ ဆရာ၀န္ကို သြားေရာက္ ေဆြးေႏြးသင့္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">၁၃။ သားျမတ္ေခါင္း ပံုစံေျပာင္းလဲျခင္း။</span><br />သားျမတ္ကင္ဆာကေတာ့ ဆရာ၀န္ဆီ မေရာက္ခင္ကတည္းက အမ်ိဳးသမီးေတြ သတိထားမိႏိုင္တဲ့ အမ်ိဳးအစားပါလို႔ ေျပာရင္ မမွားပါဘူး။ သားျမတ္ေခါင္း ပံုစံနဲနဲ ေျပာင္းတာနဲ႔ ေရာဂါ ရွာေဖြေရးလုပ္သင့္ၿပီဆိုတဲ့ အခ်က္ကိုေတာ့ မေမ့အပ္ပါဘူး။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">၁၄။ ဓမၼတာမမွန္ေတာ့ျခင္း။</span><br />တခါတေလမွာ အခ်ိန္အခါမဟုတ္ ရာသီေသြးလာတာ ကိုေတြ႔ရပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ အလြန္အမင္း နာက်င္ျခင္းကိုလည္း ခံစားရတတ္ပါတယ္။ ဒါဟာဆိုရင္ျဖင့္ သားအိမ္န႔ဲဆိုင္တဲ့ ကင္ဆာေတြရဲ႕ လကၡဏာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ေရာဂါရွာေဖြကုသႏုိင္ဖို႔အတြက္ ေဆးပညာရွင္မ်ားနဲ႔ ေဆြးေႏြးသင့္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">၁၅။ မ်က္ႏွာ ေရာင္ရမ္း ေဖါသြပ္ျခင္း။</span><br />တခါတရံ မ်က္ႏွာမွာ ေရာင္ရမ္းေဖာသြပ္ျခင္းနဲ႕ နီျမန္းျခင္းေတြကို အဆုတ္ကင္ဆာရဲ႕ ေရွ႔ေျပး အေနနဲ႔ ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">၁၆။ အေရျပားတြင္ အဖုအႀကိတ္ႏွင့္ အနီကြက္မ်ား ေပၚလာျခင္း။</span><br />အေရျပားမွာ တစ္ခုခု အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္မျဖစ္ကို အၿမဲတေစ ေစာင့္ၾကည့္ေနဖို႕လိုအပ္ပါတယ္ ။ ဒါမွသာလ်ွင္ အေရျပားနဲ႔ဆိုင္တဲ့ ကင္ဆာအမ်ိဳးမ်ိဳးကို ႀကိဳတင္ကာကြယ္ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">၁၇။ လက္သည္းေျခသည္းခြံမ်ားတြင္ ေျပာင္းလဲျခင္း။</span><br />လက္သည္း ေျခသည္းမ်ား ညိုမည္းလာျခင္းႏွင္႔ အမည္းစက္ေလးမ်ား ေပၚလာျခင္းကို အေရျပားကင္ဆာေတြမွာ ေတြ႔ရပါတယ္။ လက္ေခ်ာင္းထိပ္ေလးေတြမွာ တင္းပုတ္ပံုစံကဲ့သို႔ ႀကီးလာျခင္းကေတာ့ အဆုတ္ကင္ဆာရဲ့ လကၡဏာတစ္ခုပါ။ ဒါ႔အျပင္ လက္သည္းေျခသည္း အေရာင္မ်ားေဖ်ာ႔ျခင္း၊ ျဖဴျခင္းမ်ားကိုေတာ့ အသည္းကင္ဆာမွာ ေတြ႔ရတတ္ ျပန္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">၁၈။ ခါးနာျခင္း။</span><br />အသည္းကင္ဆာခံစားရသူ အမ်ားစုကေတာ့ ခါးနာတယ္ လို႔ေျပာၾကပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ သားျမတ္ကင္ဆာသမားေတြမွာလည္း ခါးနာတာကို ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ ကင္ဆာဆဲလ္ေတြက နံရိုးေတြနဲ႔ ေက်ာရိုးေတြကိုပါ ပ်ံ႕ႏွံ႔သြားႏိုင္လို႕ပါပဲ။<br /><br />အမွန္တကယ္ကေတာ႔ လူတိုင္းလူတိုင္း မိမိတို႔ကိုယ္မွာ ဘာေတြ ေျပာင္းလဲေနတယ္ဆိုတာကို အစဥ္မျပတ္ ေစာင့္ၾကည္႔ေနဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ အားလံုး သိတဲ့အတိုင္းပါပဲ ေရာဂါတစ္ခုဟာ ေစာေစာ သိတယ္ဆိုရင္ ကုသေရးမွာ ေအာင္ျမင္ဖို႕ အခြင့္အလမ္း ပိုမ်ားပါတယ္။ ေနာက္ထပ္သိထားသင့္တဲ့ အခ်က္ကေတာ့ က်န္းမားေရးနဲ႕ ညီညြတ္စြာ ေနထုိင္တတ္ျခင္းဟာ ကင္ဆာေရာဂါကို ကာကြယ္ရာမွာ ထိေရာက္တဲ့ နည္းတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ အိပ္ေရး၀၀အိပ္ျခင္း၊ သင့္တင္႔ မ်ွတစြာစားသံုးျခင္း၊ ေလ႔က်င္႔ခန္း၊ မွန္မွန္လုပ္ျခင္းနဲ႕ စိတ္ဖိစီးမႈကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ ေလ်ွာ့ခ်ျခင္းတို႔ကို လုပ္ေဆာင္ၾကည့္ပါ။ အမွန္တကယ္ အက်ိဳးရွိေၾကာင္း သိလာပါလိမ္႔မယ္။<br /><br />တကယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကင္ဆာေရာဂါဟာ ကာကြယ္လို႔ရပါတယ္။ ဘာေၾကာင္႔လည္းဆိုေတာ့ ကင္ဆာေရာဂါ အမ်ားစုဟာ အ၀လြန္မႈ၊ ကိုယ္လက္လႈပ္ရွားမႈနည္းျခင္း၊ အစာအဟာရ ခ်ိဳ႕တဲ့ျခင္းေတြနဲ႔ ဆက္စပ္ေနလို႔ပါပဲ။ ေနာက္ကၽြန္ေတာ္တို႔ သတိမထားမိတဲ့ အခ်က္ကေတာ့ ဗိုက္တာမင္ဒီ ခ်ိဳ႕တဲ့ျခင္းပါပဲ။ အခု သိလာရတဲ့ အခ်က္တစ္ခုကေတာ့ ဗိုက္တာမင္ဒီကိုသာ ေကာင္းေကာင္း ျဖည့္တင္းထားမယ္ဆိုရင္ ကင္ဆာရဲ႕ ၅၀ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ကို ကာကြယ္ႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္တစ္ခုပါပဲ။<br /><br />ကင္ဆာေရာဂါ ျဖစ္ပြားမႈ႔ ေလ်ာ႔နည္းေအာင္ ဘယ္လိုကာကြယ္မလဲ ...<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">၁။ ဗိုက္တာမင္ဒီ ပမာဏကို မေလ်ာ့က်ေအာင္ထိန္းထားျခင္း။</span><br />အထက္မွာ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ အတိုင္းပါပဲ။ ဗိုက္တာမင္ဒီ ပမာဏကို ေလ်ာ့က်မေနေအာင္ ထိန္းထားဖို႕ လိုအပ္ပါတယ္။ ဆိုေတာ့ ဘယ္နည္းေတြနဲ႔ ဗိုက္တာမင္ဒီကို ရယူမလဲ။ အေကာင္းဆံုးနဲ႔ သဘာ၀အက်ဆံုးကေတာ့ ေနေရာင္ျခည္ကေန ရယူျခင္းပါပဲ။ ေနေရာင္ျခည္ကို ထိေတြ႔ျခင္းနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ဗိုက္တာမင္ဒီကို ရယူႏုိင္ပါတယ္။ မလံုေလာက္ခဲ့ရင္ေတာ့ ဗိုက္တာမင္ဒီ ပါတဲ့ ေဆး၀ါးမ်ားကေန တဆင့္ ဗိုက္တာမင္ဒီ ပမာဏကို ျဖည့္တင္းႏိုင္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">၂။ အ၀လြန္မႈမွ ကာကြယ္ျခင္း။</span><br />ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ကာဗိုဟိုက္ၿဒိတ္ ပမာဏကို တက္ေစမယ္႔ ဆန္၊ ေျပာင္း၊ အာလူး စတာေတြကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ ေလွ်ာ႔စားဖို႔ပါပဲ။ ဒီအစားေသာက္ေတြဟာ အ၀လြန္ျခင္းနဲ႔ ဆက္စပ္ေနပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ကင္ဆာဟာ အ၀လြန္မႈနဲ႔ ဆက္စပ္ေနတဲ့အတြက္ ဒီအစားအေသာက္ေတြကို ေလွ်ာ့ခ်ျခင္းအားျဖင့္ ကင္ဆာေရာဂါျဖစ္ပြားႏိုင္မႈကို ေလ်ာ႔က်ေစမွာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">၃။ ေလ႔က်င့္ခန္း မွန္မွန္လုပ္ျခင္း။</span><br />ေလ႔က်င့္ခန္း မွန္မွန္လုပ္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကင္ဆာေရာဂါကို အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ ကာကြယ္ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ႔ ေလ့က်င့္ခန္း လုပ္ျခင္းအားျဖင့္ အ၀လြန္မႈကေန ကာကြယ္ေပးတဲ့ အျပင္ ဆဲလ္ထဲက ဆက္သြယ္ေရးစနစ္ကိုပါ ေကာင္းမြန္ေစတဲ့အတြက္ ထိေရာက္တဲ့ ကာကြယ္နည္း တစ္ခုလို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">၄။ မ်ွတစြာစားသံုးၿပီး အိပ္ေရး၀ေအာင္ အိပ္စက္ျခင္း။</span><br />ကင္ဆာေရာဂါကို အဓိက ကုသတဲ့ ေဆးရံုတစ္ခုကေန လုပ္ထားတဲ့ သုေသသန တစ္ခုအရ က်န္မာေရးနဲ႔ ညီညြတ္စြာ စားသံုးၿပီး အိပ္စက္ခ်ိန္ မွန္ကန္ျခင္းဟာ ကင္ဆာေရာဂါကို ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္တဲ့ နည္းတစ္ခုပဲျဖစ္တယ္လို႔ သူတို႔က အခိုင္အမာ ဆိုပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">၅။ အဆိပ္ေတာက္မ်ား ဓါတုေဗဒပစၥည္းမ်ားမွ တတ္ႏိုင္သမ်ွေရွာင္ရွားျခင္း။</span><br />ျဖစ္ႏိုင္သမ်ွေတာ့ အဆိပ္ေတာက္ျဖစ္ေစေသာ အရာမ်ားမွ ေရွာင္ရွားသင့္ပါတယ္။ ဥပမာဆိုရရင္ေတာ့ ပိုးသတ္ေဆးမ်ား၊ ေလထုညစ္ညမ္းျခင္း၊ အိမ္သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ရာမွာ အသံုးျပဳတဲ့ ဓာတုေဗဒေဆးမ်ားပါပဲ။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ု၆။လက္ကိုင္ဖုန္း အသံုးျပဳမႈကို ေလွ်ာ့ခ်ုျခင္း။</span><br />လက္ကိုင္ဖုန္းေတြဟာ ဓာတ္ေရာင္ျခည္ျဖာထြက္မႈကို ၿဖစ္ေစတဲ့ အေၾကာင္းတစ္ခ်က္ပါပဲ။ ဓာတ္ေရာင္ျခည္ ျဖာထြက္မႈဟာ ကင္ဆာေရာဂါကို ျဖစ္ပြားေစႏိုင္တဲ့ အတြက္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ လက္ကိုင္ဖုန္း အသံုးျပဳမႈကို ေလွ်ာ႔ခ်သင့္ပါတယ္။<br /><br />အထက္မွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့ အခ်က္ေတြကို လုိက္နာမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ကင္ဆာေရာဂါ ျဖစ္ပြားႏိုင္တဲ့ အႏၲရာယ္ကို ေတာ္ေတာ္ေလး တားဆီး ေပးႏိုင္ပါလိမ္႔မယ္္။<br /><br />ကင္ဆာျဖစ္လာရင္ ဘာလုပ္ၾကမလဲ.....<br /><br />ကင္ဆာ ျဖစ္လာၿပီဆုိိရင္ေတာ့ ကင္ဆာေရာဂါကို ကၽြမ္းက်င္တဲ႕ ဆရာ၀န္မ်ားနဲ႔ျပသၿပီး ဓာတုေဗဒ ေဆးသြင္း ကုသျခင္း (chemotherapy)၊ ဓာတ္ေရာင္ျခည္ေပး ကုသျခင္း (radiation therapy) နဲ႔ ခြဲစိပ္ကုသျခင္း (surgical operation) မ်ားကို လုိအပ္သလို လုပ္ေဆာင္ဖို႔ လုိအပ္ပါတယ္။<br /><br />ကာကြယ္ျခင္းဟာ ကုသျခင္းထက္ ထိေရာက္တယ္ဆိုတဲ့ စကားအတိုင္း တတ္ႏိုင္သမွ် ကင္ဆာ မျဖစ္ေအာင္ ကာကြယ္ၾကပါစို႔။<br /><br />ရဲ၀င့္ဦး (ဇီ၀ကမၼေဗဒ)<br />အကိုးအကား<br />http://blogs.mercola.com/sites/vitalvotes/archive/2009/05/27/the-20-cancer-symptoms-women-are-most-likely-to-ignore.aspx<br />http://articles.mercola.com/sites/articles/archive/2008/11/20/winning-the-war-on-cancer.aspx<br />http://www.emedicinehealth.com/cancer_symptoms/page2_em.htm<br />Lecture notes from master of Medical physiology course, Mahidol University, BKK, Thailand<br />Medical Physiology 2nd Edition (2005) Walter F. Boron, Emile L.Boulpaep<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8512758408621897992-215039746694337068?l=www.moonthetpan.com' alt='' /></div>မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁)http://www.blogger.com/profile/02489098413941944608moonthetpan@gmail.com5tag:blogger.com,1999:blog-8512758408621897992.post-79477734783286401602010-03-19T23:51:00.002+06:302010-03-19T23:57:14.198+06:30ေနမသာေပမယ့္ မိုးမရြာခဲ့တဲ့ အဲဒီတနဂၤေႏြေန႔က က်မ မြန္းသက္ပန္ တစ္ေယာက္ တိုက္ပုကေလးေဘးက ျမက္ခင္းေပၚမွာ စာထိုင္ဖတ္ရင္း အဲဒီေတာင္ကုန္းျမင့္ျမင့္ၾကီးကို ေငးၾကည့္ေနမိတယ္။<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S6OzmBG1Y6I/AAAAAAAAAg4/JX4uOtoqrtU/s1600-h/aa.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S6OzmBG1Y6I/AAAAAAAAAg4/JX4uOtoqrtU/s320/aa.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5450397439761933218" border="0" /></a><br /><br /><span id="fullpost"><br />အရပ္မ်က္နွာတိုင္း ၀ိုင္းရံထားတဲ့ ေတာင္ေတြၾကားထဲကမွ အဲဒီ ေတာင္ျမင့္ၾကီးကို က်မအနွစ္သက္ဆံုး။ ျမဴေတြဆိုင္းလာရင္ ပု၀ါပါးပတ္ထားသလို သူ႔သြင္ျပင္က က်မကို ဆဲြေဆာင္နိုင္တဲ့ ဒီေဒသက အရာတစ္ခု။<br />အဲဒီေတာင္ျပာတန္းရဲ့ ဟိုးးး တဖက္ဆီမွာ…<br />က်မခ်စ္တဲ့ ေဖေဖေမေမနဲ႔အတူ သူတို႔ ဖဲြ႕တည္ခဲ့တဲ့ မိသားစုကေလး ရွိတယ္<br />က်မကိုခ်စ္တဲ့ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ ရွိေကာင္းရွိမယ္။<br />က်မကလည္း ခ်စ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြရွိတယ္ ။ သူတို႔ကို ဘယ္တုန္းကမွ ဖြင့္မေျပာခဲ့ေပမယ့္ က်မရင္ထဲ တကယ္ပဲလြမ္းမိပါတယ္။<br />ဒါဆို…<br />ဒါဆို ေတာင္ျပာတန္းရဲ့ ဒီဘက္မွာေရာ…<br />အဲဒီေတာင္ျပာတန္းရဲ့ ဒီဘက္မွာေတာ့ က်မသံေယာဇဥ္တြယ္မိျပန္တဲ့ လူနာေတြ ရွိေနျပန္ပါေရာလား။။<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8512758408621897992-7947773478328640160?l=www.moonthetpan.com' alt='' /></div>မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁)http://www.blogger.com/profile/02489098413941944608moonthetpan@gmail.com6tag:blogger.com,1999:blog-8512758408621897992.post-90365717858571248682010-03-14T18:25:00.006+06:302010-03-14T19:28:30.940+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S5zV8Gik1bI/AAAAAAAAAgU/-rwworf6C2g/s1600-h/tryptosomiasis.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S5zV8Gik1bI/AAAAAAAAAgU/-rwworf6C2g/s200/tryptosomiasis.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5448464877735957938" border="0" /></a><br /><div style="font-family: Zawgyi-One;">က်မတို႔ ေဆးေက်ာင္းတက္စဥ္ကာလက ေက်ာင္းခန္းထဲမွာ အိပ္ငိုက္သူမ်ား ၊ ေဆးရံု ward round ဆရာၾကီး စာသင္ခ်ိန္မွာ သန္းေ၀ေနတတ္သူမ်ားကို ဆရာၾကီးက ဒီကေလးမ Sleeping sickness ေရာဂါရွိေနျပီလို႔ က်ီစယ္တတ္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ Sleeping sicknessေရာဂါရဲ့ လကၡဏာေတြထဲက တစ္ခုဟာ ေန႔ဘက္မွာ ငိုက္မ်ဥ္းေနတတ္ျပီး ညဘက္အိပ္မေပ်ာ္နိုင္လို႔ဘဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုေန႔ည အက်င့္မ်ားေျပာင္းလဲတတ္မႈဟာ အသည္းသမားမ်ားမွာလည္းျဖစ္တတ္ေပမယ့္ အာဖရိကတိုက္တစ္ေနရာမွ လူတစ္ဦး၊ ဒါမွမဟုတ္ အာဖရိကတိုက္ကို နယ္လွည့္ခရီးသြားလာေနခဲ့တဲ့ လူတစ္ဦးမွာ ဒီလို ေရာဂါေ၀ဒနာခံစားရျပီ ဆိုရင္ေတာ့ သတိထားရမဲ့ေရာဂါေတြထဲမွာ Sleeping sickness က ေရွ႕ဆံုးကပါ၀င္တဲ့ေရာဂါေတြထဲက တစ္ခု ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။<br /></div><br /><span id="fullpost"><br /><div style="font-family: Zawgyi-One;"><br />Sleeping sickness လို႔ေခၚတဲ့ African Trypanosomiasis ေရာဂါဟာ ကမာၻတစ္၀ွမ္းမွာ ျဖစ္ပြားေနတဲ့ ေရာဂါမဟုတ္ေပမယ့္ sub-saharn Africa နိုင္ငံေပါင္း ၃၆ နိုင္ငံမွ လူသန္းေပါင္းမ်ားစြာကို ေျခာက္လွန္႔ေနတဲ့ေရာဂါတမ်ဳိးျဖစ္ပါတယ္။ လက္ရွိခန္႔မွန္းေျခအရ လူေပါင္း ၅ ေသာင္းမွ ၇ ေသာင္းခန္႔အထိ ေ၀ဒနာခံစားေနရတယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။ အာဖရိကနိုင္ငံအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ခုခံအားက်ဆင္းမႈေရာဂါျဖင့္ ေသဆံုးမႈဟာ အျမင့္ဆံုးျဖစ္ေနေပမယ့္ African Trypanosomiasis ဟာလည္း ဒုတိယ ဒါမွမဟုတ္ ေသဆံုးမႈ အျမင့္ဆံုးထဲက တစ္ခုအျဖစ္ ပညာရွင္မ်ား ခံယူထားခဲ့တဲ့ ေရာဂါတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။<br />Trypanosomiasis ကို African Trypanosomiasis နွင့္ American Trypanosomiasis ဆိုျပီး ဒီေရာဂါဟာ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးတဲ့ ေက်းလက္ေဒသမ်ားမွာ အျဖစ္မ်ားျပီး Trypnosoma brucei လို႔ေခၚတဲ့ ကပ္ပါးေကာင္ parasite ေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ေရာဂါတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေဒသေတြမွာက်က္စားေလ႔ရွိတ့ဲ Tsetse flies လိုေခၚတဲ့ အေကာင္ကိုက္ျခင္းအားျဖင့္ African Trypanosomiasis သို႔မဟုတ္ sleeping sickness ေရာဂါကိုခံစားရမွာျဖစ္ပါတယ္။ Trypnosoma brucei ကို အေနာက္နဲ႔ အလယ္ပိုင္း အာဖရိကမွာ ေတြ႕ရတတ္တဲ့ Trypnosoma brucei gambiense နဲ႔ အေရွ႕အာဖရိက နိုင္ငံေတြ မွာေတြ႕ရတတ္တဲ့ Trypnosoma brucei rhodesiense ဆိုျပီး ၂မ်ဳိးခဲြျခား နိုင္တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ နွစ္မ်ဳိးကို ေယဘူယ်အားျဖင့္ ခဲြျခားလို႔ မရနိုင္ပါဘူး။<br />Trypnosoma brucei gambiense ဟာ ေလ့လာေတြ႕ရွိတဲ့ ျဖစ္ပြားမႈႏႈန္းရဲ့ ၉၀% ခန္႔ရွိျပီး နာတာရွည္ေရာဂါအျဖစ္ ရွိတတ္ပါတယ္။ ေ၀ဒနာရွင္ဟာ ပိုး၀င္ေရာက္ျပီး လေပါင္းမ်ားစြာမွ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာအထိ ေရာဂါလကၡဏာမ်ားကို မခံစားရတတ္ပါဘူး။ ေရာဂါ ကၽြမ္းေနနွင့္ျပီးျဖစ္တဲ့ ဦးေဏွာက္အာရံုေၾကာစနစ္ကို ပိုး၀င္ေရာက္တဲ့အခါက်မွ သာ ေရာဂါလကၡဏာမ်ားကို စတင္ခံစားရတာကို ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။<br />Trypnosoma brucei rhodesiense ကေတာ့ ျဖစ္ပြားမႈႏႈန္းရဲ့ ၁၀ ရာခိုင္းႏႈန္းခန္႔သာ ရွိျပီး လတ္တေလာ ျဖစ္ပြားတဲ့ေရာဂါအျဖစ္ ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ ေ၀ဒနာရွင္ဟာ ေရာဂါလကၡာမ်ားကို ပိုး၀င္ျပီး ရက္ပိုင္းလပို္င္းမွာ ခံစားရတတ္ျပီး အာရံုေၾကာစနစ္ကို လွ်င္ျမန္စြာ ထိခိုက္ေစနိုင္ျပီး ေသေစနိုင္တာကို ေတြ႕ရပါတယ္။<br /><br />ျဖစ္ပြားမႈနွင့္ ျဖစ္ပြားသည့္နိုင္ငံမ်ားကေတာ့ ပံုမွာ ျပထားတဲ့အတိုင္းျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S5zatNzqxzI/AAAAAAAAAgs/OXLooxfcGLw/s1600-h/AfricanSleepingSicknessMap.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 281px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S5zatNzqxzI/AAAAAAAAAgs/OXLooxfcGLw/s320/AfricanSleepingSicknessMap.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5448470119546799922" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေရာဂါလကၡဏာမ်ား</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ပထမအဆင့္</span><br />၁။ Tseses flies ကိုက္လုိက္တဲ့ေနရာမွာ နာက်င္ျခင္း ၊<br />၂။ အေကာင္၀င္သြားတဲ့ ေနရာမွာ နီရဲေနျခင္း ၊အနာျဖစ္ျခင္း ျဖစ္တတ္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဒုတိယအဆင့္ (ေသြးတြင္းပ်႕ံနွံ႕ေသာအဆင့္)</span><br />ဒီအဆင့္မွာေတာ့ Protozoa ေတြဟာ ေသြးထဲကိုေရာက္သြားျပီျဖစ္တာမို႔ ဖ်ားနာျခင္း၊ အျပင္းအထန္ေခါင္းကိုက္ျခင္း၊ အသားစိုင္မ်ား နာက်င္ျခင္း၊ အဆစ္အျမစ္ကိုက္ျခင္း စတဲ့ အျခားေရာဂါေတြမွာ ျဖစ္ေလ့ရွိတဲ့ လကၡဏာေတြကို ခံစားရမွာျဖစ္ပါတယ္။<br />၂။ ျပန္ရည္က်ိတ္ေတြ ၾကီးလာတာကိုလည္းေတြ႕ရတတ္ျပီး Trypnosoma ေၾကာင့္ ျပန္ရည္က်ိတ္ၾကီးျခင္းကို Winterbottom’s sign လို႔ ေခၚေလ့ရွိပါတယ္။<br />၃။ ယားယံျခင္း၊ အေရျပားေပၚတြင္ အကြက္မ်ား အစက္အေပ်ာက္မ်ား ထြက္ျခင္း တို႔ကိုလည္းေတြ႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">တတိယအဆင့္ (ဦးေဏွာက္နွင့္ အာရံဳေၾကာစနစ္ကို ထိခုိက္ေသာ အဆင့္)</span><br />တတိယအဆင့္မွာေတာ့ ဦးေဏွာက္ အေျမွးပါးေယာင္ျခင္း အဆင့္ျဖစ္တာမို႔ ယင္းရဲ့လကၡဏာမ်ားျဖစ္တဲ့<br />၁။ ေခါင္းကိုက္ျခင္း<br />၂။ ေန႔အခ်ိန္တြင္ အလြန္အမင္း အိပ္ငိုက္ခါ ညအခ်ိန္တြင္ အိပ္မေပ်ာ္တတ္ျခင္း။<br />၃။ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ လကၡဏာမ်ားျဖစ္တဲ့<br />၃.၁။ မူမမွန္ေတာ့ျခင္း၊<br />၃.၂ ။ စိတ္တိုလြယ္ျခင္း သို႔မဟုတ္စိတ္ဆတ္ျခင္း<br />၃.၃။ အာရံုစူးစိုက္၍ မရျခင္း<br />၄။ ဗလံုးဗေထြး စကားေျပာျခင္း ၊ စကားေျပာရာတြင္ အခက္အခဲရွိျခင္း<br />၅။ လမ္းေလွ်ာက္ရာတြင္ အခက္အခဲရွိလာျခင္း<br />၆။ တက္ျခင္း<br />၇။ သတိေကာင္းေကာင္းမရေတာ့ျခင္း၊ သတိလစ္ျခင္းမွ coma အထိခံစား ရတာကို ေတြ႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေရာဂါရွာေဖြ စစ္ေဆးျခင္း</span><br />ေရာဂါျဖစ္ပြားနိုင္တဲ့ ေနရာ၊ ခရီးသြားရာဇ၀င္ ေပၚမူတည္ျပီး ကၽြမ္းက်င္တဲ့ က်န္းမာေရး၀န္ထမ္းမွ ေ၀ဒနာရွင္အား ေသခ်ာ စမ္းသပ္စစ္ေဆးျခင္းက အေရးၾကီးတဲ့ အခန္းက႑မွာ ပါ၀င္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">Microscopy</span><br />အေကာင္ကိုက္ခံရေသာေနရာ၊ ျပန္ရည္က်ိတ္မွ စုတ္ယူထားေသာ အရည္၊ ေသြး၊ ရိုးတြင္းခ်ဥ္ဆီ သို႔မဟုတ္ ခါးဆစ္ရိုးမွ စုပ္ယူရရွိေသာအရည္ မ်ားကို အဏုၾကည့္မွန္ေျပာင္း (microscopy) တြင္္ တိုက္ရိုက္ၾကည့္ျခင္းျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း ၊ Giemsa ဟုေခၚေသာ ဆိုးေဆးသံုး၍ ေသာ္လည္းေကာင္း သိရွိနိုင္ပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ အရြယ္အစားအားျဖင့္ အနံ၁၄ မွ ၃၃ မိုက္ခရိုမီတာ နဲ႔ အလ်ား ၁.၅ မွ ၃.၅ မိုက္ခရိုမီတာ ရွိတဲ့ Tryptosoma parasite မ်ားကိုေတြ႕ရမွာ ျဖစ္ေပမယ့္ Trypnosoma brucei gambiense နဲ႔ Trypnosoma brucei rhodesiense စတဲ့ tryptosoma ရဲ့ မ်ဳိးစိတ္မ်ားကိုေတာ့ ခဲြျခားလို႔ရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">Antibody Detection</span><br />CATT လို႔ေခၚတဲ့ Card Agglutination Tryptosomiasis Test ကို Trypnosoma brucei gambiense ျဖစ္ပြားမႈႏႈန္းကို စစ္ေၾကာျခင္းမွာ သံုးစဲြနိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">Cerebro Spinal fluid (ခါးဆစ္ရိုးမွ စုပ္ယူရရွိမည့္ အရည္) မွေတြ႕ရွိခ်က္မ်ား</span><br />ဒါကိုေတာ့ African Trypanosomiasis ကို ေရာဂါအတိအက်သိနိုင္ဖို႔အတြက္နဲ႔ သူရဲ့အဆင့္ေတြ ခဲြျခားဖို႔အတြက္ သံုးေလ့ရွိပါတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ တစ္မိုက္ခရိုလီတာမွာ ေသြးျဖဴဥ ၅ လံုးထက္မ်ားေနရင္ ေရာဂါအဆင့္သံုးကို စဥ္းစားပါမယ္။ ဒုတိယအဆင့္မွာေတာ့ ေသြးျဖဴဥဟာ ပံုမွန္ကေန ၁၀၀ က ေန ၃၀၀ ထိရွိေနနိုင္ပါတယ္။<br />ေသြးျဖဴဥေတြကိုအမ်ားအျပားကိုလည္း ပံုစံအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ေတြ႕ရမွာျဖစ္ျပီး။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ဘီအမ်ဳိးအစား ေသြးျဖဴဥ (B cells) ေတြကိုေတြ႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္။<br />အဲဒီအရည္မွာ Trypanosomes ( Tryptosoma ဘ၀ျဖစ္စဥ္ထဲမွ အဆင့္တခု) ကို ေတြ႕ရမယ္ဆိုေတာ့ အျခားဘယ္လို လကၡဏာမွ မေတြ႕ပဲ ေနပါေစ ေရာဂါအဆင့္သံုးကို စဥ္းစားမွာျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ကုသနည္း</span><br />Sleeping sickness ကို ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ေရာဂါအဆင့္ေပၚမူတည္ျပီး ကုသမွာျဖစ္ပါတယ္။ အဆင့္သတ္မွတ္ရာတြင္လည္း အခ်ဳိ႕ေသာ ေနရာမ်ားတြင္ ပထမအဆင့္ကို ေသြးတြင္းသို႔ Protozoa ေရာက္သည့္အဆင့္ဟုသတ္ မွတ္ျပီး အခ်ဳိ႕ေသာ ေနရာမ်ားတြင္ Tsese Fly ကိုက္ျပီးစတင္ျဖစ္ေပၚေသာ အဆင့္ (စာေရးသူအခု ခဲြျခားထားသကဲ့သို႔) ဟူ၍ခဲြျခားေလ့ရွိတာကို ေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။ ေယဘူယ်အားျဖင့္ ယခုစာမူတြင္ ေဖာ္ျပထားေသာ အဆင့္တစ္တြင္ ဂရုတစိုက္ ၾကည့္ရႈေစာင့္ေရွာက္မႈဟာ အေရးၾကီးေသာ အခန္းက႑မွပါ၀င္ျပီး Tryptosomiasis ကုသမႈတြင္ သံုးစဲြေသာ ေဆးမ်ားကို ေပးေလ့မရွိေသးပါဘူး။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဒုတိယအဆင့္</span><br />အာဖရိက အေနာက္နိုင္ငံမ်ားတြင္ ျဖစ္ေလ့ရွိေသာ Tryptosomiasis ဒုတိယအဆင့္ ကုသနည္း<br />ဒီေရာဂါမ်ားတြင္ေတာ့ Pentamidine လို႔ေခၚတဲ့ ၁၉၄၁ ခုနွစ္မွာ စတင္ေတြ႕ရွိခဲ့တဲ့ ေဆးတစ္မ်ဳိးကို Trypnosoma brucei gambiense ေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ sleeping sickness မွာသံုးစဲြေလ့ရွိပါတယ္။ 10mg/kg /day ပမာဏျဖင့္ ၁၀ ရက္သံုးစဲြမွာျဖစ္ပါတယ္။<br />အခ်ဳိ႕ေသာ ေနရာမ်ားမွာ Eflonithine ဆိုတဲ့ေဆးကို 40mg/kg/day ပမဏအားျဖင့္ တေန႔လွ်င္ ေလးၾကိမ္ခဲြခါ အေၾကာေဆးအျဖစ္ ၁၄ ရက္တာ ေပးေလ့ရွိပါတယ္။<br /><br />Trypnosoma brucei. rhodesiense ေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ sleeping sickness ကိုေတာ့ ၁၉၂၁ ခုနွစ္မွာ စတင္ေတြ႕ရွိခဲ့တဲ့ ေဆးတစ္မ်ဳိးျဖစ္တဲ့ Suramin ၁ဂရမ္ ကို ၁ရက္၊ ၃ ရက္၊ ၇ ရက္၊ ၁၄ ရက္နဲ႔ ၂၁ ရက္ေျမာက္ေန႔မ်ားမွာ ေသြးျပန္ေၾကာအတြင္းသို႔ ထိုးသြင္းျခင္းျဖင့္ ကုသနိုင္ပါတယ္။ ပထမဆံုး ေဆးအၾကိမ္ကိုေတာ့ ေဆးတည့္မတည့္ စမ္းသပ္ျပီးမွ ေပးရမွာျဖစ္ပါတယ္။ Suramin ဟာ ယားယံျခင္းနဲ႔ ဆီးလမ္းေၾကာင္းမွာ ေဘးထြက္ဆိုးက်ဳိးမ်ားကို ျဖစ္ေစနိုင္တာမို႔ သတိထားျပီး သံုးသင့္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">တတိိယအဆင့္</span><br />ဒီအဆင့္မွာေတာ့ ေ၀ဒနာရွင္ဟာ အာရံုေၾကာဆိုင္ရာ ေရာဂါလကၡဏာမ်ားကို ခံစားေနရမွာျဖစ္ပါတယ္။<br />တတိယအဆင့္အတြက္ေတာ့ ၁၉၄၁ ခုႏွစ္မွာ စတင္ေတြ႕ရွိခဲ့တဲ့ Melasoprol 2-3.6 mg/kg/day ကို အေၾကာတြင္းသို႔ ေပးသြင္းျခင္းကို သံုးရက္ၾကာေပးမွာျဖစ္ပါတယ္။ တပတ္ၾကာတ့ဲအခါ 3.6mg/kg/day ေဆးပမာဏကို ၃ ရက္ၾကာေပးမွာျဖစ္ျပီး ေနာက္ထပ္ ၁၀မွ ၂၁ ရက္ၾကာတဲ့အခါမွ ထပ္မံေပးမွာျဖစ္မွာျဖစ္ပါတယ္။ Melarsoprol ဟာ တခါတရံမွာ ဦးေဏွာက္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေဘးထြက္ဆိုးက်ဳိးမ်ားကို ျဖစ္ေစျပန္ပါတယ္။ ယခုအခါ အလယ္ပိုင္းအာဖရိကနုိင္ငံေတြမွာ နဲ႔အခ်ဳိ႕ေသာေနရာေတြမွာ Malarsoprol ကိုယဥ္ပါးေနတ့ဲ Tryptosoma မ်ားကို တစစပိုမိုုေတြ႕ရွိလာတာကိုေတြ႕ရပါတယ္။<br />Eflonithine ဆိုတဲ့ေဆးကို 40mg/kg/day ပမဏအားျဖင့္ တေန႔လွ်င္ ေလးၾကိမ္ခဲြခါ အေၾကာေဆးအျဖစ္ ၁၄ ရက္တာေပးေလ့ရွိပါတယ္။ Elorinithine ဟာ Melarsoprol ထက္စာရင္ ေဘးထြက္ဆိုးက်ဳိးနည္းေပမယ့္ ယင္းေဆးဟာ Tryptosoma gambiense တမ်ဳိးတည္းအတြက္သာ ထိေရာက္မႈရွိပါတယ္။ ၁၉၉၀မွာ စတင္ စာရင္းသြင္းခဲ့တဲ့ Eflonithine ကို Melarsoprol ရဲ့အျခားအစားထိုး ေဆးအျဖစ္နဲ႔သံုးစဲြ နိုင္ေပမယ့္ အခက္အခဲရွိဆဲလို႔ဆိုပါတယ္။<br /><br />ကမာၻ႕က်န္းမာေရးအဖဲြ႕အစည္းၾကီးမွ အာဖရိကတိုက္မွ ေရာဂါတစ္မ်ဳိးျဖစ္တဲ့ African Trypanosomiasis သို႔မဟုတ္ sleeping sickness ကို ကုသနိုင္တဲ့ ကုထံုးသစ္ကို စတင္သံုးစဲြေနျပီဆိုတ့ဲအေၾကာင္းကို က်မမြန္းသက္ပန္ ဘာသာျပန္သတင္းတို ေရးသားထားတာမို႔<a href="http://www.moonthetpan.com/2010/01/african-trypanosomiasis.html"> ဒီေနရာမွာ </a>ဖတ္ရႈနိုင္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ကာကြယ္ျခင္းဟာ ကုသျခင္းထက္ ထိေရာက္ပါတယ္။</span><br />African Tryptosomiasis ဟာ ေရာဂါပိုး၀င္ေရာက္ ေနေပမယ့္လည္း ေရာဂါကၽြမ္းမွသာ ေ၀ဒနာ လကၡဏာမ်ားကို ျပသတတ္ကာ အသက္ဆံုးရံႈးသည္အထိ ဆိုးရြားနိုင္တဲ့ေရာဂါျဖစ္တာမို႔ ေရာဂါမျဖစ္မွီၾကိဳတင္ကာကြယ္ျခင္း၊ စစ္ေဆးျခင္း မ်ားျပဳသင့္ပါတယ္။ Tsetse flies ကိုက္ျခင္းမွ ထိုေရာဂါပိုး ၀င္ေရာက္တယ္လို႔ သိရေပမယ့္ အခ်ဳိ႕ေသာ ေဒသမ်ားမွာ Tsetse flies မ်ားရွိေပမယ့္လည္း African Trypanosomiasis ျဖစ္ပြားမႈမရွိျခင္းကိုေတာ့ ကၽြမ္းက်င္သူမ်ားအေနျဖင့္ ေျဖရွင္းခ်က္ မေတြ႕နိုင္ေသးပါဘူး။ သို႔ေပမယ့္လည္း ေရာဂါျဖစ္ပြားနိုင္တဲ့ ေနရာမ်ားမွာ ေနထိုင္သူမ်ား၊ နယ္လွည့္ခရီးသြား လာသူမ်ားအေနျဖင့္လည္း ထိုေရာဂါပိုးကို သယ္ေဆာင္တဲ့ ယင္ေကာင္တစ္မ်ဳိးျဖစ္တဲ့ Tsetse flies အကိုက္ခံရျခင္းမွ ကာကြယ္ဖို႔ ကလည္းအေရးၾကီးတဲ့အခ်က္တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။<br />မူရင္းနွင့္ မွီျငမ္း<br />1. WHO. WHO rolls out new combination treatment for sleeping sickness. Geneva: WHO; 2009 [cited 2009 09 November ]; Available from: http://www.who.int/neglected_diseases/disease_management/new_sleeping_sickness_treatment/en/index.html.<br />2. University Mahidol. African Tryptosomiasis. In: Tropical Medicine MU, editor. Thailand,2008-2009.<br />3. WHO. African trypanosomiasis (sleeping sickness). 2006; Available from: http://www.who.int/mediacentre/factsheets/fs259/en/.<br /><br /><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8512758408621897992-9036571785857124868?l=www.moonthetpan.com' alt='' /></div>မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁)http://www.blogger.com/profile/02489098413941944608moonthetpan@gmail.com2tag:blogger.com,1999:blog-8512758408621897992.post-43089448777994348182010-03-01T01:34:00.007+06:302010-03-01T02:53:43.350+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S4rDKB5H2eI/AAAAAAAAAf8/5qmQHeWUa-U/s1600-h/DSC04615.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S4rDKB5H2eI/AAAAAAAAAf8/5qmQHeWUa-U/s320/DSC04615.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5443377676704799202" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">ခေရေၾကြတဲ့လမ္းလည္း ေပ်ာက္ျပီ ေမာင္ …</div><span id="fullpost"><br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span id="fullpost"><span id="fullpost">သေျပခက္နဲ႔ ေအာင္ပဲြအ၀င္ေမွ်ာ္ရင္း</span></span><br /><span id="fullpost">ပါးျပင္က သနပ္ခါးတခ်ဳိ႕လည္း</span><br /><span id="fullpost">မ်က္ရည္စက္စက္နဲ႔ ခရီးထြက္သြားခဲ့တာ ၾကာေပါ့။</span><br /><span id="fullpost">ပါးမို႕မို႔ အေရတြန္႔တဲ့အခ်ိန္မ်ား</span><br /><span id="fullpost">ေမာင္ … ျမင္ခြင့္ရွိရင္ ျခယ္္ထားခဲ့ခ်င္တယ္</span><br /><span id="fullpost">အင္းယား တစ္ဖက္ကမ္းက</span><br /><span id="fullpost">ပန္းခ်ီကား တစ္ခ်ဳိ႕ဆီမွာ</span><br /><span id="fullpost">ဘ၀အလယ္ပိုင္းက အလြမ္းပြင့္တစ္ခ်ဳိ႕နဲ႔ …။ ။</span><br /></div><span id="fullpost"><br /> မြန္းသက္ပန္ (ေဆး -၁)<br />ေလာကအလွ အြန္လိုင္းမဂၢဇင္း<br />၂၀၁၀ ခုနွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၂၅ ရက္<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8512758408621897992-4308944877799434818?l=www.moonthetpan.com' alt='' /></div>မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁)http://www.blogger.com/profile/02489098413941944608moonthetpan@gmail.com1tag:blogger.com,1999:blog-8512758408621897992.post-38243447310103759462010-02-27T18:27:00.001+06:302010-02-27T18:51:17.425+06:30<div face="Zawgyi-One"><table cellpadding="0" cellspacing="0"><tbody><tr></tr><tr><td class="newsbodymain"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:usefelayout/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"MS Mincho"; panose-1:2 2 6 9 4 2 5 8 3 4; mso-font-alt:MyaZedi; mso-font-charset:128; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:fixed; mso-font-signature:1 134676480 16 0 131072 0;} @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} @font-face {font-family:"&#092;@MS Mincho"; panose-1:0 0 0 0 0 0 0 0 0 0; mso-font-charset:128; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:fixed; mso-font-signature:1 134676480 16 0 131072 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"MS Mincho";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> <!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <br /><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆီးလမ္းေၾကာင္း စနစ္မွာပါ၀င္တဲ့ ေက်ာက္ကပ္၊ ဆီးျပႊန္ႏွင့္ ဆီးအိမ္ စတဲ့ တစ္ေနရာရာမွာ ပိုး၀င္တာကို ဆီးလမ္းေၾကာင္းပိုး၀င္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ဆီးအိမ္နဲ႔ ဆီးအိမ္ေအာက္ပိုင္းက ဆီးျပႊန္မွာ ပိုး၀င္တာ အျဖစ္မ်ားပါတယ္။ </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေရာဂါလကၡဏာမ်ား </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆီးလမ္းေၾကာင္းပိုး၀င္တ့ဲ လူတိုင္းမွာ ေရာဂါလကၡဏာမ်ားကို ခံစားရတာမဟုတ္ေပမယ့္ အမ်ားစုမွာေတာ့ ေအာက္ပါလကၡဏာအခ်ဳိ႕ကိုေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။<br /><br /></span></span><span style="font-size:small;"><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေရာဂါလကၡဏာေတြဟာ လွ်ပ္တပ်က္ျဖစ္ေပၚလာတတ္ျပီး ေယ်ဘူယ်အားျဖင့္ကေတာ့ </span></strong></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />-ဆီးသြားခ်င္စိတ္ကို ထိန္းမရျခင္း<br /></span></span><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">- ဆီးပူ ဆီးက်င္ျခင္း </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />- ပမာဏနည္းနည္းနွင့္ မၾကာခဏဆီးသြားျခင္း </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />-ဆီးတြင္း ေသြးပါျခင္း ၊ ဆီးနံ႔အလြန္ျပင္းျခင္း တို႔ျဖစ္ပါတယ္။<br /></span></span> <span style="font-size:small;"><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆီးလမ္းေၾကာင္း တေလွ်ာက္ပိုး၀င္တ့ဲေနရာေပၚမူတည္ျပီး ျဖစ္ပြားနိုင္တဲ့ ေရာဂါလကၡဏာေတြကေတာ့ </span></strong></span> <span style="font-size:small;"><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span></strong></span></td></tr></tbody></table></div><br /><span id="fullpost"><br /><div style="font-family:Zawgyi-One;"><br /><span style="font-size:small;"><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပိုး၀င္ျခင္းေၾကာင့္ ေက်ာက္ကပ္ေယာင္ျခင္း</span></strong></span><br /><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">-ေက်ာေအာင့္ျခင္း<br /></span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">-အျပင္းဖ်ားျခင္း </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />-ခ်မ္းတုန္ျခင္း </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />-ပ်ဳိ႕အန္ျခင္း </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />- မူးေ၀ျခင္း<br /><br /></span></span><span style="font-size:small;"><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆီးအိမ္ပိုး၀င္ျပီးေယာင္ျခင္း </span></strong></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />-ဆီးစပ္ေနရာတြင္ နာက်င္ျခင္း<br /></span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">-ဆီးက်င္ျပီး မၾကာခဏ ဆီးသြားခ်င္ျခင္း </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />-အဖ်ားေသြးေငြ႕ေငြ႕ရွိျခင္း </span></span> <span style="font-size:small;"><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /><br />ဆီးလမ္းေၾကာင္း ေယာင္ျခင္း<br /></span></strong></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">-ဆီးပူဆီးက်င္ျခင္းတို႔ျဖစ္တတ္ပါတယ္။<br /><br /></span></span> <span style="font-size:small;"><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;">ျဖစ္ပြားရေသာ အေၾကာင္းမ်ား<br /></span></strong></span><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘက္တီးရီးယားပိုးမ်ား ဆီးလမ္းေၾကာင္းအတြင္းသို႔ စတင္၀င္ေရာက္ျပီး ဆီးလမ္းေၾကာင္ထဲ၌ ပြားမ်ားၾကရာက ဆီးလမ္းေၾကာင္းပိုး၀င္ျခင္းျဖစ္ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆီးအိမ္ပိုး၀င္ျခင္းဟာ မ်ားေသာအားျဖင့္ အစာအိမ္နဲ႔အူလမ္းေၾကာင္းမွာ က်က္စားေလ့ရွိတဲ့ အေကာင္တစ္မ်ဳိးျဖစ္တဲ့ Escherichia coli ေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆီးလမ္းေၾကာင္းကို ေယာင္ယမ္းေစတဲ့ အျခား ပိုးမႊားေတြကေတာ့ ကာလသားေရာဂါကိုျဖစ္ေစနိုင္တဲ့ ganorrhonoes, clamydia နဲ႔ herpes simplex virus ေတြေၾကာင့္လည္း ပိုး၀င္ျခင္းျဖစ္တတ္ပါတယ္။ </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span><br /><br /></span></span></span><span style="font-size:small;"><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘယ္လိုလူေတြမွာ ဆီးလမ္းေၾကာင္းပိုး၀င္ျခင္း အျဖစ္မ်ားတတ္ပါသလဲ<br /><br /></span></strong></span><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁။ အမ်ဳိးသမီးမ်ား<br /></span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အမ်ဳိးသမီးမ်ားမွာ ခႏၶာေဗဒဖဲြစည္းပံုအရ ဆီးလမ္းေၾကာင္းဟာ အမ်ဳိးသားမ်ားထက္ ပိုတိုတာေၾကာင့္ ပိုးမႊားမ်ားဟာ ဆီးအိမ္ကို ေရာက္ဖို႔ လြယ္ကူတတ္ပါတယ္။ အမ်ဳိးသမီးထုရဲ့ ထက္၀က္ဟာ သူတို႔ရဲ့ဘ၀ တသက္တာမွာ ဆီးလမ္းေၾကာင္းပိုး၀င္ျခင္းကို ခံစားရတတ္ျပီး တခ်ဳိ႕မွာေတာ့ အၾကိမ္တစ္ခါထက္မနည္း ေတြ႕ၾကံဳရတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။<br /></span></span><br /><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂။ လိင္ဆက္ဆံမႈမ်ားသူမ်ား<br /></span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">လိင္ဆက္ဆံမႈမ်ားသူမ်ားမွာ ဆီးလမ္းေၾကာင္းကို လႈံ႕ေဆာ္ျခင္း၊ ပိုးမႊားမွာ အလြယ္တကူ၀ယ္ေရာက္နိုင္ျခင္းတိုေၾကာင့္ ဆီးလမ္းေၾကာင္းပိုး၀င္ျခင္း အျဖစ္မ်ားတဲ့ပါတယ္။ လိင္ဆက္ဆံမႈမ်ားတဲ့ အမ်ဳိးသမီးမ်ားမွာေတာ့ ဆီးလမ္းေၾကာင္း ပိုး၀င္ဖို႔ အခြင့္မ်ားတာဟာ ထင္ရွား တာကို ေတြ႕ရပါတယ္။</span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /><br />၃။</span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">သေႏၶတားျခင္း<br /></span></span><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အမ်ဳိးသမီးကြန္ဒြန္တမ်ဳိးျဖစ္တဲ့ သံုးတဲ့ အမ်ဳိးသမီးမ်ား၊ သုတ္ပိုးေသေစတဲ့ေဆးမ်ား သံုးတဲ့အမ်ဳိးသမီးေတြမွာ ဆီးလမ္းေၾကာင္းပိုး၀င္ျခင္း အျဖစ္မ်ားတတ္ပါတယ္။ </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /><br />၄။ ဇရာ </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေသြးဆံုးျပီးအမ်ဳိးသမီးေတြမွာ အမ်ဳိးသမီးေဟာ္မုန္းတမ်ဳိးျဖစ္တဲ့ အီစထရိုဂ်င္ နည္းပါးလာတာေၾကာင့္ မိန္းမကိုယ္၊ ဆီးလမ္းေၾကာင္းနဲ႔ ဆီးအိမ္နံရံမ်ား ပါးလာျခင္း၊ ပြန္းပဲ့လြယ္ျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ဆီးလမ္းေၾကာင္းပိုး၀င္ျခင္းကို ပိုျဖစ္ေစပါတယ္။ </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /><br />၅။ ေက်ာက္ကပ္ တြင္ ေက်ာက္တည္ျခင္း </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ေက်ာက္ကပ္တြင္း ေက်ာက္တည္ျခင္း ႏွင့္ ဆီးလမ္းေၾကာင္းကို ပိတ္စို႔ေစေသာ အျခားေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားဟာလည္း ဆီးလမ္းေၾကာင္းပိုး၀င္ဖို႔ အခြင့္အလမ္းေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။ </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /><br />၆။ဆီးခ်ဳိေသြးခ်ဳိနွင့္ အျခားနာတာရွည္ေရာဂါမ်ား<br /></span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီေရာဂါေတြဟာ ကိုယ္ခံအား စနစ္ကို က်ဆင္းေစတာမို႔ ဆီးလမ္းေၾကာင္းပိုး၀င္ျခင္းကို ပိုမိုျဖစ္ေပၚေစပါတယ္။ </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></span><br /><br /><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">၇။ ဆီးပိုက္မ်ား<br /></span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆီးပိုက္မ်ားကို ၾကာရွည္စြာ သံုးစဲြရေသာ သူေတြမွာလည္း ဆီးလမ္းေၾကာင္းပိုး၀င္ဖို႔ အခြင့္အလမ္းမ်ားတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></span><br /><br /><span style="font-size:small;"><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေနာက္ဆက္တဲြဆိုးက်ဳိးမ်ား<br /></span></strong></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆီးလမ္းေၾကာင္းပိုး၀င္မႈကို ထိေရာက္စြာကုမယ္ဆိုရင္ ေပ်ာက္ကင္းလြယ္တဲ့ ေရာဂါျဖစ္ေပမယ့္ အမႈမဲ့အမွတ္မဲ့ထားမိတဲ့ခါ ေက်ာက္ကပ္အထိပိုး၀င္ျခင္း အဲဒီက တဆင့္ ေက်ာက္ကပ္ပ်က္စီးသည္အထိ ျဖစ္နိုင္ပါတယ္။ သက္ၾကီးရြယ္အိုမ်ားနဲ႔ ကေလးသူငယ္မ်ားမွာ ေရာဂါလကၡဏာမ်ားကိုလစ္လ်ဴရႈမိျခင္း ၊ အျခားေရာဂါမ်ားနွင့္ အမွတ္မွားတတ္ျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ေနာက္ဆက္တဲြဆိုးက်ဳိးမ်ား ပိုမို ျဖစ္ပြားတာကို ပိုေတြ႕ရပါတယ္။ ကိုယ္၀န္ေဆာင္အမ်ဳိးသမီးမ်ားမွာ ဆီးလမ္းေၾကာင္း ပိုး၀င္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ လမေစ့ဘဲ ေမြးတတ္ျခင္း၊ ကေလးေပါင္မျပည့္တတ္ျခင္းတို႔ကိုျဖစ္ဖို႔အခြင့္အလမ္းပိုမ်ား လာပါတယ္။<br /><br /></span></span><span style="font-size:small;"><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေရာဂါရွာေဖြ စစ္ေဆးျခင္း </span></strong></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ေရာဂါလကၡာမ်ားကို ေသခ်ာေမးျမန္းျခင္း၊ စမ္းသပ္စစ္ေဆးျခင္းမ်ားဟာ အေရးၾကီးတဲ့အခန္းက႑က ပါ၀င္ပါတယ္။ </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆီးစစ္ျခင္း နွင့္ ဆီးပိုးေမြးျခင္း </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">သင့္မွာအထက္ပါေရာဂါလကၡဏာမ်ားရွိျပီး သင့္ဆရာ၀န္က ဆီးလမ္းေၾကာင္းပိုး၀င္မႈကို သံသယျဖစ္တဲ့အခါ ဆီးထဲမွာပါတဲ့ ေသြးနီဥ၊ ေသြးျဖဴဥနဲ႔ အျခားေသာ ဘက္တီးရီးယားေတြကို စစ္ေဆးဖို႔ ေျပာမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါမွသံသယျဖစ္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဆီးပိုးေမြးျခင္းကို လုပ္နိုင္ပါတယ္။ ဆီးစစ္ျခင္းအားျဖင့္ ဆီးလမ္းေၾကာင္း ရဲ့ဘယ္ေနရာမွာ ပိုး၀င္တယ္ဆိုတာကို ခဲြျခားသိနိုင္မွာမဟုတ္လုိ႔ သင့္ေ၀ဒနာ အေသးစိတ္ကို သင့္ဆရာ၀န္ကို ေသခ်ာေျပာျပဖို႔ အေရးၾကီးပါတယ္။ </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></span> <span style="font-size:small;"><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /><br />ကုသနည္း<br /></span></strong></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">မျပင္းထန္တဲ႔ ဆီးလမ္းေၾကာင္းပိုး၀င္မႈမ်ားကို ျပင္ပ လူနာအေနနဲ႔ကုသမႈခံယူနိုင္ျပီး ျပင္းထန္တဲ့ ဆီးလမ္းေၾကာင္းပိုး၀င္မႈမ်ား၊ ဒါမွမဟုတ္ အျခားေသာ နာတာရွည္ ေရာဂါရွိသူမ်ားနဲ႔ သက္ၾကီးရြယ္အိုမ်ားမွာေတာ့ ေဆးရံုတက္ျပီး ကုသမႈကို ခံယူဖို႔လိုေကာင္း လိုမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဆီးလမ္းေၾကာင္းပိုး၀င္တဲ့အတြက္ သင့္ဆရာ၀န္က Amoxicillin, Nitrofurantoin Ciprofloxacin Levofloxacin Sulfamethoxazole-trimethoprim<span> </span>စတဲ့ေဆးေတြနဲ႔ ဘက္တီးရီးယားအမ်ဳိးအစားေပၚမူတည္ျပီး ကုသေပးမွာျဖစ္ပါတယ္။ ေရာဂါလကၡဏာေတြ ဟာ ေဆးေသာက္ျပီး ရက္အနည္းငယ္အတြင္း ေပ်ာက္ကင္းနို္င္ေပမယ့္ သင့္အေနနဲ႔ ဆရာ၀န္ ညႊန္ၾကားတဲ့ရက္ျပည့္တဲ့အထိ ပိုးသတ္ေဆးကို ေသာက္သံုးသင့္တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါမွသာ သင့္ကိုယ္တြင္းက ဘက္တီးရီယားပိုးကို အျပီးတိုင္ရွင္းလင္းျပီး ျဖစ္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆီးက်င္ ဆီးေအာင့္ျခင္းအတြက္ အခ်ဳိ႕ေသာ အကိုက္အခဲေပ်ာက္ေဆးမ်ားက သင့္ကိုကူညီမွာျဖစ္ေပမယ့္ သင့္မွာရွိတဲ့အျခားေရာဂါေတြကို သင့္ဆရာ၀န္ကို ဖြင့္ေျပာတိုင္ပင္ဖို႔လည္း မေမ့သင့္ပါဘူးေလ။ ဆီးလမ္းေၾကာင္းအတြက္ ေသာက္သံုးတဲ့အကိုက္အခဲေပ်ာက္ေဆး အခ်ဳိ႕ရဲ့ ေဘးထြက္ဆိုးက်ဳိးေတြကေတာ့ ဆီးအေရာင္ ေျပာင္းတတ္ျခင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">တကယ္လို႔ သင္ဟာ ေသြးသားျပီးဆံုးတဲ့ အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္ဆိုရင္ေတာ့ သင့္ဆရာ၀န္က သင့္ရဲ့က်န္းမာေရးအေျခအေန နဲ႔ေဆးရဲ့ဆိုးက်ဳိးေတြကို ခ်င့္ခ်ိန္ျပီး အမ်ဳိးသမီးေဟာ္မုန္းျဖစ္တဲ့ အီစထရိုဂ်င္ကို ေပးျခင္းအားျဖင့္ သင့္ရဲ့ဆီးလမ္းေၾကာင္း ပိုး၀င္မႈအၾကိမ္ေရကို ေလ်ာ့က်ေေစမွာျဖစ္ပါတယ္။ </span></span> <span style="font-size:small;"><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /><br />ထပ္ခါထပ္ခါ<br /></span></strong></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အကယ္လို႔ သင့္မွာ ဆီးလမ္းေၾကာင္းပိုး၀င္တဲ့ေ၀ဒနာကို ထပ္ခါထပ္ခါ ခံစားေနရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ သင့္ရဲ့ဆရာ၀န္က ပိုးသတ္ေဆးကို ရက္အနည္းငယ္ပိုေသာက္ခိုင္းျခင္း ဒါမွမဟုတ္ သင္ခံစားေနရတ့ဲေ၀ဒနာ လကၡဏာေပၚမူတည္ျပီး ပိုးသတ္ေဆး ရက္တိုမ်ားကို ခ်ိန္ဆေသာက္ခိုင္းျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ဆီးပိုးစစ္တဲ့ တစ္ခါသံုး stick ေလးေတြကို အခုအခါ အလြယ္တကူရနိုင္ျပီး အဲဒါေတြကတဆင့္ အေတာ္ကို တိက်တဲ့အေျဖရနိုင္တာမို႔ သင့္မွာေရာဂါလကၡဏာ ခံစားရျပီဆိုရင္ အလြယ္တကူ စစ္နိုင္ဖို႔ အခြင့္အလမ္းေကာင္းတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လိုပိုးသတ္ေဆးကို သံုးစဲြသည္ျဖစ္ေစ သင့္ဆရာ၀န္ ညႊန္ၾကားခ်က္အတိုင္း သံုးစဲြတာ ဟာ သင့္အတြက္ သင့္ေတာ္ စိတ္ခ်ရဆံုးပဲျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ </span></span><br /><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span></span> <span style="font-size:small;"><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;">အိမ္တြင္းေဆး </span></strong></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ဆီးလမ္းေၾကာင္းပိုး၀င္ေနတဲ့အခါ သင့္အေနနဲ႔ေဆးထိုးေဆးေသာက္တာေတြ အျပင္အိမ္တြင္းကုသနည္းအေနနဲ႔ ေ၀ဒနာ သက္သာေအာင္ လုပ္နိုင္တာေတြကေတာ့<br /><br /></span></span><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁။ ေရမ်ားမ်ားေသာက္ပါ </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေရမ်ားမ်ား ေသာက္ျခင္းဟာ ဘက္တီးရီးယားမ်ားကို ဖယ္ရွားေပးျခင္းအားျဖင့္ သင့္ရဲ့ဆီးလမ္းေၾကာင္းကုိ သန္႔စင္ေစမွာျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /></span></span><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂။ ေကာ္ဖီနွင့္ အခ်ဥ္ဓါတ္ </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေကာ္ဖီ၊ အရက္ေသစာ၊ ကိုကာကိုလာ အစရွိတဲ့ အခ်ဳိရည္မ်ား၊ အခ်ဥ္ဓါတ္ပါတဲ့အခ်ဳိရည္မ်ားမၾကာခဏ ဆီးသြားေစတာမို႔ ဆီးလမ္းေၾကာင္းပိုး၀င္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ အဲဒီအရာေတြ အလြန္အမင္း ေသာက္သံုးျခင္းမွ ေရွာင္က်ဥ္သင့္ပါတယ္။<br /><br /></span></span><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">၃။ ေရေႏြးအိတ္ကပ္ေပးျခင္း </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆီးစပ္ေနရာမွာ ေရေႏြးအိတ္ကပ္ေပးျခင္းျဖင့္ ဆီးအိမ္ေအာင့္ျခင္း၊ ေနမထိထိုင္မသာျဖစ္ျခင္းတို႔ကို ေလ်ာ့က်ေစမွာျဖစ္ပါတယ္။ </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></span> <span style="font-size:small;"><strong><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /><br />ကာကြယ္ျခင္းဟာ ကုသျခင္းထက္ထိေရာက္ပါတယ္။<br /></span></strong></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေသာက္ေဆးထိုးေဆးအျပင္ လူေန မႈစတိုင္ေျပာင္းလဲေပးျခင္းဟာလည္း ဆီးလမ္းေၾကာင္း ပိုး၀င္မႈကို အထိုက္အေလွ်ာက္ ကာကြယ္နိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါေလးေတြကေတာ့<br /><br /></span></span><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁။ အရည္မ်ားမ်ား ေသာက္ေပးပါ။ </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆီးလမ္းေၾကာင္းဟာ ခႏၶာကိုယ္က အညစ္အေၾကးမွန္သမွ်ကို စြန္႔ပစ္ရာ လမ္းေၾကာင္းတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အရည္မ်ားမ်ားေသာက္ျခင္း အထူးသျဖင့္ ေရမ်ားမ်ားေသာက္ျခင္းဟာ ဆီးလမ္းေၾကာင္းကို သန္႔စင္ေစျပီး ပိုး၀င္ျခင္းကို ကာကြယ္နိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ အျခားေသာ လတ္ဆတ္တဲ့ သစ္သီးေဖ်ာ္ရည္မ်ားကိုလည္း သင့္မွာ အျခားက်န္းမာေရးျပသနာမရွိဘူးဆိုရင္ ေသာက္သံုးနိုင္ပါတယ္။ </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span></span><br /><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂။ ေရအိမ္တက္တဲ့အခါ </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">က်င္ၾကီးက်င္ငယ္သြားျပီးလို႔ သန္႔စင္တဲ့အခါ ခႏၶာကိုယ္အေရွ႕ပိုင္းမွ အေနာက္ဘက္ဆီသို႔ သန္႔စင္ျခင္းဟာ စအိုမွ ဘက္တီးရီးယားမ်ား ဆီးလမ္းေၾကာင္းဘက္သို႔ေရာက္လာနိုင္မႈကို ေလ်ာ့က်ေစတာမို႔ ေကာင္းတဲ့အက်င့္ေလး တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /><br /></span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">၃။ ေရအိမ္အျမန္သြားေပးပါ။ </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />သင့္အေဖာ္နဲ႔ ကိစၥျပီးဆံုးတဲ့အခါ အလွ်င္အျမန္ဆီးသြားေပးျခင္းဟာ ဆီးလမ္းေၾကာင္းပိုး၀င္ျခင္းကို အတန္အသင့္ ေလ်ာ့က်ေစပါမယ္။ ေရတစ္ခြက္ ေသာက္ျခင္းဟာလည္း ဘက္တီးရီးယားေတြကို အတန္အသင့္ရွင္းလင္းေပး တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /><br /></span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">၄။ အမ်ဳိးသမီးသံုးပစၥည္းအခ်ဳိ႕</span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />အခ်ဳိ႕ေသာ အမ်ဳိးသမီးသံုး အေမြးအၾကိဳင္မ်ားနဲ႔ အမ်ဳိးသမီးသံုးပစၥည္းအခ်ဳိ႕ဟာ ဆီးျပႊန္ကို လႈံ႕ေဆာ္ေပးတာေၾကာင့္ ဆီးလမ္းေၾကာင္း ပိုး၀င္ဖို႔ အခြင့္အလမ္းကို ပိုျဖစ္ေစပါတယ္။ </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></span> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /><br />ဒီေဆာင္းပါးေလးဟာ ဆီးလမ္းေၾကာင္းပိုး၀င္ျခင္းကို တေစ့တေစာင္း သိနိုင္ဖို႔ ရည္ရြယ္တာမို႔ စာဖတ္သူအေနနဲ႔ သတိထားသင့့္တဲ့အခ်က္ေတြကို သိရွိနိုင္မွာျဖစ္ျပီး သင့္ဆရာ၀န္ဆီကိုသြားတ့ဲအခါမွာလည္း သင့္အတြက္ ေမးစရာေမးခြန္းအခ်ဳိ႕ အဆင္သင့္ရွိေနျပီလို႔ ယူဆပါတယ္။ ေဆးပညာရဲ့ လွ်ဳိ႕၀ွက္ခ်က္အတိုင္း ဘယ္စာအုပ္ဘယ္<span style="color:black;"> ၀က္ဘ္ဆိုက္တ္</span> ကမွ သင့္ဆရာ၀န္နဲ႕ အစားထိုးနိုင္မွာမဟုတ္တာမို႔ သင့္ရဲ့မိသားစုဆရာ၀န္ ကို ေရာဂါလကၡဏာမ်ားကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းဖြင့္ေျပာတိုင္ပင္ဖို႔ တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။<br /></span></span><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span></span><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">မူရင္း<br /></span></span><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Arial;">1.<span> </span>Mayoclinicstaff. http://www.mayoclinic.com/health/urinary-tract-infection/DS00286. Mayoclinic; 2008; Available from: http://www.mayoclinic.com/health/urinary-tract-infection/DS00286.</span></span> <span style="font-size:small;"><span style=";font-family:Arial;font-size:12pt;" ><br />2.<span> </span><span> </span>; Available from: http://en.wikipedia.org/wiki/Urinary_tract_infection.</span></span><br /><br /> <span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">မြန္းသက္ပန္ (ေဆး ၁)</span></span><br />ေလာကအလွ အြန္လိုင္းမဂၢဇင္း<br />၂၀၁၀ ခုနွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၂၇ ရက္<br /><br /><br /><br /><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span></span><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8512758408621897992-3824344731010375946?l=www.moonthetpan.com' alt='' /></div>မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁)http://www.blogger.com/profile/02489098413941944608moonthetpan@gmail.com3tag:blogger.com,1999:blog-8512758408621897992.post-63162509617448539002010-02-21T03:03:00.005+06:302010-02-21T03:16:54.176+06:30<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S4BJL3RdohI/AAAAAAAAAf0/2AYxpw95pjk/s1600-h/Tanzania+398.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 144px; height: 158px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S4BJL3RdohI/AAAAAAAAAf0/2AYxpw95pjk/s320/Tanzania+398.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5440428818028143122" border="0" /></a>လြမ္းတယ္ေမာင္<br />ေတာေတာင္ေတြ ကာျပီးျခားခဲ့တဲ့အခါ<br />ေျပာမ၀ေအာင္ စကားေတြရွိခဲ့ရျပီ<br />အခ်ိန္ေတြသာ အခ်ိန္တိုင္း ကုန္ဆံုးခ်င္လို႔<br />ျပန္ဆံုနိုင္မဲ့ ရက္မ်ား ေတြးမိတိုင္းလည္း<br />လြမ္းတယ္ေမာင္ …<br /><br />မြန္းသက္ပန္ (ေဆး -၁)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8512758408621897992-6316250961744853900?l=www.moonthetpan.com' alt='' /></div>မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁)http://www.blogger.com/profile/02489098413941944608moonthetpan@gmail.com8tag:blogger.com,1999:blog-8512758408621897992.post-80452262148019143182010-02-21T02:00:00.000+06:302010-02-21T02:02:36.995+06:30၂ နွစ္ျပည့္ျပီလို႔ အယ္ဒီတာ က ေျပာလာတဲ့အခါ က်မမြန္းသက္ပန္ စိတ္ထဲကေန ဟုတ္ရဲ့လား မမရယ္လို႔ ျပန္ေျပာျဖစ္ခ့ဲပါေသးတယ္။ ေသခ်ာျပန္စဥ္းစား ၾကည့္ေတာ့မွ ေအာ္ .. တကယ္ပါလားလို႔ သတိရမိတယ္။ လူအင္အား အေတာ္နည္းနည္း အခက္အခဲမ်ားစြာနဲ႔ အရြယ္နဲ႔မလိုက္ေအာင္ ေလာကဓံကို ၾကံ႕ၾကံ႕ခံျပီး ေလာကကို အလွဆင္ခ်င္တဲ့ အဲဒီေနရာကေလးက တကယ့္ကိုေမ့မရနိုင္တဲ့ေနရာကေလးပါဘဲ။ <br />အားလပ္တဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ အြန္လိုင္းတက္ျပီး ခ်က္တင္ထိုင္ရမွာ ပ်င္းတဲ့ က်မကို ေလာကၾကီးနဲ႔ အဆက္အသြယ္မျပတ္ေအာင္၊ က်မမသိေသးတဲ့ အြန္လိုင္းစာေရးသူတခ်ဳိ႕ကို အင္တာဗ်ဴးေတြကေန တဆင့္ ရင္းနွီးခြင့္ေပးတဲ့ ေလာကအလွ၊ က်မမြန္းသက္ပန္ ရဲ့ ေႏွးေကြးလြန္းတဲ့ မေတာက္တေခါက္ စာမူေတြကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ေစာင့္ယူ တတ္တဲ့ ေလာကအလွ… <br />အျမဲပဲေက်းဇူးတင္ေနမွာပါ ေလာကအလွရယ္။ <br />ဒီနွစ္ႏွစ္ျပည့္ မွာေတာ့ <a href="http://lawka-ahla.com/news.php?item.931">ကေလာင္ရွင္မ်ားရဲ့ အမွတ္တရ</a> မ်ားထည့္သြင္းထားတာမို႔ ခပ္ဆန္းဆန္းရယ္ေပါ့…<br /><br /> ေလးစားလွ်က္ <br />မြန္းသက္ပန္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8512758408621897992-8045226214801914318?l=www.moonthetpan.com' alt='' /></div>မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁)http://www.blogger.com/profile/02489098413941944608moonthetpan@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-8512758408621897992.post-68419002197403277022010-02-13T01:08:00.002+06:302010-02-13T01:26:02.726+06:30<p class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဒီရက္ေတြမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြက Email ကတဆင့္ Valentine’s Day အတြက္ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနျပီလားလို႔ ေမးတဲ့အခါ စာအုပ္ေတြၾကားမွာ ေခါင္းေျခာက္ေနတဲ့ က်မ ေျဖဖို႔ရာ အေတာ္ေလးခက္ေနျပန္ပါတယ္။ အခုလည္း Valentine’s Day နီးခါမွ ဒီပိုစ့္တက္လာလို႔ တမ်ဳိးေတာ့ မထင္ပါနဲ႔ေလ။ လက္ရွိအလုပ္ကေန ေဆးရံုကိုျပန္ေျပာင္းခြင့္ရတာမို႔ အလုပ္ရွိရာေနာက္ကို ေသွ်ာင္ေနာက္ဆံထံုး ပါရမဲ့ က်မမြန္းသက္ပန္ တေယာက္ ပို႔စ္တင္ဖို႔ အေတာ္ေလး ခက္ေနဦးမွာပါ။ <o:p></o:p></span></p><br /><br />ေလးစားလွ်က္ <br />မြန္းသက္ပန္ (ေဆး -၁)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8512758408621897992-6841900219740327702?l=www.moonthetpan.com' alt='' /></div>မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁)http://www.blogger.com/profile/02489098413941944608moonthetpan@gmail.com1tag:blogger.com,1999:blog-8512758408621897992.post-21023833531775702922010-02-09T19:27:00.002+06:302010-02-09T19:39:56.191+06:30<span style="color: rgb(51, 102, 255);">ကေလးေတြနဲ႔ပတ္သတ္လို႔ အက်ဳိးျပဳျပီး ၊ ေဆာင္းပါးအျဖစ္၂၀၀၉ခုနွစ္ ဧျပီလ သံလြင္အိပ္မက္ အတဲြ ၃ အမွတ္ ၂ မွာ ေဖာ္ျပျခင္းခံရတဲ့ ဆရာကိုရဲ၀င့္ဦးရဲ့ ေဆာင္းပါးတစ္ခုကို က်မမြန္းသက္ပန္ရဲ့ဘေလာ့ဂ္ ကေလးမွာ သိမ္းထားရင္းနဲ႔ သိခ်င္သူမ်ားကိုလည္း ေ၀မွ်ခ်င္ပါတယ္။ ခြင့္ျပဳခ်က္ေပးတဲ့ ဆရာကိုရဲ၀င့္ဦး (ဇီ၀ကမၼေဗဒ) ကိုလည္း အထူးေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။ </span><br />သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ forward လုပ္လိုက္္တဲ့ အိီးေမးလ္ထဲကေန ျမန္မာ တိုင္းရင္းေဆး တခ်ဳိ႕မွာ သတၳဳျဒပ္ေတြြ ပါ၀င္ေနလို႔ အပိတ္ခံရေၾကာင္းေလး ဖတ္ေနရင္းပဲ သတၳဳေတြရဲ့ အႏၱရာယ္ကို တဆက္တည္း စဥ္းစားလုိက္မိတယ္။ တိုက္ဆိုင္စြာနဲ႔ပဲ အပိတ္ခံရတဲ့ ျမန္မာေဆးမ်ားမွာ ကေလးမ်ားအတြက္ ထုတ္တဲ့ ေဆးေတြဆိုေတာ့ ပိုျပီး စုိးရိမ္လုိက္မိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခႏၶာကိုယ္မွာ သတၳဳေတြရွိမွကို အလုပ္လုပ္နိုင္တဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႔ သတၳဳေတြက မရွိမျဖစ္ အေရးပါတဲ့ လုိအပ္ခ်က္ တစ္ခုပါ။ သို႔ေပမယ့္ သတၳဳတိုင္းကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အတြက္ လုိအပ္တာ မဟုတ္သလုိ ၊ ေကာင္းက်ဳိးျပဳတာလည္း မဟုတ္ပါဘူး ။ တခ်ိဳ႕ေသာ သတၳဳျဒပ္ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခႏၶာကုိယ္ကို ဆိုးက်ဳိးျပဳေစတာကိုေတာင္ ေတြ႕ရပါတယ္။ သတၳဳေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ ခႏၶာကိုယ္အတြက္ လုိအပ္တဲဲ႔ ေကာင္းေသာ သတၳဳမ်ားႏွင္႔ မေကာင္းေသာ သတၳဳမ်ားလို႔ ဆိုျပီး အၾကမ္းဖ်င္း ခြဲၿပီး ေျပာပါရေစ။<br /><br /><span id="fullpost"><br />ဇင့္(zinc)၊ ေကာ့ပါး (copper) ၊ မက္ဂနိးစ္(magnese) စတဲ႔ သတၱဳေတြကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခႏၶာကိုယ္က ဆဲလ္(cells) အမ်ားစုမွာ မရွိမျဖစ္ လုိအပ္ပါတယ္။ ဒီသတၳဳျဒပ္ေတြေတာင္ လုိအပ္တဲ့ ပမာဏထက္ ပိုလာရင္ ဆိုးက်ဳိးေပးႏိုင္တယ္ ဆိုတာကို သတိခ်ပ္သင့္ပါတယ္။ (Arsenic, cadmium, lead and mercury) ေတြကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခႏၶာမွာ ပံုမွန္အားျဖင့္ ေတြ႔ရေလ့မရွိပါဘူူး။ ရွိလာၿပီဆိုရင္လည္း အဆိပ္အေတာက္ ျဖစ္ဖုိ႔ဆုိတာ ေသခ်ာပါတယ္။ အဲဒီလိုပံုမွန္မဟုတ္တဲ့ သတၳဳေတြ ခႏၶာကိုယ္မွာ ရွိေနျခင္းက ကၽြန္ေတာ္တို႕ ခႏၶာကိုယ္အတြက္ လိုအပ္တဲ့ အျခား သတၳဳျဒပ္ေတြကို အစာအိမ္နဲ႔ အူလမ္းေၾကာင္းက တဆင္႔ စုပ္ယူရာမွာပါ ေနွာင့္ေႏွးေစသလို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခႏၶာအတြက္ အက်ဳိးျဖစ္ သတၳဳေတြကေပးတဲ့ ေကာင္းမြန္တဲ့ ဇီ၀ျဖစ္စဥ္မွာလည္း ၀င္ေရာက္ေနွာင့္ယွက္တာကို ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီအတြက္ ကေလးေတြမွာ အထူးသျဖင့္ ဖြံ.ျဖိဳး ႀကီးထြားမႈ႕ကို ဆိုးရြားစြာ ထိခုိက္ေစတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဖြ႔ံၿဖိဳးမႈုဆိုရာမွာ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာနဲ႔ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ဆိုၿပီး ႏွစ္ပိုင္းခြဲၿပီး ေျပာဖုိ႕ လုိပါတယ္။ ဒီသတၳဳျဒပ္ေတြထဲက တစ္ခ်ဳိ႕ေသာ သတၱဳေတြဟာ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈကို ထိခုိက္ေစပါတယ္။ ဥပမာ ေျပာရရင္ ခဲ(lead) ဆိုရင္ ခဏတာ က္ုိယ္ခႏၶာအတြက္ တကယ္ လိုအပ္တဲ့ ျဒပ္သတၳဳေတြကို ကုန္ခမ္းေစတယ္။ ဇင့္ဓာတ္ ကုန္ခမ္းျခင္း (zinc depletion)လုိမ်ိဳးေပါ့။ အဲဒါ႕အျပင္ ခဲေတြဟာ ဦးေႏွာက္နဲ႔ အာရံုေၾကာ အဖြဲ႕အစည္းမွာ အလုပ္လုပ္တဲ့ အင္ဇိုင္းဓာတ္ေတြကိုပါ တားဆီိးပါတယ္။ ဒါေတြဟာ ကေလးေတြမွာ ဥာဏ္ရည္နိမ္႔က်မႈေတြ ျဖစ္လာေစတဲ႔ အေၾကာင္းပါပဲ။ ဒါ့အျပင္ ကေလးေတြကို စိတ္ပိုင္းဆို္င္ရာ ထိခုိက္မႈေတြနဲ႔ အျပဳအမူူပိုင္းဆိုင္ရာ ေၿပာင္းလဲမႈေတြပါ ဆက္စပ္ေနတာကို ရွာေဖြ ေတြ႕ရွိထားပါတယ္။ အဂၤလန္ႏိုင္ငံ တကၠသိုလ္ တစ္ခုက ဓာတုေဗဒ ပညာရွင္ Professor Neil Ward ကေတာ့ အခ်ိဳ႕ေသာ သတၳဳဓာတ္ေတြဟာ အနည္းငယ္မွ်ွေသာ ပမာဏနဲ႔ေတာင္္ အျပဳအမူပိုင္းဆိုင္ရာမွာ ေျပာင္းလဲမႈေတြကို ျဖစ္ေပၚေစတယ္လုို႔ဆိုပါတယ္။ ပံုမွန္အားျဖင့္ ဆိုရင္ေတာ့ ေသြးထဲမွာ ခဲပမာဏဟာ 6ug/dlထက္ မမ်ားရပါဘူး။ အဲဒီ ပမာဏထက္ ေက်ာ္တဲ့သူေတြမွာ ပမာဏ မ်ားသည္နွင့္အမွ် မူးေ၀ျခင္းေလာက္ကေန ေမ့ေမ်ာျခင္း(coma)လိုမ်ိဳးေတြ အထိျဖစ္ႏိုိင္ၿပီး အသက္ကုိေတာင္ ဆုံးရံႈးႏိုင္ပါတယ္။<br /><br />ဘာေၾကာင့္ ခဲဆိပ္သင့္ ရပါသလဲ။<br /><br />ဖလူအိုရိုက္ဒ္ Fluoride ပါတဲ့ ေရဟာ ခဲဆိပ္သင့္ျခင္းရဲ့ အဓိက အေၾကာင္းအရာပါပဲ။ ခဲေတြဟာ ခႏၶာကိုယ္ထဲမွာ ဇင့္ရဲ့ ေနရာကို ယူဖို႔ ၾကိဳးစားေနတဲ့ သတၳဳတစ္ခုျဖစ္တာမို႔ ခႏၶာကိုယ္ထဲမွာ ရွိတဲ့ ခဲရဲ့ပမာဏ 6ug/dl ထက္ပိုလာတာနဲ႔ ဇင့္ရဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္ကို ေနွာင့္ယွက္ဖို႔ လံုေလာက္တဲ့ အေျခအေနေရာက္ေနျပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ဇင့္ေတြဟာ ဦးေနွာက္ ဆဲလ္ေတြ ဖြံ႕ ၿဖိဳးမႈ႔မွာ ပါ၀င္သူေတြၿဖစ္တဲ့ အတြက္ ဇင့္ မ်ားကုိ ဖယ္ထုတ္လုိက္ၿခင္းဟာ ဦးေနွာက္ပိုင္းဆိုင္ရာ ဖြံ႕ ၿဖိဳးမႈုေတြကို ေနွးေကြးလာေစပါတယ္။ ထူးျခားခ်က္ တစ္ခုကေတာ့ vitamin C နဲ႕ D ပမာဏ နည္းတဲ့ ကေလး ေတြမွာေတာ့ ခဲေတြ ပိုမိုၿပီး စုေ၀းနိုင္တာကို ေတြ႔ရတာပါဘဲ။<br /><br />ဘယ္လုိကာကြယ္ၾကမလဲ။<br /><br />ေရကလာတဲ့ ခဲေတြကုိေတာ့ ေရကုိ သန္႔စင္တဲ့ စနစ္တစ္ခုထားျခင္းျဖင့္ ကာကြယ္နိုင္ပါတယ္။ ကေလးရွိတဲ့ အိမ္ေတြအတြက္ လုိက္နာသင့္ တဲ့ အက်င္႔ေကာင္း တစ္ခု ပါပဲ။ အျခားအေျခခံ က်န္းမာေရး အသိေလးေတြကလည္း အေထာက္အကူ ျပဳႏိုင္ပါတယ္။ ဥပမာ ဆိုရရေတာ့…<br />(၁) အစာ မစားခင္လက္က္ို စင္ၾကယ္ေအာင္ေဆးျခင္း။<br />(၂) မသန္႔ ရွင္းတဲ့ ေနရာေတြမွာ စားေသာက္ျခင္းကို ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း။<br />(၃) လုပ္ငန္းခြင္မွာ သီးသန္႔ အ၀တ္အစား ကုိ အသံုးျပဳျခင္း။<br />(၄) လုပ္ငန္းခြင္သံုး အ၀တ္အစားမ်ားကုိ သီးသန္႔ ေလ်ွာ္ဖြပ္ျခင္း တို႔ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ခဲနွင့္ ထိေတြ႔နိုင္ေသာ လုပ္ငန္းခြင္မ်ား (ဥပမာ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ား၊ ေဆးသုတ္္သမားမ်ား၊ စတီးလ္ အလုပ္သမားမ်ား)မွာ အလုပ္လုပ္သူမ်ားဆုိရင္ လုပ္ငန္းခြင္ အၿပီးတြင္ ေသခ်ာစြာ ေရခ်ိဳး သန္႕စင္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ေလ၀င္ေလထြက္ေကာင္းမြန္တဲ့ ေနရာမ်ားမွာ ေနထုိင္ျခင္းကလည္း ခဲဆိပ္သင္႕ျခင္းကို ကာကြယ္ရာမွာ အေထာက္အကူ ျပဳတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ အမွန္တကယ္ေတာ့ ခဲကို ထိေတြ႕ႏိုင္္တဲ့ ေနရာေတြက အမ်ားႀကိီးပါပဲ။ အေကာင္းဆံုးကေတာ့ အျပင္ထြက္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ လက္အိတ္ေျခအိတ္မ်ား မ်က္ႏွာအကာမ်ား သံုးၿခင္းေတြပါပဲ။ ဒါေပမယ့္လည္း တကယ္႔ လက္ေတြ႕မွာေတာ့ လက္အိတ္ေတြ ေျခအိတ္ေတြရယ္ မ်က္နွာ အကာအကြယ္ေတြနဲ႔ တခ်ိန္လံုးေနဖုိ႕ဆိုတာက နဲနဲေတာ့ ခဲယဥ္းပါတယ္။ ခဲေတြကလည္း ေနရာမိ်ဳး ၀င္လာႏိုင္တာဆိုေတာ့ …အင္း ခဲေတြ ကၽြြန္ေတာ္တို႕ဆီကို ၀င္လာမွာကေတာ့ ေသခ်ာေနၿပီ။ ဆိုေတာ့ကာ ေနာက္တဆင့္ အေနနဲ႔ …<br /><br />ခဲဆိပ္ေတြကို ဘယ္လို စြန္႔ထုတ္္ၾကမလဲ။<br /><br />အဆိပ္မ်ားကို ေျဖေဖ်ာက္ျခင္းကို အဓိက လုပ္ေဆာင္တာကေတာ့ အသည္းပါဘဲ။ သို႔ေပမယ့္ တစ္ကုိယ္လံုးမွွာရွိတဲ့ ဆဲလ္ အားလံုး ဟာ အဆိပ္မ်ား အညစ္အေၾကးမ်ားကုိ စြန္႔ထုတ္နိုင္ၾကပါတယ္။ တကယ္ဆိုရင္ သူတို႔ ကိုယ္တိုင္လည္း အသက္ရွင္မႈ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို လုပ္ေဆာင္ရာမွ စြန္႕ပစ္္ပစၥည္းမ်ား (waste products)ကို ထုတ္လုပ္ပါတယ္။ ဒါေႀကာင့္ ဆဲလ္တိုင္းဟာ စြန္႕ပစ္တဲ့ လုပ္ငန္းကုိ လုပ္ေဆာင္နုိင္ၾကပါတယ္။ သို႔ေသာ္ အားလံုး သိတဲ့အတိုင္းပဲ ဆဲလ္ေလးေတြဟာ အစာ အာဟာရေကာင္းစြာရမွသာ သူတို႔ရဲ့ လုပ္ငန္းေတြကို ေကာင္းစြာ လုပ္ေဆာင္နိုင္ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေကာင္းမြန္မ်ွတတဲ့ အစားအစာေတြကို စားေသာက္ျခင္းဟာလည္း ခဲဆိပ္ေတြကို စြန္႔ထုတ္ပစ္္ႏိုင္မယ့္ နည္းလမ္း တစ္သြယ္ဆိုရင္ မမွားပါဘူး။<br /><br />ခဲဆိပ္သင့္ရင္ ဘာေတြခံစားရမလဲ။<br />၁။ ဗိုက္နာမယ္။<br />၂။ ၾကြက္သားေတြ အားနည္းမယ္။<br />၃။ ေမာပန္းမယ္။<br />၄။ ၀မ္းခ်ဳပ္မယ္။<br />၅။ ေခါင္းကုိက္မယ္။<br />၆။ ခဲဆိပ္ကို ဆိုး၀ါးစြာ သင့္ေသာသူေတြ ဆိုရင္ေတာ့ အာရံုေႀကာနဲ႔ ဆိုင္တဲ့ ေ၀ဒနာေတြပါ ခံစားရနိုင္တယ္။<br />ေနာက္ဆုံးမွာ အသက္ကုိ အႏၱရာယ္ ျပဳနိုင္တယ္လုိ႕ဆိုရပါမယ္။<br /><br />ကုသျခင္း ။<br /><br />ခဲ ကို ဖယ္ထုတ္ႏိုုင္တဲ့ ေဆးေလးေတြရွိပါတယ္။<br />၁. Calcium disodium (EDTA)<br />၂. Succimer (DMSA) စတာေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။ ကာကြယ္ျခင္းဟာ ကုသျခင္းထက္ပိုလို႔ ထိေရာက္တာေၾကာင့္ ခဲဆိပ္မတက္ေအာင္ ကာကြယ္တာဟာ သင့္ေတာ္တဲ့ နည္းလမ္းတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />အကိုးအကား<br />၁.http://www.healthscout.com/ency/68/287/main.html#CausesandRiskFactorsofLeadPoisoning<br />၂. http://articles.mercola.com/sites/articles/archive/2009/04/14/How-Metals-in-Food-Affect-Your-Childs-Behavior.aspx<br />၃. Lecture notes from Master of Medical physiology course, Mahidol University, BKK, Thailand<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8512758408621897992-2102383353177570292?l=www.moonthetpan.com' alt='' /></div>မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁)http://www.blogger.com/profile/02489098413941944608moonthetpan@gmail.com1tag:blogger.com,1999:blog-8512758408621897992.post-51082068306709850072010-01-25T16:05:00.004+06:302010-01-25T16:14:57.792+06:30<span style="font-family:Zawgyi-One;">ပ်ဳိေမတို႔ အိမ္အတြက္ေစ်း၀ယ္ထြက္တဲ့အခါ super market ေတြထဲက စားစရာအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ပါ၀င္တဲ့ အာဟာရရဲ့ ပမာဏကိုျဖစ္ေစ၊ </span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S11isMFIn8I/AAAAAAAAAe0/WLaEY8Z6PHM/s1600-h/images.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 124px; height: 120px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S11isMFIn8I/AAAAAAAAAe0/WLaEY8Z6PHM/s200/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5430605236975214530" border="0" /></a><span style="font-family:Zawgyi-One;">percent Daily value ကို ျဖစ္ေစ ေဖာ္ျပထားတာကို ေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။ percent Daily value ဆိုတာကေတာ့ လူတေယာက္တေန႔တာမွာ စားသံုးသင့္တဲ့ စံျပပမာဏရဲ့ ရာခိုင္ႏႈန္းကို ဆိုလိုထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။</span><span style="font-family:Zawgyi-One;"> ဥပမာအားျဖင့္ အစားအစာ တစ္ခုမွာ ဗိုက္တာမင္စီ percent Daily value (%DV) ၂၀ % ပါ၀င္တယ္လို႔ ေရးထားတဲ့အခါ အဲဒီ အစား အစာကို သတ္မွတ္ထားတဲ့ ပမာဏ စားသံုးတဲ့အခါ တစ္ေန႔တာ လိုအပ္တဲ့ ဗိုက္တာမင္စီပမာဏရဲ့ ၂၀ ရာခိုင္ႏႈန္းကို ရရွိမွာျဖစ္ျပီး က်န္တဲ့ ၈၀ ရာခိုင္ႏႈန္းကို အျခားေသာ အစားအစာမ်ားစားသံုးျခင္းျဖင့္ ျဖည့္ဆည္းယူရမွာျဖစ္ပါတယ္။ percent Daily value ကို အသက္ ၁၈ နွစ္ျပည့္ျပီးတဲ့ သူမ်ားအတြက္ တစ္ေန႔တာ လုိအပ္ခ်က္ ကယ္လိုရီ ၂၀၀၀ အားျဖင့္ တြက္ခ်က္ထားတာျဖစ္ပါတယ္။<o:p></o:p></span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><div style="font-family:Zawgyi-One;"><br /><p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">တစ္ေန႔တာမွာ စားသံုးသင့္တဲ့ အာဟာရနဲ့ အဲဒါေတြရဲ့ ပမာဏကို သိခ်င္လွ်င္ေတာ့ ေအာက္ပါ ဇယားမွာ တေစ့တေစာင္း ၾကည့္နိုင္ပါတယ္။ </span></p><p class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S11hRrLbNXI/AAAAAAAAAes/CmkBr1B8fxA/s1600-h/percent_value1+.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 335px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S11hRrLbNXI/AAAAAAAAAes/CmkBr1B8fxA/s400/percent_value1+.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5430603681955001714" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S11hRQgpwtI/AAAAAAAAAek/vh8dovwjw0I/s1600-h/percent+value+2.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 241px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S11hRQgpwtI/AAAAAAAAAek/vh8dovwjw0I/s400/percent+value+2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5430603674796278482" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အဆီဓာတ္ နဲ႔အငန္ဓာတ္ဟာ သင့္က်န္းမာေရးကို ထိခိုက္နိုင္တာမို႔ အဲဒါေတြရဲ့ %DV နည္းတဲ့ အစားအစာကိုေရြးခ်ယ္သင့္သလို ဗိုက္တာမင္ နဲ႔ အမွ်င္ဓာတ္ %DV မ်ားမ်ားပါတဲ့ အစားအစာေတြကိုလည္း ေရြးခ်ယ္သင့္တဲ့အေၾကာင္း ကၽြမ္းက်င္သူမ်ားက ဆိုထားပါတယ္။ အစားအေသာက္အမ်ဳိးမ်ဳိးရဲ့ Percent Daily value နႈိင္းယွဥ္ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ပ်ဳိေမတို႔ေစ်း၀ယ္ထြက္တဲ့အခါ ကို ဘယ္လိုအစားအစာေတြမွာ ခႏၶာကိုယ္အတြက္ သင့္ေလ်ာ္တဲ့ အာဟာရ ဓါတ္ ပိုမိုပါ၀င္တယ္ဆိုတာ အလြယ္တကူသိနို္င္မွာျဖစ္လို႔ အထူးအေထြ ေခါင္းေျခာက္ေနစရာမလိုေတာ့ဘူးေပါ့။ </span><br /><br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">Sources: U.S. Food and Drug Administration; Dietary Reference Intakes National Academy of Sciences, 2004</span> <span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /><br />Katherine Zeratsky RD, L.D. What does Percent Daily Value mean on food labels? ;<br /><br />Available from: <a href="http://www.mayoclinic.com/health/food-and-nutrition/AN00284" target="_blank">http://www.mayoclinic.com/health/food-and-nutrition/AN00284</a>.</span><br /><br /><br /> <strong><i>မြန္းသက္ပန္ </i></strong>(ေဆး ၁)<span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></p><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8512758408621897992-5108206830670985007?l=www.moonthetpan.com' alt='' /></div>မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁)http://www.blogger.com/profile/02489098413941944608moonthetpan@gmail.com1tag:blogger.com,1999:blog-8512758408621897992.post-74968946393489627042010-01-24T00:23:00.005+06:302010-01-24T15:49:05.985+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S1s4vmGr-xI/AAAAAAAAAeI/3twOsWDY1ig/s1600-h/stetho.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 170px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S1s4vmGr-xI/AAAAAAAAAeI/3twOsWDY1ig/s200/stetho.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5429996166058867474" border="0" /></a>ကၽြန္ေတာ္အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ ျမိဳ႕ကေလးကို အေမတို႔လာလည္မည္ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အေတာ္ေလးကို ေပ်ာ္မိသည္။ မေတြ႕တာၾကာျပီမို႔ အေမနဲ႔အေဖ ဘယ္လိုေနမလဲလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ေတြးၾကည့္ေပမယ့္ မွန္းမရနိုင္ေအာင္ကို နွစ္ေတြက ၾကာခဲ့သည္မဟုတ္လား။ အေမတို႔ စီးလာတ့ဲကားၾကီးကားဂိတ္ကို ဆိုက္လာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အေမ့ကို မွန္းကာ ရွာေနမိသည္။<br /><br />ကားအလယ္ပိုင္းေလာက္မွာ ထိုင္ေနတဲ့ အေဖ့ကို ခပ္ေရးေရးျမင္ရေပမယ့္ အေမ့ကို ကၽြန္ေတာ္ေတာ္ေတာ္နွင့္ ရွာမေတြ႕နိုင္။ကားေပၚက အေဖ တစ္ေယာက္တည္း ခပ္လႈပ္လႈပ္ကေလး ဆင္းလာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္အေတြးေတြ မဟုတ္သည့္ဘက္ကိုေတာင္ ေရာက္သြားေသးသည္။<br /><br />ဘုရား...ဘုရား မေတြးေကာင္း ေတြးေကာင္း အေမမ်ား တစ္ခုခုျဖစ္ေလေရာသလား။<br /><br /><br /><span id="fullpost"><br />စိတ္ထဲမွ တဖြဖြရြတ္ရင္း ေရွ႕ကို အာရံုစိုက္ရွာေနေသာ ကၽြန္ေတာ့္လက္ေမာင္းအား ေအးစက္စက္ ပိန္လွီလွီ လက္တခုက လာထိလိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ကိုယ္ေပၚက ၾကက္သီးေမြးမ်ား ေထာင္ကနဲျဖစ္သြားသည္အထိ အထိတ္တလန္႔ ၾကည့္မိေတာ့ …။<br /><br />အညာထည္ ေစာင္ကို ေခါင္းေပါင္းေပါင္းထားေသာ အသားညိဳညိဳ အသက္ ၈၀ ခန္႔အဖြားအိုက သြားဖံုးမ်ားနွင့္ျပံဳးျပကာ …<br /><br />“ဖိုးကို သားၾကီး ”<br />“အေမ … အေမ ေနာ္ ”<br /><br />အေမ႔ကိုယ္ ေသးေသးေလးကို ေထြးပိုက္လိုက္ျပီး ကၽြန္ေတာ္မ်က္ရည္ေတြက်မိေတာ့ အေမက ထူးဆန္းစြာၾကည့္ရင္း ။ ဘာလို႔လဲ သားရယ္ အေမတို႔ သားဆီကိုအေရာက္လာျပီပဲလို႔ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္နွာကို ၾကည့္ကာ ဆိုရွာသည္။ ဆယ္စုႏွစ္ … ။<br /><br />ကၽြန္ေတာ့္ အနာဂတ္ေတြကို ကိုယ္တိုင္ဖန္တီးဖို႔ အေမ႔ရင္ခြင္က ထြက္ခဲ့သည့္ ဆယ္စုႏွစ္က အေမ့ကို အနွစ္ ၂၀ စာ ေခၚေဆာင္သြားေလေရာ့သလား။ အေဖ့ရုပ္ရည္က ဒီေလာက္မက်ပါဘဲ အေမက ဘာလို႔မ်ား အိုစာသြားပါလိမ့္။ ကၽြန္ေတာ့္ အေတြးတို႔မဆံုးခင္ အေမ ကၽြန္ေတာ့္အနားမွ ေပ်ာက္သြားျပန္သည္။ သတိတရ လိုက္ၾကည့္မိေတာ့ အေဖႏွင့္ အေမ အ၀တ္မ်ားထည့္ထားေသာ ထန္းေခါက္ဖာ ေတာင္းနွင့္ လက္ေဆာင္ထည့္လာဟန္တူေသာ ဆာလာအိတ္တခ်ဳိ႕ဆီသို႔ ခပ္သြက္သြက္သြားေနေသာ အေမက ျပီးခဲ့သည့္ ဆယ္စုနွစ္ကအတိုင္း သြက္လက္ေနဆဲပါလား။ ကၽြန္ေတာ္တို႔တစ္ဘ၀လံုး အေမကအေဖ့အား အိမ္ဦးနတ္လို ကိုးကြယ္ရံုသာမက သူ႕ထက္ အသက္ငါးနွစ္ခန္႔ၾကီးေသာ အေဖ့အား ပင္ပင္ပန္းပန္း အလုပ္မ်ားကို မလုပ္ေစခဲ့သည္မွာ အေမ့၏ အက်င့္တခုျဖစ္သည္။ မိသားစု၏ အေရးပါေသာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားကို အေဖ့အားဆံုးျဖတ္ေစရန္ အေမက ဦးစားေပးခဲ့ေသာ္လည္း အိမ္မႈေရးရာနွင့္ ပင္ပန္းေစေသာ ကိစၥအားလံုးအား သူကိုယ္တိုင္ မညည္းမညဴ လုပ္တတ္ခဲ့ေသာအေမ။ ခုလည္း ဘာမွမေျပာင္းလဲနိုင္ပါလားအေမ။ အရင္ကတည္းက ခပ္ပိန္ပိန္နိုင္လွေသာ အေမက အစားအေသာက္ကအစ အေဖ့ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ညီအကို ေလးေယာက္အားဦးစားေပးကာ ေကၽြးတတ္ခဲ့သူ။ အခုႏွစ္ေတြမွာေရာ အေမဘာလို႔မ်ား ပိန္ေနပါလိမ့္။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ေနတဲ့ အေဆာင္ဆီသို႔ အေမတို႔ကိုေခၚလာေတာ့ အေမ့ေျခလွမ္းမ်ားအနည္းငယ္ တြန္႕ဆုတ္လို႔ေနတာ သတိထားမိေသးသည္။ အေဖကေတာ့ တကၠသိုလ္ဆိုတာကို ေျခခ်ဖူးတဲ့ ပညာတတ္တေယာက္မို႔ အရာအားလံုးမစိမ္းေနေပမယ့္ အလယ္တန္းေက်ာင္းသာ ေနခဲ့ျပီး ညီမမ်ားအား ဦးစားေပးကာ ေက်ာင္းထြက္ျပီး ေစ်းေရာင္းခဲ့တဲ့ အေမက သိမ္ငယ္လို႔ေနသလား။ ကၽြန္ေတာ့္ပတ္၀န္းက်င္ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀မွာ အေမဘယ္လိုေနရာမွာ ရွိေနတယ္ဆိုတာ အေမ မသိေရာ့ သလား အေမ။<br /><br />……………………………………………<br /><br />“ဖိုးကိုရ မင္းမိဘေတြေရာက္ျပီလား၊ လာေလကြာ အျပင္မွာ ထမင္းအတူတူထြက္စားရေအာင္ ငါ့မိန္းမနဲ႔ ကေလးလည္းေခၚလာခဲ့မယ္ ” ေက်ာင္းမွ လက္ေထာက္ကထိက ဆရာမင္းဟန္က သတိတရဖုန္းဆက္ျပီး ထမင္းစားဖိတ္လာသည္ဟု အေမ့ကိုေျပာေတာ့ …<br /><br />“မင့္အဘသာ ေခၚသြားပါသားၾကီးရယ္ အေမ ေခါင္းထဲညည္းစီစီျဖစ္ေနလို႔ပါ” ကၽြန္ေတာ္ဘာမွမေျပာပဲ ခပ္ျပံဳးျပံဳးေလး အေမ႕အား စိုက္ၾကည့္လို္က္ေတာ့ ႏႈတ္ခမ္းေပၚက မွည့္နက္ကေလးပိုလို႔နက္ေအာင္ ျပံဳးကာ …<br /><br />“အေမဒီဖ်င္အက်ီနဲ႔ လိုက္လို႔ရမလားသားၾကီး အခ်ိန္မရလို႔ အက်ီအေကာင္း မခ်ဳပ္ခဲ့ရဘူး။ ”<br />“အေမ… ”<br />ကၽြန္ေတာ္ အေမ့လက္ေမာင္း ပိန္ပိန္ကေလးကို ခပ္ဆတ္ဆတ္ ဆုပ္ကိုင္ရင္း “အေမ ဟိုးဆယ္နွစ္တုန္းက အက်ီအေဟာင္းေလး ၀တ္လည္း အေမဟာ ဒီေဆးတကၠသိုလ္က သရုပ္ျပ ေဒါက္တာကိုကိုဦးရဲ့ အေမဆိုတာ လူတိုင္း အသိအမွတ္ျပဳၾကပါတယ္ အေမ။ အေမဘယ္အ၀တ္ဘဲ ၀တ္၀တ္ အေမဟာ ကၽြန္ေတာ့္အေမပါ”<br />“ကဲ...ကဲ သားအမိနွစ္ေယာက္ အလြမ္းသည္မေနနဲ႔ အျပင္သြားဖို႔ျပင္ၾကေတာ့”<br />အကၤ်ီအဆင္သင့္လဲျပီးေသာ အေဖက ဆိုေတာ့ အားလံုး ျပိဳင္တူျပံဳးမိၾကေသးသည္။ ပိုးပုဆိုးအ၀ါနုနု ၊ တိုက္ပံုအက်ီအသစ္နွင့္ ေတာသားၾကီးစတိုင္ ပီပီသသ၀တ္ဆင္ထားေသာ အေဖ့ကိုၾကည့္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ၀မ္းနည္း သေဘာတက်ရွိမိေသးသည္။ ထိုသို႔ ေစ်းၾကီးၾကီး စတိုင္က်က် ၀တ္စံုကို ကၽြန္ေတာ့္ဆီလာလွ်င္ ၀တ္ဖို႔ တကူးတက အေမမွမဆင္လွ်င္ ဘယ္သူဆင္ပါမည္လဲ။ အေဖ့အတြက္သာ အေရးစိုက္ျပီး သူ႕အတြက္က်ေတာ့ အခ်ိန္မရလို႔ဟု အေၾကာင္းျပလာသည့္ အေမ့အေၾကာင္းကို ကၽြန္ေတာ္မသိရင္ေရာ ဘယ္သူ သိပါမည္လဲအေမ…။<br />…………………………………………………..<br />“ကၽြန္ေတာ္ ေဆးခန္းသြားလိုက္ဦးမယ္ အေဖ ”<br /><br />"ေအး...ေအး ဒါနဲ႔ မင္းအေမက မင့္ေဆးခန္းကို လို္က္ၾကည့္ခ်င္တယ္တဲ့။ ေခၚသြားလို႔ရနိုင္လား ကြ”<br /><br />“ရတာေပါ့ အေဖ ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ ေဆးခန္းကေသးေသး ေလးဆိုေတာ့ အေမ အေနခက္မလားဘဲ ”<br />“ သူလိုက္ခ်င္တာ ေခၚသြားလုိက္စမ္းပါ ငါ့သားရာ၊ မဟုတ္ရင္ မင့္အေမ့က ဘယ္မွ သိပ္သြားတာ မဟုတ္တာ ၊ ရြာျပန္ေရာက္ရင္ သူ႕သားၾကီး ဆရာ၀န္ တေယာက္ ေဆးဘယ္လိုကုတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ျပန္ၾကြားခ်င္တယ္ ထင္ပါရဲ့ကြာ၊ ဟားဟား ”<br /><br />ဒီလိုနွင့္ လူနာ မျပတ္ေသာ ကၽြန္ေတာ့္ ေဆးခန္းေရွ႕ ခံုတန္းလ်ားေလးတြင္ ေဆာင့္ေၾကာင့္ ကေလးထိုင္ရင္း ကၽြန္ေတာ္နွင့္ လူနာမ်ားအား တေမးတေမာၾကည့္တတ္ေသာအေမ က ကၽြန္ေတာ့္ ေဆးခန္းကေလးကို ေန႔တိုင္း လိုက္လာျဖစ္ခဲ့ျပန္သည္။ ေဆးခန္း ပတ္၀န္းက်င္မွလူူမ်ား၊ ကၽြန္ေတာ့္လူနာမ်ားနွင့္ အစပိုင္းတြင္ စိမ္းကာ အေမ အားငယ္ဟန္ရွိေနခဲ့ေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ေဆးခန္းေလး၏ ဆဲြလည္းကေလးပင္ ျဖစ္ခဲ့ျပန္သည္။<br /><br />လူနာျပတ္သည့္အခါ ရြာမွ အျဖစ္အပ်က္မ်ား ၊ ငယ္စဥ္က အေၾကာင္းမ်ားကို မနားတမ္းေျပာေနတတ္သည့္ အေမ့မ်က္နွာက ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ အဖိုးမျဖတ္နိုင္သည့္ အရာတစ္ခုပဲျဖစ္သည္။ ဒီရက္ေတြမွာ ျမိဳ႕အႏွံ႕လည္ျဖစ္ခဲ့တာ မဟုတ္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သံုးေယာက္၏ နွလံုးသားမ်ား ႏွံ႔ေအာင္ လည္ခဲ့ၾကသည္။။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္၊ အေမနွင့္ အေဖ ဆယ္ရက္ဆုိေသာ ကာလကို မကုန္ခ်င္ဘဲနွင့္ လွ်င္ျမန္စြာ ကုန္ဆံုးခဲ့ရသည္။ ဒီေန႔အေမတို႔ ရြာျပန္သြားၾကျပီ။<br /><br />ကားေပၚတြင္ ကၽြန္ေတာ္အား လက္တျပျပနွင့္ လိုက္ပါသြားသည္က အေမႏွင့္ အေဖအား ေဆးစစ္ရန္ ေဆးရံုေခၚသြားခဲ့သည့္ေန႔က အေဖ့အတြက္ စိုးရိမ္တၾကီးရွိခဲ့ေသာ အေမ။ အေဖ့မွာ ဘာေရာဂါမွ အေထြအထူးမရွိတာမို႔ ေပ်ာ္ရႊင္ေနခဲ့သည့္အေမ။ မ်က္ရည္၀ဲ၀ဲနွင့္ အေမ႔မ်က္နွာက အျပဳံးေတြကို အမိအရ ေကာက္ယူသိမ္းဆဲရင္း ကၽြန္ေတာ္ တေယာက္တည္း ေငါင္စီစီနွင့္ က်န္ရစ္ခဲ့ျပန္သည္။ ေမွ်ာ္လင့္မထားဘဲ အေမ႔မွာ အသည္းေရာင္ အသား၀ါ စီပိုးနွင့္ ေနာက္ဆက္တဲြ ဆုိးက်ဳိးမ်ား အစပ်ဳိးေနသည္ ဆိုတာ တိတ္တဆိတ္သိခဲ့ရေသာ ကၽြန္ေတာ့္အား အိပ္မရေသာ ညမ်ားက အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ထိ နွိပ္စက္ေနဦးမည္မသိ။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ အေမတို႔ေနခဲ့သည့္ အိပ္ခန္းက်ဥ္းကေလးကို အမွတ္တရၾကည့္မိေတာ့ အေမ႔တို႔အိပ္ရာေပၚမွာ မပီသေသာ အေမ့လက္ေရးနွင့္ စာတစ္ေစာင္က ေငြစအနည္းငယ္ႏွင့္အတူ ေစာင့္ၾကိဳေနတာကို ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕လိုက္ရသည္။<br /><br />………………… ....................................<br /><br />ဖိုးကို… သားၾကီး အေမ႔ေရာဂါအတြက္ စိတ္မပူပါနဲ႔ ။ ငါ့ သား ျပန္လာမယ့္ေန႔ အထိေစာင့္ေနပါ့မယ္။ ဒီစာနဲ႔အတူ သားၾကီး ရြာျပန္လာဖုိ႔ ကားခပါ အေမထားခဲ့ပါတယ္။ ခ်စ္တဲ့ အေမ။ ကၽြန္ေတာ္ အိပ္ရာေဘးတြင္ ထိုင္ကာ ရိႈက္ၾကီးတငင္ ငိုေၾကြးေနမိသည္။ ဆရာ၀န္ေပါက္စ တစ္ေယာက္လစာျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္စု ထားေသာ ပိုက္ဆံက အေမနွင့္ အေဖအတြက္ လိုအပ္ေသာ ေဆးႏွင့္ အလြယ္သံုးဖို႔ ေငြစအခ်ဳိ႕အျပင္ ဘာလက္ေဆာင္္ အေထြအထူးမွ မေပးလို္က္နိုင္ခဲ့ သည့္အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ ကၽြန္ေတာ္ ယူၾကံဳးမရျဖစ္မိသည္။ ဒါေပမယ့္...အေမရယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အမွတ္မမွားခဲ့ဘူး ဆိုလွ်င္ အေမ႕ဘ၀ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ နွစ္ခုစလံုး ေနာက္မက်ခင္ ကၽြန္ေတာ္အေမ့ကို ရြာအျပန္အျဖစ္ ေမတၱာေတြ တေပြ႕တပိုက္ၾကီး လက္ေဆာင္ ေပးလိုက္နိုင္တယ္ဆိုတာ အေမလည္း ခံစားနိုင္မွာပါေလ။ ျပီးေတာ့လည္း…<br /><br />“ကၽြန္ေတာ္ အျမန္ဆံုး ရြာျပန္နိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါ့မယ္အေမ …”<br /><br /> <br /> မြန္းသက္ပန္ (ေဆး ၁)<br />ေလာကအလွ အြန္လိုင္း မဂၢဇင္း<br />၂၀၁၀ ဇန္န၀ါရီလ ၂၂ ရက္<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8512758408621897992-7496894639348962704?l=www.moonthetpan.com' alt='' /></div>မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁)http://www.blogger.com/profile/02489098413941944608moonthetpan@gmail.com2tag:blogger.com,1999:blog-8512758408621897992.post-27882095904347713162010-01-22T17:22:00.017+06:302010-01-22T18:03:13.952+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S1mMchqTuwI/AAAAAAAAAeA/VQsJZ1Z8AnQ/s1600-h/3.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 109px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/S1mMchqTuwI/AAAAAAAAAeA/VQsJZ1Z8AnQ/s200/3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5429525247471893250" border="0" /></a><br />Email တစ္ခုက တဆင့္ ရလာတဲ့ ငွက္ေပ်ာသီးအေၾကာင္း သိေကာင္းစရာေတြမို႔ ဖတ္ျပီးတဲ့သူမ်ား ရွိမွာျဖစ္ေပမယ့္ ဗဟုသုရေအာင္ တင္ေပးလုိက္ပါတယ္။ စာထဲမွာပါတဲ့ အေၾကာင္းအရာမ်ားအတိုင္း ငွက္ေပ်ာသီးရဲ့အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈမ်ားကို သိရမွာျဖစ္သလို အခ်ဳိ႕ေသာ အေျခအေနမ်ားမွာ ငွက္ေပ်ာသီးကို အလြန္အမင္းစား သံုးျခင္းဟာ ေဘးျဖစ္ေစတာကို လည္း သတိထားသင့္ပါတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ ေက်ာက္ကပ္ပ်က္စီးျပီး ေသြးတြင္းမွာ ပိုတက္စီယမ္ဓါတ္မ်ားေနတဲ့သူေတြ၊ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ ပိုတက္စီယမ္ဓါတ္မ်ားေနတဲ့ သူေတြမွာ လတ္ဆတ္တဲ့အသီးအနွံေတြအျပင္ ပိုတက္စီယမ္ဓါတ္မ်ားစြာပါ၀င္ေနတဲ့ ငွက္ေပ်ာသီးကိုလည္း မစားသင့္ပါဘူး ။ ပိုတက္စီယမ္ဓါတ္ အလြန္အမင္းမ်ားျခင္းဟာ ႏွလံုးကို ထိခိုက္ျပီးအသက္အႏၱရာယ္ ေပးေစလို႔ပါဘဲ။ တန္ေဆး လြန္ေဘးေပါ့။<br /><span id="fullpost"><br /><div style="overflow: auto; height: 350px; width: 680px;color: yellow; background-color: black;"> Never, put your banana in the refrigerator!!!<br />This is interesting.<br />After reading this, you'll never look at a banana in the same way again.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Bananas contain three natural sugars </span>- sucrose, fructose and glucose combined with fiber. A banana gives an instant, sustained and substantial boost of energy.<br /><br />Research has proven that just two bananas provide <span style="font-weight: bold;">enough energy</span> for a strenuous 90-minute workout. No wonder the banana is the number one fruit with the world's leading athletes.<br /><br />But energy isn't the only way a banana can help us keep fit. It can also help overcome or prevent a substantial number of illnesses and conditions, making it a must to add to our daily diet.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Depression: </span>According to a recent survey undertaken by MIND amongst people suffering from depression, many felt much better after eating a banana. This is because bananas contain tryptophan, a type of protein that the body converts into serotonin, known to make you relax, improve your mood and generally make you feel happier.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">PMS:</span> Forget the pills - eat a banana. The vitamin B6 it contains regulates blood glucose levels, which can affect your mood.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Anemia :</span> High in iron, bananas can stimulate the production of hemoglobin in the blood and so helps in cases of anemia.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Blood Pressure: </span>This unique tropical fruit is extremely high in potassium yet low in salt, making it perfect to beat blood pressure. So much so, the US Food and Drug Administration has just allowed the banana industry to make official claims for the fruit's ability to reduce the risk of blood pressure and stroke.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Brain Power: </span>200 students at a Twickenham (Middlesex) school ( England ) were helped through their exams this year by eating bananas at breakfast, break, and lunch in a bid to boost their brain power. Research has shown that the potassium-packed fruit can assist learning by making pupils more alert.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Constipation: </span>High in fiber, including bananas in the diet can help restore normal bowel action, helping to overcome the problem without resorting to laxatives.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Hangovers:</span> One of the quickest ways of curing a hangover is to make a banana milkshake, sweetened with honey. The banana calms the stomach and, with the help of the honey, builds up depleted blood sugar levels, while the milk soothes and re-hydrates your system.<br /><span style="font-weight: bold;">Heartburn: </span>Bananas have a natural antacid effect in the body, so if you suffer from heartburn, try eating a banana for soothing relief.<br />Morning Sickness: Snacking on bananas between meals helps to keep blood sugar levels up and avoid morning sickness<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Mosquito bites:</span> Before reaching for the insect bite cream, try rubbing the affected area with the inside of a banana skin. Many people find it amazingly successful at reducing swelling and irritation.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Nerves: </span>Bananas are high in B vitamins that help calm the nervous system.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Overweight and at work?</span> Studies at the Institute of Psychology in Austria found pressure at work leads to gorging on comfort food like chocolate and chips... Looking at 5,000 hospital patients, researchers found the most obese were more likely to be in high-pressure jobs. The report concluded that, to avoid panic-induced food cravings, we need to control our blood sugar levels by snacking on high carbohydrate foods every two hours to keep levels steady..<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Ulcers: </span>The banana is used as the dietary food against intestinal disorders because of its soft texture and smoothness. It is the only raw fruit that can be eaten without distress in over-chronicler cases. It also neutralizes over-acidity and reduces irritation by coating the lining of the stomach.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Temperature control: </span>Many other cultures see bananas as a "cooling" fruit that can lower both the physical and emotional temperature of expectant mothers. In Thailand , for example, pregnant women eat bananas to ensure their baby is born with a cool temperature.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Seasonal Affective Disorder (SAD): </span>Bananas can help SAD sufferers because they contain the natural mood enhancer tryptophan.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Smoking &amp;Tobacco Use:</span> Bananas can also help people trying to give up smoking. The B6, B12 they contain, as well as the potassium and magnesium found in them, help the body recover from the effects of nicotine withdrawal.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Stress: </span>Potassium is a vital mineral, which helps normalize the heartbeat, sends oxygen to the brain and regulates your body's water balance.. When we are stressed, our metabolic rate rises, thereby reducing our potassium levels. These can be rebalanced with the help of a high-potassium banana snack.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Strokes: </span>According to research in The New England Journal of Medicine, eating bananas as part of a regular diet can cut the risk of death by strokes by as much as 40%!<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Warts:</span> Those keen on natural alternatives swear that if you want to kill off a wart, take a piece of banana skin and place it on the wart, with the yellow side out. Carefully hold the skin in place with a plaster or surgical tape!<br /><br />So, a banana really is a natural remedy for many ills. When you compare it to an apple, it has four times the protein, twice the carbohydrate, three times the phosphorus, five times the vitamin A and iron, and twice the other vitamins and minerals. It is also rich in potassium and is one of the best value foods around So maybe it’s time to change that well-known phrase so that we say, "A banana a day keeps the doctor away!"<br /><br /><br /></div><br /><br />မြန္းသက္ပန္ (ေဆး- ၁)<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8512758408621897992-2788209590434771316?l=www.moonthetpan.com' alt='' /></div>မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁)http://www.blogger.com/profile/02489098413941944608moonthetpan@gmail.com4tag:blogger.com,1999:blog-8512758408621897992.post-74620776025205909252010-01-10T15:15:00.006+06:302010-01-10T17:13:53.468+06:30<p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကမာၻ႕က်န္းမာေရးအဖဲြ႕အစည္းၾကီးမွ အာဖရိကတိုက္မွ ေရာဂါတစ္မ်ဳိးျဖစ္တဲ့ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">African Trypanosomiasis</span> သို႔မဟုတ္ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">sleeping sickness</span> ကို ကုသနိုင္တဲ့ ကုထံုးသစ္ကို စတင္သံုးစဲြေနျပီလို႔ သိရပါတယ္။ အဲဒီေဆးကေတာ့<span style="color: rgb(51, 51, 255);"> nirurtimox နဲ႔ eflornithine </span></span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေဆးႏွစ္မ်ဳိးေပါင္းစပ္ထားတာျ</span><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဖစ္ျပီး အာဖရိကနိုင္ငံေတြ ျဖစ္တဲ့ ယူဂန္ဒါနဲ႔ ကြန္ဂိုမွာ စတင္သံုးစဲြသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">Drugs for Neglected Diseases Initiative </span>မွေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူတစ္ဦးကေတာ့ ဒီကုထံုးအသစ္ဟာ အရင္ကုသနည္းထက္ ဆိုးက်ဳိး ပိုလို႔နည္းမွာ ျဖစ္ပါတယ္လို႔ ေျပာဆိုသြားပါတယ္။ ဒီေဆးဟာ အျခားေဆးေတြထက္ ပိုထိေရာက္ျပီး အကုန္အက်လည္း သက္သာမွာမယ့္အျပင္ ေဆးထိုးရတဲ့အၾကိမ္ေရ ေလ်ာ့နည္းကာ ေ၀ဒနာရွင္ေတြအတြက္ ေဆးရံုမွာေနရမဲ့ ကာလလည္း နညး္ပါးမွာျဖစ္ပါတယ္။<br /></span></p> <p></p><p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေရာဂါအေၾကာင္း အျပည့္အစံုနဲ႔ အျခားကုထံုး ကို က်မမြန္းသက္ပန္ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ ေရးသား သြားမွာျဖစ္ပါတယ္။<br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;">မူရင္း ။ ဗီြအိုေအ<br /></span></p><p style="text-align: right;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold; font-style: italic;">မြန္းသက္ပန္ (ေဆး ၁)</span><o:p></o:p></span></p><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8512758408621897992-7462077602520590925?l=www.moonthetpan.com' alt='' /></div>မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁)http://www.blogger.com/profile/02489098413941944608moonthetpan@gmail.com5tag:blogger.com,1999:blog-8512758408621897992.post-25434798067847047192010-01-01T01:48:00.008+06:302010-01-01T02:25:09.169+06:30<span style="color: rgb(51, 102, 255);">စာေရးသူ ငယ္စဥ္ကေလးဘ၀ကပင္ မ်က္ေထာင့္နီၾကီးနဲ႔ ဆိုသည့္ အသံၾကား႐ံုျဖင့္ ေၾကာက္တတ္ခဲ့ေသာ္လည္း အပူပိုင္းေဒသ တစ္ေနရာမွာ ေရာက္ေနျဖစ္ခဲ့တ့ဲ အခါ ထိုမ်က္ေထာင့္နီနီေတြကို မလဲြမေရွာင္နိုင္ဘဲ ျဖစ္ခဲ့ ရပါတယ္။<br /></span> မ်က္စိအထူးကု ဆရာ၀န္ တစ္ဦး မဟုတ္ေပမယ့္ အပူပိုင္းေဒသဆိုင္ရာ ဆရာ၀န္ ျဖစ္ခဲ့ေလေတာ့ မ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/Szz5ZsG-eJI/AAAAAAAAAbA/llEmO5tqAt0/s1600-h/kolay.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bZclI9hPUc4/Szz5ZsG-eJI/AAAAAAAAAbA/llEmO5tqAt0/s200/kolay.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5421482271179700370" border="0" /></a>သက္ဆိုင္ခ်င္ေပမယ့္ မရနိုင္တဲ့ အပူပိုင္းေဒသေတြမွာ အျဖစ္မ်ားတဲ့ ေရာဂါတစ္ခုကို ေဆးရံု ေဆးခန္းမွာ တစ္ခါမဟုတ္တစ္ခါေတာ့ ၾကံဳရစျမဲမို႔ အဲဒီမ်က္ေထာင့္နီနီ ကေလးမ်ား အေၾကာင္းကို ေရးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေရာဂါကေတာ့ Pingueculitis လို႕ေခၚတဲ႔ ေရာဂါတစ္မ်ဳိးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။<br />ဂ်ပန္နိုင္ငံရွိ ေမာ္ေတာ္ယဥ္ထိန္းမ်ားနွင့္ အျခားေသာ ဥာဏလုပ္သားမ်ား စုစုေပါင္း ၁၀၀၀ ခန္႔ကို သုေတသနျပဳခ်က္မ်ားအရ ၃၇.၇ ရာခိုင္ႏႈန္းေသာ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ထိန္းမ်ားႏွင့္ ၃၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေသာ ဥာဏ လုပ္သားမ်ားတြင္ Pingueculitis ျဖစ္ပြားသည္ကို ေတြ႕ရတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။<br /><span id="fullpost"><br />ေရာဂါျဖစ္ပြားပံု<br /><br />Pingueculitis ဆိုသည့္ေရာဂါကို မ်ားေသာအားျဖင့္ သက္လတ္ပိုင္းမွ သက္ၾကီးရြယ္အိုမ်ား အထိေတြ႕ရတတ္ျပီး၊ ေနေရာင္ျခည္ကို ၾကာျမင့္စြာ ထိေတြ႕မိေသာ သူမ်ား၊ မ်က္စိကို ပ်က္စီးေစေသာ အရာမ်ားနွင့္ ထိေတြ႕မိေသာ သူမ်ားမွာ ေရာဂါျဖစ္ပြားရသည့္ အဓိက လူဦးေရျဖစ္သည္။ Pingueculitis သည္ ေနေရာင္ျခည္ကို ၾကာျမင့္စြာ ထိေတြ႕မႈေၾကာင့္ မ်က္ျဖဴသားတြင္ရွိေသာ collagen ႏွင့္ elastic အသားစိုင္မ်ား ပ်က္စီးကာ အသံုးမ၀င္ေသာ အသားစိုင္မ်ား စုျပံဳလာသည့္ မ်က္ျဖဴသား ပ်က္စီးမႈ တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ဘယ္လို ခံစားေတြ႕ရွိရမလဲ<br /><br />အဲဒီေရာဂါဟာ တကယ္တင္စားေျပာဆိုသလို မ်က္လံုးမွာ ရဲရဲေတာက္နီေနတာမ်ဳိးကို ေ၀ဒနာရွင္တိုင္းမွာ ေတြ႕ရတတ္တာ မဟုတ္ဘဲ အဆီဖတ္ေတြလို ၀ါက်င့္က်င့္အေရာင္ ေဖာင္းၾကြၾကြအဖတ္ေတြအျဖစ္ လည္းေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ အဲဒီအ၀ါဖတ္ေတြဟာ မ်က္လံုးရဲ့ ဘယ္ဘက္ ဒါမွမဟုတ္ ညာဘက္မွာရွိတဲ့ (နာရီလက္တံအားျဖင့္ ၃နာရီ ဒါမွမဟုတ္ ၉နာရီ )မ်က္သားျဖဴေပၚမွာ ဖံုးအုပ္ေနတတ္တာကို ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။<br /><br />ဒီေရာဂါဟာ က်ားမ မေရြးဘက္မလိုက္ျဖစ္တတ္တဲ့ ေရာဂါလကၡဏာျဖစ္ျပီး ျဖစ္ေပၚတဲ့ အရြယ္အစားေပၚမူတည္ျပီး မ်က္၀န္းအိမ္အတြင္း ေျခာက္ေသြ႕မႈျဖစ္ေပၚကာ နာက်င္တတ္ပါတယ္။ Pingueculitis ျဖစ္ေပၚတဲ့ေနရာက ေယာင္ရမ္းလာတဲ့အခါ ေသြးေၾကာမ်ား က်ယ္လာတာေၾကာင့္ histamine, serotonin, bradykinin prostaglandins စတဲ့ ဇီ၀ဓါတ္မ်ား ထြက္ေပၚကာ ယားယံျခင္း၊ နာက်င္ျခင္းတို႕ကို ျဖစ္ေစပါတယ္။ ျပင္းထန္တဲ့ ေ၀ဒနာရွင္မ်ားမွာေတာ့ မ်က္ျဖဴလႊာ မ်က္ႏွာျပင္ဟာ အလြန္အမင္း ေျခာက္ေသြ႕လာတတ္တာေၾကာင့္ မ်က္ျဖဴသားေပၚတြင္ အနာျဖစ္ျခင္း (microulceration of the conjunctival epithelium ) အဲဒီက တဆင့္ မ်က္သားတက္ျခင္းလို႔ေခၚတဲ့ pterygium ဆိုတဲ့ ေရာဂါအထိ ျဖစ္ပြားႏိုင္ပါတယ္။<br /><br />မ်က္ေထာင့္နီတဲ့အခါ သင့္ရဲ႕ဆရာ၀န္က ဘာေရာဂါေတြကို စဥ္းစားေပးမွာပါလဲ ။<br /><br />၁။ Perilimbal nevus<br />ဒီေရာဂါဟာလည္း မ်က္လံုးရဲ့ ဘယ္ညာ တစ္ေနရာရာမွာ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူမွာေတာ့ ေယာင္ရမ္းျခင္းရဲ့ လကၡဏာေတြမရွိပါဘူး။<br /><br />၂။ Pterygium<br />Pterygium လို႕ေခၚတဲ့ မ်က္သားတက္ျခင္းမွာေတာ့ ၾတိဂံပံုစံရွိတဲ့ မ်က္သားထူထူေတြဟာ မ်က္လံုးရဲ့ ဘယ္နဲ႔ညာမွာရွိတဲ့ မ်က္ျဖဴလႊာေပၚမွာ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ Pingueculitis နဲ႔ကြာျခားခ်က္ ကေတာ့ Pterygium ဟာ မ်က္ၾကည္လႊာအေပၚပိုင္းထိ က်ဴးေက်ာ္လာႏိုင္ပါတယ္။<br /><br />Thanlwin Ainmat၃။ အမႈန္အမႊားမ်ားေၾကာင့္ျဖစ္ေသာ မ်က္လံုးေယာင္ျခင္း<br />အမႈန္အမႊားမ်ားေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ မ်က္လံုးေယာင္ျခင္းမွာေတာ့ နာက်င္ျခင္း၊ မ်က္လံုးအိမ္ တစ္ခုလံုး နီရဲေနျခင္းတိုရွိတတ္ျပီး ေ၀ဒနာရွင္ရဲ႕<br />ရာဇ၀င္မွတဆင့္ လုပ္ငန္းခြင္ဆိုင္ရာ ျဖစ္ပြားႏိုင္မႈအခြင့္အလမ္းမ်ားကို သိရွိနိုင္ျခင္းတို႔ကို ရႏိုင္ပါတယ္။<br /><br />၄။ ဗိုင္းရပ္ပိုးေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ မ်က္ေမွးေရာင္ ေရာဂါ<br />ဒီေရာဂါမွာေတာ့ မ်က္ျဖဴလႊာ တစ္ခုလံုး နီေနတတ္တာကို ေတြ႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ကုသနည္း<br /><br />ကုသနည္းမွာ ေရာဂါလကၡဏမ်ား ေပ်ာက္ကင္းေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုေရာဂါလကၡဏာမ်ား ခံစားလာရျပီးဆိုရင္ေတာ့ မ်က္စိဆရာ၀န္နဲ႔ တိုင္ပင္သင့္တာ အမွန္ပါပဲ။ မ်က္စိဆရာ၀န္က မ်က္လံုးအား ဘက္တီးရီးယား ဒါမွမဟုတ္ ဗိုင္းရပ္စ္ ပိုး၀င္ျခင္းရွိမရွိ စစ္ေဆးျပီးတဲ့အခါ လိုအပ္တဲ့ ညႊန္ၾကားခ်က္မ်ား ေပးမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကုထံုးမွာေတာ့ မ်က္သားျပင္ ခမ္းေျခာက္ျပီး အနာျဖစ္ျခင္းမွ ကာကြယ္ရန္ မ်က္ရည္တုခပ္ေပးျခင္း၊ အကိုက္အခဲေပ်ာက္ မ်က္စဥ္းရည္မ်ား သံုးေပးျခင္း၊ စတီးရိြဳက္ေဟာ္မုန္းမ်ားျဖစ္တဲ့ fluorometholone 0.25%၊1% rimexolone acetate၊ prednisolone acetate suspension, 0.12% prednisolone sodium phosphate solution, 1%prednisolone acetate suspension 1% prednisolone sodium phosphate solution တို႔ကို မ်က္ေစ့ ဆရာ၀န္ ညႊန္ၾကားခ်က္အတိုင္း ခပ္ေပးျခင္းတို႔ ျပဳလုပ္ သင့္ပါတယ္။ မ်က္လံုးအစံုဟာ ဘ၀ရဲ့ အလင္းေရာင္ေပးတဲ့ အစိတ္အပိုင္းျဖစ္တာေၾကာင့္ စတီးရိြဳက္ေဟာ္မုန္း သံုးျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚတတ္တဲ့ ဆိုးက်ဳိးမ်ားကိုလည္း ေရွာင္ရွားႏိုင္ဖို႔ ဆရာ၀န္နဲ႔ ေသခ်ာ တိုင္ပင္သင့္ပါတယ္။ ေရာဂါ လကၡဏာမ်ားေပၚမူတည္ျပီး Pingueculitis မွတဆင့္ pterygium သို႔ေျပာင္းသြားေသာ ေ၀ဒနာရွင္မ်ားတြင္မူ လုိအပ္ပါက ခဲြစိတ္ကုသမႈမ်ား ျပဳလုပ္နိုင္ပါတယ္။<br /><br />ကာကြယ္နည္း<br /><br />ေရာဂါ၏ ဇစ္ျမစ္မွာ ေနေရာင္ျခည္ကို ၾကာျမင့္စြာ ထိေတြ႕မိျခင္းမွ ျဖစ္ပြားသည္ျဖစ္ရာ ေနေရာင္တြင္ အလုပ္လုပ္ရေသာသူမ်ား ၊ ခရီးသြားလာရသူမ်ား၊ အပူပိုင္း ေဒသတြင္ ခရီးလွည္လည္ရန္ အားသန္သူမ်ားအေနျဖင့္ သင့္ေလွ်ာ္ေသာ ေနကာမ်က္မွန္ ၀တ္ျခင္းျဖင့္ ေရာဂါျဖစ္ပြားမႈႏႈန္းကို ေလွ်ာ့ခ်နိုင္ပါတယ္။<br /><br />ေနေရာင္ျခည္သည္ မနက္ ဆယ္နာရီမွ ေန႔လည္ ႏွစ္နာရီအတြင္းတြင္ အျပင္းထန္ဆံုးအခ်ိန္မ်ား ျဖစ္ေလရာ ထိုအခ်ိန္မ်ားတြင္ အေၾကာင္းမဲ့ သြားလာျခင္းမ်ားကို ေရွာင္က်ဥ္ျခင္းျဖင့္လည္း သင့္မ်က္၀န္းအား ညွာတာရာ ေရာက္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သင့္ရဲ့ အလင္းတံခါးမ်ားကို တန္ဖိုးထားျခင္းအားျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ေန႔စဥ္ဘ၀မွတဆင့္ လုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ား ေလ်ာ့က်ေစျခင္းကို ကာကြယ္ႏိုင္ျခင္း အလို႔ငွာလည္းေကာင္း အပူပိုင္းေဒသမွ မ်က္ေထာင့္နီမ်ား အေၾကာင္းကို တေစ့တေစာင္း ေရးသားလုိက္ရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ကိုေလး (ေဆး ၁)<br /><br />ကိုးကား<br />1. Handbook of Occular disease Management, Pingueculitis. Available<br />from: http://cms.revoptom.com/handbook/sect2h.htm.<br />2. B. ABELSON MD, PETER MERTZ. Pingueculitis, How to keep your<br />patients safe from this condition. Sept 2006.<br />3. Hitoshi NAKAISHI MY, Masaaki ISHIDA, Isamu SOMEYA, Yuuichi YAMADA.<br />Pingueculae and Pterygia in Motorcycle Policemen. JOI<br />JSTJournalarchive/indhealth. 2007 March;Vol.35 , No.3:325-9.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8512758408621897992-2543479806784704719?l=www.moonthetpan.com' alt='' /></div>မြန္းသက္ပန္ (ေဆး-၁)http://www.blogger.com/profile/02489098413941944608moonthetpan@gmail.com6